ULAŞIM

Ankara Üniversitesi'ne bağlı fakülte ve yüksekokulların pek çoğu Ankara içinde yerleştikleri için, üniversitemiz öğrencileri şehir içinde kullanılan kitle ulaşım araçlarından yararlanmaktadırlar. Cebeci Kampusunde yer alan Fakültemize Ankaray metro hattı üzerinden Kurtuluş istasyonunda inmek suretiyle kolaylıkla ulaşılabilir.

İLETİŞİM

Adres    :  Cemal Gürsel Caddesi  No: 58     06590  Cebeci  / ANKARA
Telefon  :  + 90 312 595 50 00
Fax       :  + 90 312 363 56 96
E-posta :  hukuk @ law.ankara.edu.tr

http://www.law.ankara.edu.tr/?bil=bil_icerik&icerik_id=163

KAMPÜS HAKKINDA

Hukuk Fakültesi, Ankara'nın Cebeci semtinde 34.500 m²'lik bir alana kurulmuş olan "Ankara Üniversitesi Cebeci Kampüsü" içerisinde yer almaktadır. Aynı kampüs içerisinde yine Ankara Üniversitesi'nin birimlerinden, Siyasal Bilgiler Fakültesi, İletişim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi, Adalet Meslek Yüksekokulu, Avrupa Topluluğu Araştırma Uygulama Merkezi ve FİSAUM bulunmaktadır. Keza, Milli Piyango Öğrenci Evi (Yurdu) de yine aynı kampus içerisinde bulunduğu gibi, Ankara Üniversitesi Kapalı Spor Salonu ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve İş Bankası ortak kuruluşu olan Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü de yine aynı kampus içerisinde yer almaktadır.

BARINMA

Hukuk Fakültesi öğrencilerinin önemli bir bölümü Ankara dışındaki illerden gelmektedir. Bu öğrencilerin, Ankara içerisinde ev kiralamaları veya Kredi ve Yurtlar kurumuna bağlı yurtlarda barınmaları mümkündür. Bunlara ek olarak, kampüs içerisinde bulunan ve Ankara Üniversitesi'nin bir tesisi olan Milli Piyango Öğrenci Evi (yurdu) de, yine öğrencilerin barınma sorunlarına belirli ölçüde çözüm sağlamak üzere 17.2.1998 tarihinde faaliyete geçmiştir. 300 öğrenci odası yanında, 50 adet de konuk odası bulunan, söz konusu tesiste, yurt dışından eğitim-öğretim ve araştırma amacıyla Ankara Üniversitesi'ne gelen konukların, barınma ihtiyaçları da karşılanmaktadır. Üniversitemizin merkez yurdu olan Vehbi Koç Erkek Öğrenci Yurdu'nda başarı düzeylerine göre seçilmiş, çoğunluğu son sınıf öğrencisi olmak üzere 240 kişi barınmaktadır. Bu öğrencilerin yüzde 20'sinden ücret alınmamaktadır.

Üniversitemizin Cebeci Kampüsü'nde Milli Piyango İdaresi'nin katkısı ile 1998 yılı içinde modernize edilerek hizmete sokulan Ankara Üniversitesi Milli Piyango Öğrenci Evi'nde 300, 1999 yılında hizmete sokulan Cumhuriyet Öğrenci Evi'nde ise 216 bayan öğrenciye barınma olanağı sağlanmaktadır. Yurtlarda öğrencilerin barınmaları yanında diğer tüm ihtiyaçlarının giderilmesine özen gösterilmektedir. Tüm yurtlarda kahvaltı ve yemek hizmeti sunulmaktadır. Ankara Üniversitesi Öğrenci Yurtları ile ilgili daha ayrıntılı bilgiye Ankara Üniversitesi Sağlık Kültür Spor Daire Başkanlığından ulaşabilirsiniz.

Cumhuriyet Kız Öğrenci Evi : 0 312 362 36 87

Milli Piyango Kız Öğrenci Evi : 0 312 362 97 51-54

Yıldırım Beyazıt Erkek Öğrenci Evi : 0 312 317 16 46

Yıldırım Beyazıt Kız Öğrenci Evi : 0 312  347 60 15

Vehbi Koç Erkek Öğrenci Evi : 0 312  231 85 91-93

Keçiören Öğrenci Evi : 0 312 380 84 01

SPOR

Öğrencilerin beden ve ruh sağlıklarını korumak ve geliştirmek, yanı sıra öğrencilerin sosyalleşmelerine de katkıda bulunmak amacıyla belirlenen bir program çerçevesinde Spor Şubesince çeşitli spor etkinlikleri düzenlenmektedir. Üniversitemizde beş kapalı spor salonu her fakülte ve yüksekokulda açık hava futbol, voleybol, basketbol sahaları ile tenis kortları bulunmaktadır. Her yıl düzenlenen Ankara Üniversitesi Geleneksel Spor Şenliği yaklaşık 2000 öğrencimizin katılımıyla gerçekleşmektedir. Atletizm, Basketbol, Voleybol, Futbol, Hentbol, Güreş, Masa Tenisi, Badminton dallarında yapılan yarışmalarda fakülte ve yüksek okullarımızın takımları birbirleriyle ve diğer üniversitelerden gelen takımlarla yarışmaktadırlar. Ayrıca Üniversitemiz Tandoğan merkez yerleşkesinde bulunan Ankara Üniversitesi Olimpik Yüzme Havuzu Uluslararası Yüzme Federasyonu (FINA) standartlarına uygun 50 metre boyunda, 26 metre eninde, 2.5 metre sabit derinlikte ve 10 kulvarlıdır. Bu boyutlarla Türkiye'nin en büyük kapalı olimpik yüzme havuzudur.

Ankara Üniversitesi Kapalı Spor Salonları:

Cebeci Yerleşkesi Spor Salonu
Siyasal Bilgiler Fakültesi Spor Salonu
Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Spor Salonu
Ziraat Fakültesi Spor Salonu 
Eğitim Fakültesi Spor Salonu

SAĞLIK

Üniversitemiz öğrencileri ve personelinin sağlık sorunları ile ilgili birim, Sağlık Kültür ve Spor Dairesi' dir. Sağlık sorunu olan öğrencilerin tanıtma kartı ve sağlık karnesi ile Dikimevi yerleşkesinde bulunan Sağlık Kültür ve Spor Dairesine başvuruları halinde Dairenin olanakları içindeki her türlü teşhis ve tedavileri yapılmakta, ilaç gereksinimleri karşılanmaktadır. Daire Başkanlığı'nın olanakları ile tedavi edilemeyen öğrencilerden, diğer kurumlardan sosyal güvencesi olmayanlar; tedavilerinin sürdürülmesi için üniversitemiz Tıp Fakültesi ve Diş Hekimliği Fakültesi hastanelerine sevk edilmektedir. Ankara Üniversitesi öğrencileri sağlık hizmetleri bakımından Üniversitemiz imkânlarından yararlanmaktadırlar.

Sağlık Kültür ve Spor Dairesi Sağlık Şubesi 2003 Ocak ayı itibariyle yeniden düzenlenen katında hizmete devam etmekte olup polikliniklerimizde uzman hekimler çalışmaktadır. Ayrıca diş servisimizde 4 diş hekimi, Psikolojik Danışma Servisinde 1 psikiyatrist ve 1 psikolog hizmet vermektedir. Bunun yanında, ilkyardım servisi, biyokimya - hematoloji - mikrobiyoloji laboratuarları ve röntgen - EKG servisi ile sağlık konusundaki birçok ihtiyacı karşılayabilecek personel ve teknik imkâna sahip bulunmaktadır. Ayrıntılı bilgiye Ankara Üniversitesi Sağlık Kültür Spor Daire Başkanlığı internet sayfalarından ulaşabilirsiniz.

BURS

Ankara Hukuklular Vakfı tarafından geleceğimizin güvencesi öğrencilerimize burslar verilmektedir. Ankara Hukuklular Vakfı bursları hakkında ayrıntılı bilgi edinmek için Fakültemiz Dekan Yardımcılığı'na başvurabilirsiniz.

http://www.law.ankara.edu.tr/?bil=bil_icerik&icerik_id=216

TARİHÇE

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinin temelleri zamanın Adalet Bakanı Mahmut Esat Bozkurt'un girişimiyle kurulan ve 5 Kasım 1925'te Kemal Atatürk tarafından törenle açılmış olan ''Ankara Adliye Hukuk Mektebine'' kadar uzanır. Atatürk, Hukuk Mektebinin kurulmasını Hukuk Devriminin başlangıcı olarak görmüştür. Ankara Adliye Hukuk Mektebi, aynı zamanda Cumhuriyetin ilk yüksek öğretim kurumudur. Okulun kurulmasının gerisinde yatan temel düşünce çağdaş Cumhuriyet Hukukunu koruyacak, öğretecek ve geliştirecek iyi eğitimli hukukçulara duyulan acil ihtiyaçtır.  Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi, tarihsel onurlu görevinin bilinci ile bu amaca 83 yıldır katkıda bulunmaktadır. Temel görevi hukukçu yetiştirmek, hukukun çeşitli alanlarında araştırmaları yönetmek ve desteklemek olan Hukuk Fakültesinde 110 akademik personel ile öğrenci işleri, kütüphane ve diğer yardımcı hizmetlerde görevli 45 idari ve teknik personel bulunmaktadır.

http://www.law.ankara.edu.tr/?bil=bil_icerik&icerik_id=177

KAMPUS

Türkiye'de; üniversite denildiğinde, haklı olarak, akla gelen yegâne yapı, şehrin yedi tepesinden biri üzerine kurulu, hem Marmara'ya hem de Haliç'e, tam tepeden bakan, yıllarca üniversiteye ve üniversitelilere beşiklik eden, Beyazıt Meydanının ortasındaki mağrur İstanbul Üniversitesinin ana girişi, daha bilinen adıyla Beyazıt Kapısıdır. Kapının iki yanında, yapılırken girişin nizamiye karakolu olarak planlanan ve bir dönem bu amaca hizmet eden iki simetrik bina bulunur. Bunlardan birisi; bugün, "İstanbul Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılapları Enstitüsü" olarak, diğeriyse Üniversitenin sosyal tesislerinden "Profesörler Evi" olarak hizmet vermektedir.

Devasa kapıdan geçilerek girildiğindeyse kampüse, insanları İstanbul'da az rastlanan bir manzara karşılar. Beyazıt Kapısından, Merkez Binaya doğru, yaşlı ağaçlarca örtülmüş yol, yolun sonundaysa tüm ihtişamıyla merkez bina ve Türk Gençliğinin Ata'sına minnet ve şükran duygularının bir ifadesi olarak 1955'de yaptırdığı Atatürk heykeli yeralır. Bu yol, pekçok İstanbul Üniversiteli için alelade bir yoldan öte, hayatlarının en keyifli, anlamlı ve unutulmaz yıllarının yaşandığı Üniversitenin, kısa; ama, derin bir özetidir. Zira, pek çoğu o keyifli yıllara, bahçenin beyaza boyandığı kışlara, akasyaların ve çınar yapraklarının yere döküldüğü sonbaharlara, hayatın yeniden başladığı baharlara, sıcak yazlara, ömürlük dostluklara, ölümsüz aşklara; ilk kez, bu yolda merhaba demiştir. Merhaba denilen hayatın yeniden başlangıcıdır adeta...         

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi, tüm idari ve akademik birimleriyle üniversitenin Beyazıt Merkez Kampusünde yeralmaktadır. Fakültenin idari ve akademik birimleri, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde Harbiye Nezareti olarak yapılan ve kullanılan, bugün Merkez Bina olarak bilinen üç katlı yapı ile bu binaya bir "U" harfinin iki kolu biçiminde eklenen, 1950'lerde yapımı tamamlanan iki blokta faaliyetlerini sürdürmektedir. Fakülte Dekanlığı; halen, merkez binanın ikinci katında yeralmaktadır. Bu iki bloktan ilki; dershaneler bloğu olarak bilinmekte, lisans eğitiminin sürdürüldüğü ve hemen tamamına Fakültemizin emekli hocalarının adının verildiği toplam sekiz anfi bulunmaktadır. Ayrıca öğrenci işleri bürosu, öğrencilerin boş zamanlarını geçirebilecekleri kantini, imkanlar ölçüsünde öğrenci klüplerine tahsis edilen odalar da bu blokta yer almaktadır.

Dershaneler bloğunun tam karşısındaysa enstitüler bloğu dediğimiz öğretim üye ve yardımcılarının odalarının ve fakülteye bağlı araştırma ve uygulama merkezlerinin bulunduğu ikinci blok yeralır. Birinci katında; fakülte sekreterliği, personel bürosu, muhasebe bürosu, Avrupa Hukuku ve Mukayeseli Hukuk Araştırma ve Uygulama Merkezlerinin bulunduğu binanın ikinci katında, Ceza Hukuku ve Kriminoloji, Ord. Prof. Dr. Sıddık Sami Onar İdare Hukuku, Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Münasebetler, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Araştırma ve Uygulama Merkezleri yeralmaktadır.
 
Her iki bloğun arasında ise üniversite yıllarının uzun bir bölümünün geçirileceği havuzlu bahçe yeralır. Arka cephesinde; merkez binanın sağ ve solundaysa, dershanelerin, enstitülerin yeraldığı bu alan tanışmaların, tartışmaların, bahar aylarında sere serpe çimlere uzanmaların, ilan-ı aşkların, ağlaşmaların, paylaşmaların, dertleşmelerin, ayrılıkların, yıl içinde kaçılan derslerin, yıl sonunda sınav öncesi son telaşların, şarkıların ve mezuniyet haberiyle havalara uçmaların adresidir. Bir de; İstanbul'da olduğunuzu anlamanın en keyifli yoludur. Zira, bahçenin gördüğü doyumsuz Süleymaniye, arkasında Galata ve Taksim bunların hepsinin önünde Haliç, sağında da Boğaz manzarası yeralır ve tüm bunları seyrederek geçirilen baharlar genelde sınav döneminin yıpratıcı telaşının habercisidir.

Enstitüler bloğunun önünde fakülte kütüphanesi yeralmaktadır. Yapılışı sırasında; projesinin, bir yarışmayla çizdirildiği kütüphane girişinden, okuma salonuna kadar; bir mimari zerafet anıtı, içinde barındırdığı kitaplarla, mütevazi bir ifadeyle, Türkiye'nin en hatırı sayılır hukuk kütüphanesidir.

Merkez kampusün sağ uç köşesinde, fakültemizle beraber merkez kampusteki diğer fakültelere de, hizmet veren Turan Emeksiz yemekhanesi, Merkez Binanın sağındaysa öğrenciler için hazırlanmış basketbol ve futbol sahaları yeralmaktadır. 

ULAŞIM

Üniversite Kampusünün; İstanbul'un ulaşım merkezlerine yakın olması, ulaşım sorununu önemli ölçüde ortadan kaldırmaktadır. Beyazıt ve Vezneciler'de bulunan İETT merkez durakları, İstanbul'un Avrupa yakasının önemli bir bölümüne tek vasıtayla gitme imkânını üniversite öğrencilerine sağlamaktadır. Anadolu yakası ve Avrupa yakasının boğaz kıyılarında yerleşik diğer semtleri içinse Eminönü- Zeytinburnu arasında çalışan cadde tramvayı, Aksaray- Atatürk Havalimanı arasındaki hafif metro hattı, trafik sorununu ciddi ölçüde çözmektedir.

YURTLAR

İstanbul dışından fakültemize gelen öğrencilerimizin; gerek gelmeden önce, gerek geldikten sonra yaşadıkları en önemli sorunlar arasında, barınma sorunu yeralmaktadır. Gerek öğrencilerimiz, gerekse aileleri için, İstanbul gibi bir metropolde barınma sorununu çözmek, ciddi maddi ve manevi külfetleri beraberinde getirmektedir. Üniversitemiz barınma sorununun çözümü amacıyla çalışmalarını sürdürmektedir. Bu amaçla yürütülen çalışmalar sonucunda,  kimi mevcut yurtlar, üniversite yönetimi altına alınmış ve bazı yeni yurtlar yapılmıştır. Ancak; henüz, Beyazıt Kampusünde eğitim görmekte olan öğrenciler için üniversiteye ait bir yurt bulunmamaktadır. Bununla birlikte, üniversite çevresinde, Kredi ve Yurtlar Kurumuna bağlı pek çok yurt bulunmaktadır. Fakültemiz ve Kredi ve Yurtlar Kurumu yetkilileriyle gerekli bağlantılar kurularak, öğrencilerimiz mağdur edilmemektedir. Kampus çevresinde bulunan Vezneciler ve Çemberlitaş Kız, Edirnekapı ve Kadırga Erkek Öğrenci Yurtları ile Atatürk Öğrenci Sitesi öğrencilerimizin çoğunluğunun barınma ihtiyaçlarını giderdikleri yurtlardır.

BURSLAR   

Gerek Üniversite yönetimimiz, gerekse Fakültemiz başarılı ve ihtiyaç sahibi öğrencilerinin maddi olarak desteklenmesi gerektiği düşüncesinden hareketle, öğrencilerine Üniversite olanaklarından ve Üniversiteyle bağlantılı vakıflar aracılığıyla burslar vermektedir. Fakültemizde faaliyet gösteren vakıflar ve bu vakıflarca verilen burslar aşağıda ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Bu vakıfların tamamı için, burs başvuruları; ekim ayının ilk haftasında, Fakültemiz enstitüler bloğunun giriş katında bulunan Vedat Ardahan Vakfı Müdürlüğüne yapılmakta ve başvuru sonrası süreç tek elden fakültemiz burs komisyonunca yürütülmektedir.             

Fakültemiz çatısı altında ya da fakültemizle bağlantılı olarak faaliyet gösteren vakıflar:
 
            Vedat Ardahan Vakfı
            İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Eğitim Öğretim ve Yardımlaşma Vakfı
            Tahir Taner Vakfı
            Kemal Halil Tanır Vakfı
            Tinçel Kültür Vakfı 

Fakültemiz dışında, Üniversite Rektörlüğümüzde geçtiğimiz yıl tüm üniversitede 8 ay süresince 2000 öğrenciye, üniversitemiz çatısında Dr. Ziya Gün Vakfı, 170 öğrenciye 12 ay boyunca burs vermektedir. Burs miktarının ve öğrenci sayılarının her geçen yıl daha da artırılması için çalışmalar sürdürülmektedir. 

SAĞLIK HİZMETLERİ

İstanbul Üniversitesi öğrencilerinin; her türlü sağlık hizmetleri, Üniversitemiz Sağlık Kültür Daire Başkanlığına bağlı Mediko Sosyal birimlerinde verilmektedir. 1961 yılından beri üniversite kapsamında halen sayıları 5 olan Mediko Sosyal Birimi bulunmaktadır ve tam donanımlı bir hastane gibi çalışmaktadırlar. Fakültemiz öğrencileri Beyazıt'da bulunan mediko sosyal biriminden yararlanabilmektedirler. Öğrencilerimiz bu birimlerden sembolik bir ücret karşılığında nitelikli ve çağdaş sağlık hizmeti almakta, tedavi için gerekli ilaçları da yine % 20' lik katkı payını ödeyerek bu birimden temin etmektedirler.   

1998 yılında uygulanmaya başlanan yeni sistemle artık sağlık güvencesi bulunmayan öğrencilerimizin aileleri de, mediko sosyallerden yararlanma imkanına kavuşmuşlardır. Bu durumda olan öğrencilerimizin mediko sosyallere başvurmaları yeterlidir.

Mediko Sosyalde giderilemeyen ya da daha uzun süreli tedaviyi gerektiren rahatsızlıklardaysa öğrencilerimiz İstanbul Üniversitesi İstanbul ya da Cerrahpaşa Tıp Fakülteleri Hastanelerine sevk edilerek tedavileri sağlanmaktadır.

YEMEK

Öğrencilerimizin merkez kampuste bulunan Turan Emeksiz Yemekhanesinden, son derece ekonomik fiyatlarla, son derece sağlıklı biçimde yararlanmaları mümkündür. 2002-2003 eğitim öğretim yılında bu fiyat 600 bin TL.'dir. Ekim ayında açılan yemekhanelerimiz temmuz ayına kadar hizmet vermektedir.

SOSYAL FAALİYETLER

ÖĞRENCİ KULÜPLERİ 

İyi bir hukuk eğitiminin ve iyi hukukçu yetiştirmenin sadece kaliteli teknik hukuk bilgisinin verilmesiyle sağlanamayacağının bilincinde olan İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi, öğrencilerinin gerçekleştirdikleri sosyal faaliyetleri; gerek onlar için, gerekse fakülte için, bir kazanç olarak görmektedir. Zira, iyi bir hukukçunun, hukuk dışındaki toplumsal bilimlerin tümünde bir bilgi birikimine ulaşmış olması gerekir. Hukukçu; psikolojiden sosyolojiye, antropolojiden ekonomiye kadar, toplumsal bilimlerle ilgili olmalıdır. Hukukçunun, hukuk biliminde yetkinliğe ulaşabilmesi için, toplumsal bilimlerin diğer alanlarında bilgi birikimi, sağlam bir muhakemesi, matematik algılaması ve nihayet felsefesiyle sorguladığı bir dünya görüşü bulunmalıdır. Bu gerçeklerden hareketle, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi pek çok farklı alanda öğrenci kulüplerinin açılmasını ve faaliyet göstermesini, öğrencilerinin yetişmesinde ve ideal bir üniversite atmosferinin sağlanmasında zorunlu görmektedir.

Fakültemizde kurulu öğrenci kulüpleri, kendi belirledikleri bir danışman öğretim üyesini belirleyerek dekanlığımıza başvurmakta ve faaliyete başlamaktadır. Halen; faaliyet gösteren kulüplerimizin bir bölümü, aşağıda da görülebileceği gibi belirli kimi alanlarda faaliyet gösterirken, diğer bir bölümüyse daha geniş alanlarda sosyal faaliyetlerini sürdürmektedir. Geçtiğimiz yıllarda pek çok başarılı konferans, panel, söyleşi, imza günleri, tanışma toplantıları, geziler, yarışmalar, kurslar, spor etkinlikleri, dergiler, yıllık ve balo düzenlenmesi gibi etkinliğe imza atan kulüplerimizin yeni öğrencilerimizin katacağı heyecan ve güçle fakültemize değerli katkılar sağlayacağına inanıyoruz. Halen fakültemizde faaliyet gösteren kulüplerse şunlardır;

1-  KÜLTÜR VE SPOR KULÜBÜ

2-  HUKUKSAL ANALİZLER KULÜBÜ

3-  DANS KULÜBÜ

4-  GENÇ HUKUKÇULAR KULÜBÜ

5-  GÖSTERİ SANATLARI KULÜBÜ

6-  KURAMSAL HUKUK ARAŞTIRMALARI KULÜBÜ

7-  FİKİR VE SANAT KULÜBÜ

8-  EVRENSEL HUKUK KULÜBÜ GLC

9-  CUMHURİYETÇİ HUKUKÇULAR KULÜBÜ

10-ANADOLU HUKUK KULÜBÜ

11-ILSA ULUSLARARASI  HUKUK KULÜBÜ

Bütün öğrencilerimiz bu kulüplere üye olarak faaliyet gösterebilecekleri gibi kendi arkadaşlarıyla birlikte kuracakları yeni kulüplerle fakültemizin sosyal yaşamına yeni renkler katabilirler.

MEZUNİYET SONRASI

İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ HUKUK FAKÜLTESİ MEZUNLAR DERNEĞİ

Pekçok köklü eğitim kurumunda olduğu gibi İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi de mensuplarıyla bağlarını kopartmamak ve mezuniyet sonrası yaşamlarında kurumlarıyla ilgilerini devam ettirmek amacıyla bir Mezunlar Derneğine ihtiyaç duymuş; ancak, bu ihtiyaç uzun yıllar kurumsallaşmaksızın bireysel çabalarla giderilmeye çalışılmıştır. Nihayet 2000 yılında bu derece köklü bir kurumun mezunları arasında bağları korumak, onların fakülteyle olan ilgilerini artırmak ve daha işlevsel hale getirmek için İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mezunlar Derneği mezunlarının fakültelerine olan vefa borcunun bir ödenme yeri olarak kurulmuştur.

Dernek kurulur kurulmaz fakülteye ne yönde katkıda bulunabileceğinin çabası içerisine girmiş ve ilk etapta tadilat ihtiyacı had safhada olan ve üniversitenin mali imkansızlıkları nedeniyle bir türlü yaptırılamayan Fakültemiz kütüphanesinin yenilenmesi işine başlamıştır. Oldukça ciddi meblağlara ulaşan onarım gideri kısa sürede dernek üyeleri tarafından temin edilerek fakülte kütüphanesi adeta yeniden inşa edilmiş, ayrıca bilgisayar sisteminin de faaliyete sokularak modenizasyonu sağlanmıştır. Mezunlar derneğinin çabası ile öğrenciler için de kütüphanede bir bilgisayar sistemi hazırlanarak hizmete sokulmuştur. Bu sistem; halen, öğrencilerimiz tarafından yoğun olarak kullanılmaktadır.

Dernek; fakültemizde faaliyet gösteren öğrenci kulüplerine de, imkanları ve talepler ölçüsünde maddi ve manevi destek sağlamaktadır. Bu kapsamda Amerika Birleşik Devletlerinde düzenlenen ve ILSA Uluslararası Hukuk Kulübümüzün Türkiye'yi temsil ettiği farazi mahkeme yarışması için kaynak sağlamış ve yarışmaya katılan arkadaşlara maddi manevi destek olmuştur.

Fakültemizde yürütülen akademik ve bilimsel faaliyetlere de destek sağlayan Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Münasebetler Araştırma ve Uygulama Merkezinin yayını olan Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni'nin yayınlanmasını sağlamaktadır.

Amerika Birleşik Devletleri ile ülkemiz arasında gerçekleştirilen Hakim ve savcıların meslek içi eğitim amaçlı mübadelesi programı çerçevesinde Amerika'ya gidecek hakim ve savcılarımıza derleme niteliğinde bir çeviri dernek üyelerinin yoğun çalışmalarıyla hazırlanmış ve sunulmuştur. Görüldüğü gibi ve bundan sonra da görüleceği gibi İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mezunlar Derneği Fakültemiz için önemli bir boşluğu doldurmuş, gerek fakültemizde gerekse hukuk camiamızda önemli çalışmalar sürdürmektedir.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi son derece önemli maddi katkıları bir yana, mezunların fakültelerine gösterdiği vefa duygusunun yaşattığı manevi hazdan ötürü derneğe ve bu kapsamda emeği geçen herkese sonsuz teşekkürlerini sunar. Ümid edilen yıllar önce fakülteden mezun olan mensuplarımızın bugün gösterdiği çabayı mevcut öğrencilerimizin de göstermesi ve fakültelerini unutmamalarıdır.

İrtibat Adresi:
Akaretler, Süleyman Seba Caddesi Altınbaşak Apt. No:54 D:3 34330 Beşiktaş-İstanbul
Tel: 0 212 260 94 85- 0 212 310 18 58
Faks: 0 212 310 18 99
e-mail: bilgi@iuhfmd.org.tr

http://www.istanbul.edu.tr/hukuk/fakultede_yasam.htm

BİRİNCİ YARIYIL - İKİNCİ YARIYIL

ANAYASA HUKUKU I (GENEL ESASLAR)

ANAYASA HUKUKU II (TÜRK ANAYASA HUKUKU)

Anayasa Hukuku dersi iki ana bölüm çerçevesinde okutulmaktadır. Bunlardan ilkinde, özellikle liberal batı demokrasileri ile karşılaştırmalı olarak Anayasa hukukunun genel esasları ve temel kavramlar anlatılmaktadır. Bu bölümün başlıklarını anayasa, anayasanın yapılması ve değiştirilmesi, anayasaya uygunluk denetimi, siyasal iktidar, egemenlik, devlet biçimleri, yasama-yürütme-yargı ekleri, meclis hükümeti rejimi, başkanlık rejimi, parlamenter rejim, seçim, siyasal partiler vb. konular oluşmaktadır. İkinci ana bölümde, Osmanlı-Türk anayasal gelişmeleri ve yürürlükteki anayasanın öngördüğü özgürlükler rejimi ile yukarıdaki kavramlar perspektifinde anayasal sistem anlatılmaktadır. Uygulama çalışmasında ise, öğrencilerin katılımına öncelik verilerek Anayasa Mahkemesi kararlarının ve güncel anayasa hukuku sorunlarının tahlil ve çözümleri üzerinde durulmaktadır.

ROMA HUKUKU

Atatürk'ün hukuk inkılabı neticesinde Türkiye'nin Kara Avrupası hukuk sistemine dahil olmasıyla, Roma hukuku, bizim hukukumuzun da tarihi haline gelmiştir. Hukuk fakültelerinde eğitim-öğretim dogmatik hukuk, hukuk felsefesi ve hukuk tarihi üzerine kurulmuştur. İşte bu nedenle Roma hukuku derslerinde de, Türk Medeni Kanunu'nun alındığı ülke olan İsviçre'de olduğu gibi, günümüz hukukuna etkili olan kavram ve kurumlar ağırlıklı olarak okutulmakta, hukuk kurallarının tarihi süreç içinde nasıl oluştuğu gösterilmektedir.

MEDENİ HUKUK I (GİRİŞ-KİŞİLER HUKUKU)

MEDENİ HUKUK II (AİLE HUKUKU)

Bu ders başlıca üç bölümden oluşmaktadır. Genel giriş olarak adlandırılabilecek ilk bölümde hukuk kavramı ve çeşitli medeni hukuk sistemleri hakkında genel bilgiyle birlikte Türk Medeni Hukukunun kaynakları ve medeni hukukun bazı temel kavramları incelenmektedir. İkinci bölümde gerçek ve tüzel kişilere ilişkin kavram ve kurallar ele alınmaktadır. Aile hukukunun incelendiği üçüncü bölüm en kapsamlı olanıdır. Bu bölümde evlilik (nişanlılık, evlenme ve evlenmenin sona ermesi), hısımlar ve vesayet konuları incelenir.

HUKUK BAŞLANGICI

Bu ders çerçevesinde önce tümel olarak hukukun ne olduğu işlevleri açısından tanıtılmaktadır. Böylece, hukukun toplumsal yaşamda vazgeçilmezliği onun, düzen, sosyal ihtiyaçları giderme ve özellikle adalet açısından anlamı vurgulanmaktadır. Bu şekilde, hukukla ahlâk ve örf gibi benzer kavramlar arasındaki farklar ortaya konulmaktadır. Daha sonra hukuku araştıracak çeşitli bilimlerin özelliği ve hukuk bilimlerinin uygulama ile olan ilişkileri anlatılmaktadır.

İKTİSAT

Sınırsız insan gereksinmeleri ile kıt kaynaklar arasında en uygun dengenin kurulmasına yönelik insan davranışını kendisine konu alan iktisat bilimi, üretim, tüketim, yatırım ve diğer iktisadi olguları irdeler. Bu ders çerçevesinde okutulan başlıklar fayda teorisi ve tüketim dengesi. Arz-talep ve fiyat teşekkülü, üretim ve üretim dengesi, milli gelir, istihdam ve para teorisidir.

ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ I - II

Bu ders kapsamında Türk Kurtuluş Savaşı tarihi, Atatürk döneminin dış ilişkileri, ulusal egemenlik ve Atatürk ilke ve devrimleri anlatılmaktadır.

TÜRK DİLİ I - II

Hukuk sosyal ve normatif bir bilim olarak büyük ölçüde dile dayanmaktadır. Sağlıklı, yanlışsız bir Türk dili düzeyi oluşturmadan hukuk metinlerinin anlaşılması, yorumlanması, adaletli ve gerçeklere uygun bir şekilde uygulanması mümkün değildir. Bu nedenle Türk dili, hukukun tüm dersleri için gerekli bulunmaktadır.

SEÇİMLİK DERSLER - BİRİNCİ YARIYIL

SOSYOLOJİ

Bu derste sosyoloji bilimine genel bir giriş bilgisi verilmektedir. Dersin konusu içinde sosyolojinin bilgi edinme metotları, toplumun kökenleri, kültür, bireyin sosyalleşmesi, toplumsal kurumlar (ekonomik, yönetsel ve dinsel), aile, topluluk toplumsal gruplar ve toplumsal değişme başlıkları yer almaktadır. Bu başlıklar, hukuk fakültesi öğrencisine asgari bir sosyolojik görüş açısı kazandırmayı hedeflemekte ve buna uygun olarak ilişkili olabilen diğer başlıklar olanak ölçüsünde inceleme alanına dahil edilmeye çalışılmaktadır.

UYGARLIK TARİHİ

Kültür ve uygarlık kavramının tanımlanmasıyla başlayan ders, tüm uygarlıklara özgü ortak özelliklerin ardından ilk uygarlıkların günümüze yansıyan önemli miraslarını kısaca inceliyor. Daha sonra, Dünya'daki çeşitli temel uygarlıkların (Hint, Çin, Japon, Afrika, Güney Amerika, İslam ve Batı uygarlıkları) karşılaştırmalı kısa tanıtımının ardından, uygarlıklar bileşkesi olarak globalleşme sürecinde Sanayi Devrimi ile öne çıkan Batı uygarlığının öneminin belirtiliyor. Ders, günümüzde uygarlıklar arasında köprü olan ülkemizin durumunun değerlendirilmesi ve geleceğe ilişkin tahmin ve hedeflerle tamamlanıyor

ROMA KURUMLARI

Derste Roma Kamu Hukukunun içeriği hakkında genel bilgi verilmektedir. Bu sebeple, derste, Roma İmparatorluğunun siyasi devirleri hakkında, tarihi olarak genel bilgi verilmektedir. Diğer taraftan, Roma İmparatorluğunun siyasi yapısı ve bu siyasi devirlerde, devletin işleyişi hakkında bilgi verilmektedir. Bu arada, siyasi devirlerde değişimlerin, hangi sosyal ve tarihi sebeplerle olduğu izah edilmektedir. Özellikle ilk üç siyasi devirdeki ortak özellikler ve farklılıklar vurgulanmakta ve Cumhuriyet döneminde ve daha sonra devletin yapısındaki değişikliklere ilişkin, tarihi ve hukuki bilgi verilmektedir.

KARŞILAŞTIRMALI MEDENİ HUKUK

Dersin ana konu başlıkları aşağıda maddeler halinde belirtilmiştir.
1- Karşılaştırmalı Hukuk Kavramı
2- Karşılaştırmalı Hukukun Hukuk İlminin Bir Disiplini Olarak Bağımsızlığı
3- Karşılaştırmalı Hukuk ve Hukuk Sosyolojisi
4- Makro ve Mikro Karşılaştırmalı Hukuk
5- Biçimsel / Dogmatik / Tarihsel Karşılaştırmalı Hukuk
6- Karşılaştırmalı Hukukun Görevleri
7- Karşılaştırmalı Hukukun Yönetsel Sorunları
8- Hukukun Birleştirilmesinde Karşılaştırmalı Hukukun Önemi
9- Yabancı Hukukun Benimsenmesi ve Benimsenmenin Sonuçları

Seçimlik Konular:
1- Arminjon / Nolde / Wolff'a Göre Hukuk Sistemleri
2- Rene David'in "Hukuk Aileleri" Sınıflandırması
3- Zweigert / Kötz'ün "Üslûp Biçimlendirici Etkenler"e Dayalı Sınıflandırması
4- Constantinesco'nun Sınıflandırması

SEÇİMLİK DERSLER - İKİNCİ YARIYIL

ÇOCUK HUKUKU

On sekiz yaşından küçük çocuklarla ilgili kurallar çocuk hukukunun temelini oluştururlar. Bu kurallar, başta Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi olmak üzere, birçok uluslararası sözleşmede, Anayasada ceza, yargılama, yerel yönetim, kolluk gücü, kitle haberleşme ve eğitim yasalarında, Medeni Kanun'da ve İş Kanunu'nda, ayrıca bir dizi başka yasada yer alırlar. Bu kuralların işlevi, güçsüzlüğü dikkate alınarak, çocuğu, evde, okulda, işyerinde, eğlence yerinde, sokakta, karakolda, hastanede, mahkemede ve cezaevinde özel olarak koruyup güvenlik altına almaktır.

SİYASET BİLİMİ

Siyaset Bilimi dersinde; ağırlıklı olarak Siyasal Sistemler incelenmektedir; Liberalizm, Marksizm, Faşizm, Nasyonal Sosyalizm, Anarşizm, Feminizm, Sosyal Devlet anlayışı.

SİYASİ TARİH

Siyasi Tarih dersinde; Modern dünyanın biçimlenmesinde etkisi olan olaylar ele alınmaktadır. Feodalizmin ekonomik, sosyal ve siyasal yapısı, Ulus-devletin ortaya çıkışı, İngiliz, Amerikan ve Fransız devrimleri, Sanayi devrimi, Emperyalizm. 

KARŞILAŞTIRMALI ROMA HUKUKU

Roma Hukuku kavram ve kurallarının tarihsel gelişimi incelenerek, bu hukukun günümüz hukuklarına etkisi, karşılaştırmalı hukuk metodu uygulanarak verilmektedir. Institutiones hukuk eğitimi sistemine paralel olarak, belli hukuk kavramlarının, özellikle Borçlar hukuku ve Eşya Hukuku alanında, Türk hukuku ve diğer Roma hukuku sistemine dahil bazı ülkelerin hukuk düzenleri dikkate alınarak, düzenleniş şekli, gelişimi ve değerlendirilmesine çalışılmaktadır. Derste, modern hukuku kavramlarının, kaynağında nasıl geliştiği ve bu günkü haline nasıl ulaştığı ve böylece Roma hukukunun modern hukuklara bıraktığı izler incelenmektedir. 

ÜÇÜNCÜ YARIYIL - DÖRDÜNCÜ YARIYIL

BORÇLAR HUKUKU I - II (GENEL HÜKÜMLER)

Bu dersin konusunu Borçlar Kanunu'nun birinci kısmında düzenlenen genel hükümler oluşturmaktadır. Dersin kapsamı içerinde sırasıyla borcun kaynağı olarak hukuki işlemler ve özellikle sözleşmeler, borcun ifası, ifa edilmemesi sona ermesi, haksız fiiller, sebepsiz zenginleşme ve özellik gösteren borç ilişkileri ele alınmakta; son olarak da alacağın temliki ve borcun nakli konuları üzerinde durulmaktadır.

CEZA HUKUKU I - II (GENEL HÜKÜMLER)

Ceza hukuku kavramı, görevi, niteliği, temel kavramları, tarihsel gelişimi, kaynakları, yorumu, kişi yönünden ve ülke açısından uygulanması, ülkesellik, kişisellik ve güvenlik sistemleri, devletler arasında geri verme gibi hususlar incelenmektedir. Bunun yanı sıra suç genel teorisi kapsamında suçun, tipe uygun eylem, hukuka aykırılık ve kusurluluk unsurları, suçu etkileyen nedenler, teşebbüs, suçların içtimai, iştirak, tekerrür, cezalar ve türleri, güvenlik önlemleri, şartla salıverme, erteleme, ceza ve infaz ilişkisinin sona ermesi gibi kavramlar ele alınmaktadır.

İDARE HUKUKU I - II

İdare Hukuku bireyler ve toplulukları ile yürütme ve onun teknik uzantısı olan idare arasındaki ilişkileri düzenleyen bir hukuk dalıdır. Bu derste Türk İdari Teşkilatı (Merkezi İdare ve taşradaki uzantıları, Mahalli İdareler vs.), idarenin işlemleri (idari işlem, idari sözleşmeler vs.), idarenin faaliyetleri (Kamu hizmeti, kolluk faaliyeti vs.), Personel Hukuku, idarenin mal varlığı ve kazanma usulleri (idare malları, kamulaştırma vs.), idarenin mali sorumluluğu, idarenin yargısal denetimi (idari davalar, idari yargılama usulü vs.) gibi konular işlenmektedir.

DEVLETLER UMUMİ HUKUKU I - II (GENEL ESASLAR)

Milletlerarası hukukun bütün klasik konuları son gelişmelerin ışığı altında ele alınmaktadır. Milletlerarası hukukun kaynakları, bu arada ağırlıklı olarak andlaşmalar hukuku; devlet, milletlerarası teşkilatlar ve gerçek kişilerin milletlerarası hukuk kişiliği açısından bu hukuk düzenindeki yeri; devletin yetkisi, bu arada ağırlıklı olarak Türkiye'nin içinde bulunduğu sorunları da kapsamak üzere deniz hukuku; Birleşmiş Milletler düzeninde kuvvet kullanma yasağı, meşrû müdafaa hakkı ve zorlayıcı önlemler uygulamaları da dahil ortak güvenlik sistemi; uyuşmazlıkların barışçı yollarla çözümü usulleri bu konular arasındadır.

HUKUK FELSEFESİ

Bilimin ve felsefenin nitelikleri ve birbirleriyle olan ilgisi açıklandıktan sonra, hukukun kültürel işlevini oluşturan adalet değeri incelenmekte ve kısa bir değer teorisi yapılmakta, bunun yanı sıra ahlaki değer niteliğindeki adalete değinilmektedir. Kısaca, ahlakın ne olduğu, ahlaki değerler arasında adalet değerinin yeri ve önemi saptanmaya çalışılmaktadır.

VERGİ HUKUKU

Bu ders kapsamında vergi ödevine ilişkin anayasal prensipler başlıca beş bölümde incelenmektedir. Bu bölümler vergi usul hukuku, vergi ceza hukuku, vergi uyuşmazlıkları, vergi icra hukuku ve Türk vergi sisteminin ana çizgileridir. Ayrıca Türk vergi sistemindeki vergi türleri ve vergi dışında alınan harçlar ve belediye gelirleri de ele alınmaktadır.

TÜRK HUKUK TARİHİ

Bu dersler İslamiyet'ten önceki dönem, İslamiyet'ten sonraki dönem, tanzimattan sonraki dönem ve Cumhuriyetten sonraki dönem şeklinde dört dönem çerçevesinde incelenmektedir. Bunun yanı sıra, Tanzimat hareketinden sonra başlayan batılılaşmanın Cumhuriyetten sonraki dönemde hukukun her dalında gerçekleşmiş olması nedeniyle, Türk Hukuk Tarihi ile Avrupa Hukuk Tarihlerinin karşılaştırılmasına bir sömestre tahsis edilmektedir.

GÜZEL SANATLAR I-II

SEÇİMLİK DERSLER -ÜÇÜNCÜ YARIYIL

KRİMİNOLOJİ

Kriminolojik araştırmada kullanılan yöntemler ve çeşitli görüşler ve teoriler ışığında suçluluğun nedenleri incelenmektedir.

KİTLE HABERLEŞME HUKUKU

Haberleşme hukuku dersinde kitle haberleşmesine ve kitle haberleşme hukukuna ilişkin genel bilgiler verildikten sonra, haberleşme özgürlüğü kavramı ele alınmaktadır. Daha sonra ise, "basım rejimi", "basında sorumluluk rejimi", "radyo televizyon rejimi", "sinema-video rejimi" konuları incelenmektedir. Gelişmelerin çok yoğun yaşandığı kitle haberleşme alanında yeni gelişmelere ilişkin bilgilerin de verildiği derslerde, özellikle internet rejimine de değinilmektedir.

İNTİKAL HUKUKU

Bu derste eski hukukumuza ilişkin kavramların günümüz hukukundaki anlamı ve çeşitli kanunların intikal hükümleri değerlendirilmektedir.

DEMOKRASİ KURAMI

Demokrasi kuramı, demokratik rejimin temel özelliklerini, tarihsel süreç içinde teorik çerçevede inceleyen bir disiplindir. Bu bağlamda, ilk olarak, günümüzden 2.500 yıl önce eski Yunan sitelerinde kurulan demokratik rejimleri inceler. Ardından, modern demokrasinin (18. yy. ve sonrası) düşünsel kaynaklarını ele alır. Demokrasinin felsefi, ahlaki ve rasyonel temellerini inceler. Demokratik rejimin ülkelere göre değişen farklı uygulamalarını 'demokrasi modelleri' çerçevesinde analiz eder.

SEÇİMLİK DERSLER - DÖRDÜNCÜ YARIYIL

HUKUK METODOLOJİSİ

Hukuk Metodolojisi dersinde, hukuk öğrencilerine hukuk normunun mantıki analizinin nasıl yapılacağı gösterilmektedir. Mantık yasalarının hukukun uygulanmasında nasıl yol gösterici olduğu, norm türleri, mantık-hukuk ilişkisi üzerinde durulmaktadır. Ayrıca, genel olarak sosyal bilimlerde metot problemi hakkında bilgi verilmektedir. Başlıca bilgi edinme yöntemleri, bunların hukuka yansımaları açıklanmaktadır. Mantıki delillendirmenin temelleri, bu kuralların hukuki uygulamalardaki kullanımı ve yorum sorunları da ele alınan konular arasındadır

YEREL YÖNETİMLER HUKUKU

Bu derste yerel yönetimlerin Türk İdare Teşkilatı içindeki konumları incelenmekte ve özellikle belediyeler üzerinde durulmaktadır. Dersin yalnızca konuyla ilgili yasal düzenlemelerin ele alınması biçiminde sunulmasının yararlı olmayacağı düşünülmektedir. Bu sebeple , yerel yönetimlerin hukuksal boyutu ile tarih, sosyoloji, iktisat ve siyaset bilimi disiplinleri arasında köprü kuracak biçimde konuların anlatılmasına özen gösterilmektedir.

DOĞAL KAYNAKLAR HUKUKU

Bu derste, doğal kaynakların hukuki rejimi kamu hukuku bakış açısıyla öğretilmektedir. Ders esas olarak iki bölümden oluşmuştur. Birinci Bölümde, doğal kaynakların anayasal ve idari çerçevesini düzenleyen genel teori incelenmektedir. İkinci Bölümde, Birinci Bölümde incelenen hukuki rejimin bir örneği olarak kıyılar üzerinde durulmaktadır. Bu bağlamda, konuyla ilgili yasalar ve idari düzenlemelerle Türk Anayasa Mahkemesi kararları ele alınmaktadır.

SİYASİ PARTİLER HUKUKU

Siyasal Partiler Hukuku, demokrasinin temel kurumlarından olan siyasal partileri odak alan bir hukuk dalıdır. Siyasi partiler, 1961 Anayasasında olduğu gibi, 1982 anayasasında da ayrıntılı olarak düzenlenmişlerdir. Anayasamızın 68. ve 69. maddesi, esas olarak partilerin anayasal boyutunu düzenlemektedir ve buna göre siyasi partiler, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurlarıdır. Bu doğrultuda hazırlanan 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu, Siyasal Partiler Hukuku'nun birincil yasal kaynağıdır. Bütün bu hukuksal düzenlemelere rağmen bugün için Siyasal Partiler Hukuku'nun birçok sorunu vardır. Bunların başında siyasal partilerin kapatılması ve siyasal partilerde parti içi demokrasinin olmaması gelmektedir. Her ne kadar 17.10.2001 tarih ve 4709 sayılı Anayasa değişiklikleri ile Siyasal Partiler Hukuku'nda ve parti kapatılmasında kısmi bir iyileştirme yapılmışsa da özellikle parti içi demokrasi konusunda gereken hukuksal düzenlemeler henüz yapılmamıştır. Elbette sorun salt bir yasal düzenleme sorunu  değil; aynı zamanda bir zihniyet sorunudur. Bu bağlamda ülkemizde hala çoğulculuk kültürünün yeterince içselleştirilmediğini söyleyebiliriz. İşte Siyasal Partiler Hukuku dersi tüm bu sorunları ve çözüm olanaklarını tartışan bir içeriğe sahiptir.

BEŞİNCİ YARIYIL - ALTINCI YARIYIL

EŞYA HUKUKU I - II

Bu dersin kapsamında öncelikle ayni hak kavramı incelendikten sonra sırasıyla zilyetlik ve tapu sicili, mülkiyet ve mülkiyet dışında kalan aynı haklar incelenmektedir. Bu ders kapsamı içinde kat mülkiyeti konusu da yer almaktadır.

BORÇLAR HUKUKU (ÖZEL HÜKÜMLER)

Borçlar Kanunu'nun ikinci kısmında düzenlenen özel sözleşme türlerinin ele alındığı bu dersin kapsamında, sırasıyla temlik borcu doğuran sözleşmeler, kullanma ve yararlanma hakkı veren sözleşmeler, iş görme borcu doğuran sözleşmeler, saklama borcu doğuran sözleşmeler, kişisel teminat sözleşmeleri, sonuçları talih ve tesadüfe bağlı sözleşmeler ve ortaklık sözleşmeleri üzerinde durulmaktadır.

TİCARET HUKUKU I - II

Bu ders, ticari işletme hukuku, kıymetli evrak hukuku ve ortaklıklar hukuku şeklinde üç başlık altında incelenmektedir. Ticari işletme hukuku çerçevesinde ticari işletme kavramı, ticari iş, tacir, ticari dava, ticaret sicili ve ticari defterler, ticari işletmeye bağlı yardımcılar ve çeşitli aracılık faaliyetleri, haksız rekabet, marka ve cari hesap konuları ele alınmaktadır. Kıymetli evrak hukukunda özellikle kıymetli evrak kavramı, bunun türleri, ziyai ve iptali, poliçe, çek, bono, makbuz senedi ve varant açısından bunların şekil şartları, devri, ödenmesi ve ödenmemesinin sonuçları incelenmektedir. Son olarak ortaklıklar hukukunda adi ortaklık, ticaret ortaklıklarının genel hükümleri, kollektif, kommandit, anonim ve limited ortaklıkların kuruluşu, organları, ortaklar arasında değişiklikler, ortakların hak ve yükümlülükleri, ortaklığın sona ermesi gibi başlıklar ele alınmaktadır.

MEDENİ USUL HUKUKU I - II

Yerel mahkemelerdeki yargılamada uygulanacak olan yargılama kurallarının yanı sıra kanun yolları ve alternatif yargı olarak tahkim incelenmektedir. Ayrıca yerel yargı organlarının teşkilatı ile üst yargı organı olan Yargıtay'ın örgütlenme biçimine de değinilmektedir.

GENEL KAMU HUKUKU

Hukuk biliminin bir alt disiplini olarak Genel Kamu Hukukunun iki ana inceleme konusu vardır. Bunların birincisi "devlet" örgütünün kökeni, oluşumu ve işleviyle ilgili görüşlerdir. Buna Devlet Doktrinleri veya Siyasal Düşünceler Tarihi denir. Genel Kamu Hukukunun ikinci inceleme konusu kişinin devlete karşı korunması sorunsalını yani devlet iktiranını sınırlanmasını ele alır. Buna da Temel Hak ve Özgürlükler denilmektedir. Devlet Doktrinleri ve Temel Hak ve Özgürlükler birbirine çok bağlıdırlar. Çünkü devlet ve iktidar, otorite ve buna bağlı olarak zorlama yetkisi vermekte ve bireyler buna karşı zayıf ve korumasız kalmaktadırlar. İşte Temel Hak ve Özgürlükler kavramı bireylerin devlet otoritesine karşı korunmasını sağlamaktadır.

Dolayısıyla hukuk fakültesinde okutulan bir ders olarak Genel Kamu Hukuku, bir yanda devletin kökeni ve oluşumu diğer yanda ise temel hak ve özgürlükleri öğrencilere aktarmak işlevini görmektedir. Derste, ders saatleri sınırlı olduğu için devlet üzerine görüş ortaya atan düşünürlerin, filozofların ve hukukçuların bütün fikirleri incelenmeyecektir. Bunun yerine her düşünce akımını en iyi yansıtan düşünür üzerinde durulmaktadır. Amaç, ana hatlarıyla "devlet" örgütünü açıklamaya çalışan görüşleri tanıtıp bu alanda geniş bilgi edinmek isteyenlere çalışma kolaylığı sağlamaktadır.

Genel Kamu Hukuku dersinin temel hak boyutunda ise, devlet iktidarının sınırlanması problemi önce tarihsel bir perspektiften ele alınmakta, daha sonra ise 20. yüzyılda ortaya çıkmış ulusal ve uluslararası belgeler ana hatlarıyla incelenmektedir. Böylece öğrenciye, hem yürürlükte olan temel hak ve özgürlüklerin bilgisi verilmekte hem de temel hak ve özgürlükler kavramının arka planında yer alan düşünce akımları gösterilmektedir.

CEZA HUKUKU (ÖZEL HÜKÜMLER)

Suçların tasnifindeki çeşitli ekollere göre tasnif ölçütleri, Türk Ceza Kanunundaki ve çağdaş yasalardaki sistem incelendikten sonra devletin şahsiyetine karşı suçların, hürriyete karşı, adliyeye karşı, kamu düzenine karşı, genel adap ve aile düzenine karşı suçların genel kuralları ele alınmaktadır. Ayrıca, Türk Ceza Kanunu'nda yer alan suç tiplerinden büyük bir kısmı unsurları ile ayrıntılı olarak incelenmektedir.

HUKUK SOSYOLOJİSİ

Adaletin değişik anlamları ve türleriyle bir hukuki değer olarak incelenmesinden sonra, hukukun sosyal işlevi konusundaki görüşler tartışılmakta ve hukukun tabanını oluşturan sosyolojik yapının hukuka olan etkileri araştırılmaktadır. Son olarak doğru bir hukukun araştırılmasına girişilmektedir.

İNSAN HAKLARI HUKUKU

Hukuk biliminin en genç alt disiplinlerinden birini oluşturan İnsan Hakları Hukuku İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi müfredatına zorunlu bir ders olarak ilk kez 2003-2004 öğretim ve eğitim yılında girmektedir. Daha önceki yıllarda bu disiplin, seçmeli ders olarak okutulmaktaydı. Devlet iktiranının birey lehine sınırlanmasını ifade eden ve bireyi bu iktidarın kötüye kullanılmasına karşı koruyan mekanizmalar vazeden insan hakları anlayışının günümüzdeki önemi giderek artmaktadır. Nitekim ülkemizi de yakından ilgilendirdiği üzere dünyanın hemen her bölgesinde ve global ölçekte kurulmuş bulunan hükümetlerarası örgütlere girmenin birinci ve en önemli koşuludur.

İnsan Hakları Hukukunun temel inceleme konusu, insan haklarının tanınmasını, korunmasını ve geliştirilmesini amaçlayan çeşitli sistemlerin teknik hukuki analizidir. Bu yolla yürürlükteki insan hakları standartları açıklanarak öğrencinin bu standartların bilgisine ulaşması sağlanmaktadır. Bu bağlamda, başta ülkemizin de taraf olduğu, evrensel düzeyde Birleşmiş Milletler tarafından üretilen genel ve özel nitelikli başlıca insan hakları sözleşmeleri ile bölgesel düzeyde Avrupa Konseyi tarafından üretilmiş Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ayrıca Amerikan Devletleri Örgütü tarafından üretilmiş Amerikalılararası İnsan Hakları Sözleşmesi ve Afrika Birliği Örgütü tarafından üretilmiş Afrika İnsan ve Halkların Hakları Şartı genel hatlarıyla incelenmektedir.

Bölgesel ve Uluslararası sistemlerin genel olarak analizinin yanı sıra, ilgili sözleşmelerde düzenlenen haklar, normatif unsurları ve içtihatlar ışığında incelenmektedir. Ayrıca, mekanizmaların işleyişinin anahtarı olan "usul hukuku" boyutu ele alınmaktadır. Bu belgelerin bir çoğuna Türkiyenin taraf bulunduğu; Anayasa (md.90) uyarınca bu belgelerin iç hukukun bir parçasını teşkil ettiği; yargı yerleri dahil ulusal yetkili makamları bu standartların bağladığı; özellikle ulusal yüksek yargı yerleri tarafından olmak üzere, genel olarak ulusal mahkemelerce üretilen kararlarda anılan belgelerin değerlendirildiği ve kullanıldığı gözönünde bulundurularak, ders işlenmektedir.


SEÇİMLİK DERSLER - BEŞİNCİ YARIYIL

ULUSLARARASI ÖRGÜTLER HUKUKU

Uluslararası örgütler dersi, öğrenciye milletlerarası hukukun kişilerinden olan ve İkinci dünya savaşı sonrasında milletlerarası ilişkilere giderek artan bir şekilde katılarak önemli rol oynayan milletlerarası teşkilatların hukuki statüsüne dair genel bir bakış açısı vermeyi amaçlamaktadır. Ders, iki temel kısımda ele alınacak olup; birinci kısımda, genel olarak milletlerarası teşkilatların tanımı, türleri(evrensel, bölgesel, işlevsel gibi) ve hukuk kişiliğine, ikinci kısımda ise, Türkiye'nin Avrupa'daki teşkilatlanma çerçevesinde ilişki içinde bulunduğu teşkilatlara ve bu bağlamda, özellikle Avrupa birliği, Avrupa Güvenlik ve işbirliği Teşkilatı, Kuzey Atlantik Andlaşması Teşkilatı (NATO)'na yeni gelişmeler ışığında ve hukuki, siyasi, ekonomik ve güvenlik boyutlarıyla değinilecektir.

TÜKETİCİ HUKUKU

4077 sayılı "Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun" (TKHK) oluşturmaktadır. Dersin ana konu başlıkları aşağıda maddeler halinde belirtilmiştir.
1- Tüketici Hukukunun Dünyadaki ve Türkiye'deki gelişimi
2- Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca tüketicinin ayıplı mal ve hizmet ifası karşısında sahip olduğu haklar
3- Taksitli ve Kampanyalı satışlarla ilgili TKHK düzenlemeleri
4- Tüketici Kredileri sözleşmeleri
5- Ticari reklam ve ilanlarda uyulması gereken ilkeler
6- Tüketici sorunlarının etkin biçimde sonuçlandırılması ve bu amaçla kanun uyarınca kurulan Tüketici Hakem Heyetlerinin işleyişi

İNSANCIL HUKUK

Kısaca savaş veya silahlı çatışma durumlarında insanlara(çarpışan veya siviller) yapılması gerekli olan asgari davranış ve yardıma dair kurallar bütününü içeren bir hukuk dalı olarak  ifade edilebilecek ders kapsamında, söz konusu hukuka, savaş yapma hakkı (ius ad bellum) ve savaş içindeki hak ve yükümlülükler (ius in bello) yönleri esas alınarak değinilecektir. Bu çerçevede öğrenciler, insancıl hukukun gelişim süreci, hukuki kaynakları, milletlerarası barış ve güvenliğin korunması, silahlı çatışma türleri, silahlı çatışmanın başlaması, kara, deniz ve havada yürütülmesi, durdurulması ve sona ermesi, tarafsızlık hukuku, insancıl hukuk kurallarının uygulanmasının sağlanması, bu hukukta mevcut suç tipleri, ilgili kuralların ihlali durumunda uygulanabilecek yaptırımlar ve ihlali gerçekleştirenlere karşı başvuru yolları gibi konu başlıkları altında, yeni gelişmeler ışığında ve pozitif bir yaklaşımla bilgilendirilecektir.

İMAR HUKUKU

Bu derste ilgili hukuksal düzenlemeler teorik ve pratik boyutuyla ve içtihat dikkate alınarak incelenmekte özellikle imar planlaması hukuku ve imar ruhsatı konuları ele alınmaktadır.

VERGİ CEZA HUKUKU

Bu ders kapsamında temel olarak vergi hukuku alanında idare tarafından para cezası ile cezalandırılan aykırılıklar ile vergi suçları ve yaptırımları irdelenmektedir.

Bu çerçevede, idarenin yetkileri,  buna karşılık bireyin yasal güvenceleri ve idare tarafından gerçekleştirilen işlemlere karşı idari ve yasal başvuru yolları ayrıntılı olarak ele alınmaktadır.


SEÇİMLİK DERSLER - ALTINCI YARIYIL

ULUSLARARASI DENİZ KİRLİLİĞİNİN ÖNLENMESİ HUKUKU

Kirlenme sorunları arasında önemli bir yer tutan, üç tarafı denizle çevrili bir ülke olarak Türkiye açısından da büyük önem taşıyan deniz kirlenmesinin ve özellikle gemi kaynaklı kirlenmenin önlenmesi, azaltılması ve kontrolü sorununun hukukî çerçevesi, bu dersin esas konusunu oluşturmaktadır. Ülkemiz, coğrafî konumu itibariyle oldukça yoğun bir deniz trafiğine sahne olmaktadır. Bu itibarla, gemi kökenli kirlenme konusundaki milletlerarası düzenlemelerin ve devletlerin bu düzenlemeler uyarınca haiz oldukları yetkilerin kapsam ve sınırlarının bilinmesi önem taşımaktadır.


İşte bu ders, ilgili konuyu dört ana başlık altında (deniz kirlenmesi, denizlerin gemi kaynaklı kirlenmesinin azaltılması ve kaldırılması için milletlerarası standartlar ve bunların düzenlenmesi ve uygulanmasındaki yetki, depolama ve gemi kaynaklı kirlenmenin önlenmesi ve azaltılmasındaki yetkiye dair Türk düzenlemeleri), çok taraflı ve bölgesel andlaşmalar, devletlerarası uygulama ve kazaî içtihat ve millî mevzuatımız ışığında incelemektedir.

ULUSLARARASI CEZA HUKUKU

Milletlerarası ceza hukukunun genel özelliklerinin anlatılmasından sonra, ülkede suç işlemiş kişiler hakkında uygulanacak genel sistem olan ülkesellik sistemi ve bu ilkenin uygulanamadığı durumlar için geçerli olan kişisellik ve güvenlik ilkeleri ortaya konmaktadır. Suçluların geri verilmesi konusunun da ele alındığı derslerde son gelişmeler çerçevesinde uluslararası ceza mahkemesi ile ilgili olarak da bilgiler verilmektedir.

REKABET HUKUKU

Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un kaynakları ve Avrupa Topluluğu rekabet hukuku ile ilişkisi ortaya konulduktan sonra, kanunun getirdiği koruma sistemi açıklanmaktadır. Kanunun öngördüğü üç yönlü koruma sistemi uyarınca önce rekabeti sınırlayıcı anlaşmalar, uyumlu eylemler ve teşebbüs birliklerinin kararları, hukuka aykırılık şartları ve muafiyet tanınabilecek haller incelenmektedir. Daha sonra hakim durumun kötüye kullanılması hali ve teşebbüsler arası birleşmeler ve devralmalar ele alınmaktadır. Son olarak, Rekabet Kanununun ihlal edilmesi halinde kurulun alabileceği kararlar açıklanmaktadır.

İSİMSİZ SÖZLEŞMELER HUKUKU

Türk hukukunda kanuni düzenlemeye konu olmamış sözleşme tiplerinden, uygulamada en fazla görülenler incelenmektedir. Bu derste,  lisans sözleşmeleri, know-how, yönetim(management), sponsorluk, gezi sözleşmeleri gibi uygulamada en fazla karşılaşılan sözleşme tipleri incelenecektir.

HAVA VE UZAY HUKUKU

Uzay Hukukunun temel kavramları
Hava hukukunun tanımı, özellikleri, hava gemisi kavramı, çeşitleri, hava gemisi üzerindeki ayni haklar ve uluslararası anlaşmalar ile Türk sivil havacılık kanunu hükümleri dairesinde hava taşıyıcısı ve işletenin sorumluluğu.

YEDİNCİ YARIYIL - SEKİZİNCİ YARIYIL

DEVLETLER ÖZEL HUKUKU I - II

Bu derste devletler özel hukukunun genel ilkeleri, Türk Kanunlar ihtilafı Sistemi, milletlerarası usul hukuku, vatandaşlık hukuku ve yabancılar hukuku okutulmaktadır.

DENİZ TİCARET HUKUKU

Deniz hukuku dersi kapsamında gemi, gemiler üzerinde ayni haklar, gemiyi işleten (donatan), donatanın sorumlulukları, kaptan, deniz yolu ile yük taşıma sözleşmeleri, taşıyanın sorumlulukları, deniz kazaları, kanundan doğan rehin hakları ve gemiler üzerinde cebri icra konuları okutulmaktadır.

İCRA-İFLAS HUKUKU I - II

Bu ders çerçevesinde öncelikle icra organlarının neler olduğu incelendikten sonra, mahkemelerden verilen ilamların icrası usulleri ve ilamsız icra çeşidinde geçerli olan kurallar, özellikle kıymetli evrakların icrası ele alınmaktadır. Bunun yanı sıra icra iflas suçları ve ihtiyati haciz de incelenmektedir. İflas hukukunda ise bir tacirin nasıl iflas ettirilebileceğine ilişkin usuller ve konkordato ele alınmaktadır. Ayrıca iflas sonrası malların tasfiyesi ve alacakların tatmini incelenmektedir.

İŞ HUKUKU I-II

Bireysel iş hukuku kapsamında tek tek işçilerin işverenleriyle ilişkileri hizmet sözleşmesi çerçevesinde ele alınmakta, özellikle hizmet sözleşmesinin kurulması, hükümleri ve sona ermesi üzerinde durulmaktadır. Toplu iş hukukunda ise işçiler ve işverenler arasındaki ilişkiler toplu düzeyde sendika kavramı çerçevesinde incelenmektedir. Sendikaların kurulması ve işleyişi, toplu iş sözleşmeleri ve bunların bağıtlanması prosedürü, toplu iş uyuşmazlıklarının barışçı yollardan çözümlenmesi ve iş mücadelesi türlerinden grev ve lokavt bu kapsamda ele alınmaktadır.

CEZA USUL HUKUKU I - II

Ceza usul hukukunun temel kavramları incelendikten sonra madde, yer, kişi ve zaman bakımından uygulama alanı belirlenmektedir. Bunun yanı sıra ceza usul hukukunun temel ilkeleri, yargıç, savcı, sanık, müdafi, şahsi davacı ve müdahil gibi yargılama süjeleri, ceza yargılamasının konusu, koşula bağlanması, deliller, tutuklama, yakalama, el koyma, arama gibi yargılama önlemleri, ceza yargılamasının çeşitli aşamaları, yasa yolları, kesin hüküm ve ortadan kaldırılması çareleri ve özel yargılama yolları ele alınmaktadır.

İDARİ YARGILAMA HUKUKU

Bu derste idari yargı teşkilatı ile idari yargılama usulü ele alınmaktadır. Bu kapsamda idarenin sorumluluğu konusuna özel önem verilmektedir.

SİGORTA HUKUKU

Sigorta hukukunda sigorta şirketlerinin denetimi, işleyişleri, sigorta aracıları, sigorta sözleşmesinin yapılması, hükümleri, sona ermesi ve sigortacının halefiyeti bahisleri ele alınmaktadır.

MİRAS HUKUKU

Bu dersin kapsamı içinde mirasta kimlerin hak sahibi olabileceği (kanuni mirasçılar ve ölüme bağlı tasarruflar) konusu ile mirasta hak sahibi olanlara mirasın ne şartlarla ve ne tarzda intikal edeceği konuları incelemektedir.

SOSYAL GÜVENLİK HUKUKU

Sosyal güvenlik hukuku ise bağımlı ve bağımsız çalışanlara sosyal riskler karşısında güvence sağlanmasını konu alır.

ADLİ TIP

Bu dersin amacı tıbbi laboratuvarlar, doktorlar ve adli tıp uzmanları tarafından soruşturma ve yargılama aşamasında ispatlanması gereken hususlar hakkında hazırlanan raporların anlaşılmasını kolaylaştıracak bilgileri vermektir. Özellikle ölüm ve çeşitleri, yaralar ve ekimozlar, doğum ve çocuk düşürme, ahlaka karşı yapılan tecavüzler ve adli psikiyatri bu dalın konusunu oluşturur.

SEÇİMLİK DERSLER - YEDİNCİ YARIYIL

FİKRİ MÜLKİYET HUKUKU

Fikri mülkiyet genel başlığına giren fikir ve sanat eseri, patent, faydalı model, endüstriyel tasarım, marka ve coğrafi işaret gibi kavramlar açıklanmakta ve Türk Hukukunda bunlara sağlanan koruma sistemi ortak yönleriyle ortaya koyulmaktadır. Daha sonra ağırlıklı olarak fikir ve sanat eserleri hukuku ile patent hukuku incelenmektedir. Fikir ve sanat eserleri hukuku kısmında eser kavramı, eser sahipliği, eser sahibine tanının mali ve manevi haklar ile buna hakların sözleşmeye konu olması ve ihlali halinde koruma yolları açıklanmaktadır. Patent hukukunda ise buluş kavramı, patent verilebilirlik şartları ve verilme usulü, patentten doğan haklar, sınırları ve ihlalleri incelenmektedir.

SERMAYE PİYASASI HUKUKU

Türk sermaye piyasasının özellikleri, sermaye piyasası faaliyetleri ve bunların denetimleri hukuki açıdan incelenmektedir.
Sermaye piyasası hukuku derslerinde incelenen konular şunlardan ibarettir. Türk sermaye piyasasında işlem gören menkul kıymetler ve bunların halka arzı, halka açık anonim şirketler ve sermaye piyasası kurumları, sermaye piyasası faaliyetleri ve Sermaye Piyasası Kurulu.

TEMİNAT HUKUKU

Dersin ana içeriği şöyledir; Kefalet; Garanti sözleşmesi(özellikle banka teminat mektupları); Rehin sözleşmesi : taşınır rehni, taşınmaz rehni; Ticari işletme rehni; Hak rehni: kıymetli evraka bağlanmış hakların rehni(hisse senedi rehni),  kıymetli evraka bağlanmamış hakların rehni(marka ve patent rehni),; Kıymetli evraka özgü teminatlar: temlik cirosu, aval; Alacakların rehni: kıymetli evraka bağlanmış alacakların rehni (rehin cirosu), kıymetli evraka bağlanmamış alacakların rehni; İnançlı işlemler: taşınırların teminat amacıyla temliki, taşınmazların teminat amacıyla temliki, hakların teminat amacıyla temliki, alacakların teminat amacıyla temliki.

AVRUPA BİRLİĞİ ÖZEL HUKUKU

Avrupa Birliğinin bütünleşme süreci anlatılmakta ve Avrupa Birliğini oluşturan kurumlar, kurumların yetki ve görevleri, işleyişi ve birbirleri ile ilişkileri açıklanmaktadır. Kurumsal yapının incelenmesinden sonra Topluluk hukuku ele alınmaktadır. Genel kısımda Topluluk hukukunun kaynakları, Topluluk hukuku uyarınca açılabilecek dava tipleri, hukuki yetkilerin üye ülkeler ile Topluluk arasında paylaşımını belirleyen ilkeler, Toplulukta hukuk koyma sistemi ve Topluluk hukukunun temel doktrinleri anlatılmaktadır. Özel bölümde ise, Ortak Pazarda malların, emeğin ve hizmetlerin serbest dolaşımı ile yerleşme serbestisi açıklandıktan sonra, ağırlıklı olarak Topluluk rekabet hukuku incelenmektedir.

SEÇİMLİK DERSLER - SEKİZİNCİ YARIYIL

BANKA HUKUKU

Bankalar hukuki yönden ele alınmakta ve genel olarak bu kurumların kuruluşları, faaliyetleri, denetimleri ve faaliyetleri hakkında bilgi verilmektedir.

Banka hukuku derslerinde incelenen konular ise şunlardır. Türk hukukunda bankaların düzenlendiği mevzuat, kuruluş ve faaliyete geçmelerinde aranılan şartlar, bankalarda pay sahipleri bakımından özellik taşıyan hususlar, bankaların organları, bankaların defter ve hesapları, bankacılık işlemleri ve bankaların denetimi.

TAŞIMA HUKUKU

Taşıma hukuku dersinde, öncelikle sözleşme ile ilgili genel hükümler hakkında açıklamalar yapılmakta, bundan sonra taşımanın muhtelif ayrımları, bu meyanda ulusal ve uluslararası taşıma, uygulanacak hükümler hakkında bilgi verilmektedir. Bu girişten sonra ise esas itibariyle Ticaret Kanunu ve CMR sisteminde taşıyıcının sorumluluğu ayrıntılı olarak anlatılmaktadır.

İNSAN HAKLARI USUL HUKUKU

2006-2007 akademik yılından itibaren İnsan Hakları Usul Hukuku başlıklı ders, seçmeli bir ders olarak müfredatta yerini almıştır. Ulusalüstü İnsan Hakları Hukukunun usuli boyutu daha önce genel Ulusalüstü İnsan Hakları Hukukunun dersinde ele alınmaktaydı. Ancak, konunun hacimli içeriği ve ele alınması gerekli olan problem sayısının çokluğu, ayrı bir dersi gerekli kılmıştır. İnsan haklarının usul hukuku boyutu, tıpkı ulusal usul hukukları bakımından geçerli olduğu gibi, bireylerin haklarını kullanabilmesi için elzemdir. Adı geçen derste işlenecek ana konular şöyle başlıklandırılabilir:

          I) Denetim Organları

A)    Organların Yapısı

B)    Organların Üye Kompozisyonu

C)    Organların Yetkisi

II) Denetleme ve İzleme Usulleri

A) Rapor Usulü

B) Başvuru Usulü

1) Bireysel Başvurular

2) Devlet Başvuruları

      C) Soruşturma ve Bilgi Toplama

D) Yerinde İnceleme

III) Başvuruların Kabuledilebilirliği

A) İlgili Denetim Organının Yetkisi

1) Kişi Yönünden

2) Zaman Yönünden

3) Yer Yönünden

4) Konu Yönünden

B) İç Hukuk Yollarının Tüketilmesi

C) Zaman Sınırı

D) Mağduriyet Koşulu

IV) Başvuruları Olumsuz Etkileyen Usuli Sorunlar

A) Temelsiz Bireysel Başvurular

B) Denetim Organlarının İşyükü

V) Hüküm ve Kararların İcrası

          VI) Üçüncü Tarafın Müdahalesi ve Karar Alma Sürecine Etkisi

AVUKATLIK HUKUKU

"Avukatlık Hukuku" bir giriş ve dört ana başlık altında anlatılmaktadır.

Giriş bölümünde, demokratik hukuk devletinde olması gereken yargı örgütlenmesi ve bu örgütlenme içinde savunmanın, dolayısıyla avukatlığın yeri ve işlevi, mukayeseli hukuk gözönünde tutularak anlatılmakta, Türk yargı sisteminin bu açıdan değerlendirmesi yapılmaktadır;

Bölümde, yargının örgütlenmesinde "savunma"yı yargılama sürecinde "avukat"nın bağımsız bir kurum olarak yer alması işlenmekte, bu yapılanmanın olmazsa olmaz düzenlemeleri "zorunlu avukatlık", "avukatlık tekeli", "reklam yasağı", "meslek sırrı", "aracı kullanma yasağı" gibi konular üzerinde durulmaktadır.

II Bölümde, yargının bağımsız kurumu "savunma"yı yargılama sürecinde "avukat"ın temsil işlevi ele alınmakta, avukatın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekli olmazsa olmaz haklar, "davayı red hakkı", "bizzat karar verme hakkı" "savunma sorumsuzluğu", "büronun aranamaması, evraklara el konulamaması", "müvekkile özdeşleştirme yasağı", "ücret talep hakkı" avukatın bağımsızlığı, dokunulmazlığı ve özgürlüğü alt başlıkları çerçevesinde anlatılmaktadır.

III Bölümde, avukatın yargılama sürecinde yargılama faaliyetlerini yönetebilmesi ve karar sürecine etkin katılabilmesi tartışılmakta, bu açıdan gerekli "bizzat tebligat" "delil toplama", "çapraz sorgu", "duruşmadan çıkartılamama", "duruşma bütünlüğü", "yargıç değişmezliği" gibi olmazsa olmaz düzenlemeler işlenmektedir.

IV Bölümde avukatın faaliyet biçimleri (bireysel-ortaklık-paylaşım-kurumlaşma v.b.), avukatın denetimi (Barolar-TBB), meslek kuralları ve disiplin işleyişi anlatılmaktadır.

İNŞAAT HUKUKU

İnşaat Hukuku dersinde inşaat müteahhidi ile iş sahibi arasında yapılan inşaat sözleşmesinin kuruluşu, müteahhidin borçları ve hakları, iş sahibinin borçları ve hakları, inşaat sözleşmesinin sona ermesi ve sona ermeye bağlanan hukuki sonuçlar, mimar ile iş sahibi ve müteahhit arasındaki hukuki ilişkiler, iş sahibi ile alt müteahhitler arasındaki hukuki ilişkiler, kat karşılığı inşaat sözleşmelerindeki özellikler, inşaat işine katılanların hukuki sorumlulukları incelenecektir.

İNFAZ HUKUKU

647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun ve Ceza İnfaz Tüzüğü çerçevesinde Türk Ceza Hukuku'nda ve Türk İnfaz Hukuku'nda ceza yaptırımlarının neler olduğu, mahkumiyet hükmünün kesin hüküm durumuna nasıl geldiği, ceza yaptırımının ne şekilde ve nasıl infaz edildiği, özgürlüğü bağlayıcı cezanın infazında cezaevindeki sürecin nasıl işlediği ve hükümlünün cezaevinden tahliyesi konuları incelenmektedir.

Bu çerçevede, bireysel ve devletlerarası şikayet başvurusu, yarı yargısal ve yargısal organların ürettikleri içtihadi anayasa ve ulusalüstü denetimin etkililiği sorunları incelenmektedir.

ULUSLARARASI TİCARİ AKİTLER HUKUKU

Dersin ilk bölümünde, uluslararası ticari akitlerin hazırlanması ile yabancılık unsuru taşıyan bu akitlerden doğacak ihtilâflarda uygulanacak hukukun tespiti irdelenecektir. Dersin ikinci bölümünde ise uluslararası ticarî akitlerden doğan ihtilâfların gerek yetkili mahkemelerde gerekse uluslararası tahkim yoluyla çözümü üzerinde durulacaktır. Bu çerçevede Milletlerarası Tahkim Kanunu ve milletlerarası tahkim örgütleri incelemeye tâbi tutulacaktır.

http://www.istanbul.edu.tr/hukuk/lisans_egitimi.htm

1   Prof.Dr. Abuzer KENDİGELEN 
2   Prof.Dr. Adem SÖZÜER 
3   Prof.Dr. Arslan KAYA 
4   Prof.Dr. Aydın GÜLAN 
5   Prof.Dr. Ayşe Nur TÜTÜNCÜ 
6   Prof.Dr. Cemal ŞANLI 
7   Prof.Dr. Diler TAMER 
8   Prof.Dr. Esra EKMEKCİ ÇALICIOĞLU 
9   Prof.Dr. Fatih S. MAHMUTOĞLU 
10   Prof.Dr. Fehmi ÜLGENER 
11   Prof.Dr. Fevzi ŞAHLANAN 
12   Prof.Dr. Füsun SOKULLU-AKINCI 
13   Prof.Dr. G.Sermet AKMAN 
14   Prof.Dr. Günseli ÖZTEKİN GELGEL 
15   Prof.Dr. Haluk BURCUOĞLU 
16   Prof.Dr. Hasan ERMAN 
17   Prof.Dr. Mehmet HELVACI 
18   Prof.Dr. Nevhis DEREN YILDIRIM 
19   Prof.Dr. Oktay UYGUN 
20   Prof.Dr. Saibe OKTAY ÖZDEMİR 
21   Prof.Dr. Semih GEMALMAZ 
22   Prof.Dr. Tufan ÖĞÜZ 
23   Prof.Dr. Yasemin IŞIKTAÇ 
24   Prof.Dr. İlhan HELVACI 
25   Prof.Dr. İnci KANER 
26   Prof.Dr. Zehreddin ASLAN 
27   Prof.Dr. Ömer EKMEKÇİ 
28   Prof.Dr. Ömer TEOMAN 
29   Doç.Dr. Abdürrahim KARSLI 
30   Doç.Dr. B.Bahadır ERDEM 
31   Doç.Dr. Baki İlkay ENGİN 
32   Doç.Dr. Emine YAZICIOĞLU 
33   Doç.Dr. Füsun NOMER ERTAN 
34   Doç.Dr. Gülçin Elçin GRASSINGER 
35   Doç.Dr. Gülsevil ALPAGUT 
36   Doç.Dr. Halil AKKANAT 
37   Doç.Dr. Haluk Nami NOMER 
38   Doç.Dr. Havva KARAGÖZ 
39   Doç.Dr. Kahraman BERK 
40   Doç.Dr. M.Tevfik ÖZCAN 
41   Doç.Dr. Mahmut KAŞIKÇI 
42   Doç.Dr. Murat YANIK 
43   Doç.Dr. Mustafa AKSU 
44   Doç.Dr. Osman Korkut KANADOĞLU 
45   Doç.Dr. Suat SARI 
46   Doç.Dr. Timuçin MUŞUL 
47   Doç.Dr. Zehra ŞEKER ÖĞÜZ 
48   Yard.Doç.Dr. Azra ARKAN 
49   Yard.Doç.Dr. Barış ERMAN 
50   Yard.Doç.Dr. Başak Zeynep BAYSAL ERMAN 
51   Yard.Doç.Dr. Cihan OSMANAĞAOĞLU 
52   Yard.Doç.Dr. Emrehan İnal 
53   Yard.Doç.Dr. Faruk Kerem GİRAY 
54   Yard.Doç.Dr. Galip Engin ŞİMŞEK 
55   Yard.Doç.Dr. Hüseyin Özcan 
56   Yard.Doç.Dr. Mehmet Serkan ERGÜNE 
57   Yard.Doç.Dr. Nihat GÜMAN 
58   Yard.Doç.Dr. Seda ÖZMUMCU 
59   Yard.Doç.Dr. Sevtap METİN 
60   Yard.Doç.Dr. İnci ATAMAN FİGANMEŞE 
61   Yard.Doç.Dr. Zafer Ertunç ŞİRİN 

http://www.istanbul.edu.tr/hukuk/ogretim_elemanlari.php

TARİHÇE

1877'de Osmanlı Meclis-i Mebusan'ında iyi yargıç yetiştirilmesi için daha iyi bir eğitimin verilmesi ve yeni bir hukuk mektebi kuruluşu tartışıldı. Adı Mekteb-i Hukuk-i Sultani olan bu okul 1878'de kapatılarak, bunun yerine yeni bir Hukuk Mektebi düşünüldü. 17 Haziran 1880'de(5 Haziran 1926) Adliye Nezareti bahçesinde faaliyet gösterecek Mekteb-i Hukuk öğretime başladı. Bunun programı Batılı örneklerine yakın ve daha gelişmişti. Sırasıyla bu iki okul, fakültemizin esasını oluşturmuştur. II.Abdülhamid'in tahta çıkışının 25. yılı olan 1 Eylül 1900'de, Darülfünun'u Şahane açıldı. Mekteb-i Hukuk bunun içinde bir şube (Fakülte) haline getirildi. 20 Nisan 1912 tarihli Nizamname ile de bu kurum, İstanbul Darülfünun'u adını aldı. Tüzel kişilik kazanması ve bilimsel özerkliği elde etmesi, 11 Ekim 1919 tarihindedir. 21 Nisan 1924 tarihli Kanunu takiben, 11 Ekim 1919 tarihli nizamname yeniden değiştirilerek tüzel kişiliği tekrar düzenlendi. 7 Ekim 1925 tarihli İstanbul Darülfünun'u Talimatnamesi ile de bilimsel ve idari özerklik benimsendi.

31 Temmuz 1933 tarihinde, 2252 sayılı kanunla Darülfünun ilga edildi ve İstanbul Üniversitesi olarak yeniden örgütlenildi. Bu düzenleme İsviçreli Prof.Dr.Albert Malche'nin 29 Mayıs 1932 tarihli raporuna dayanılarak yapıldı. Darülfünun'dan Üniversite'ye ilerleyen süreçte her aşamada batılı öğretim üyelerine rastlamaktayız. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde 1933'den beri batılı profesörlerin çalıştığı görülür. Batılı öğretim üyelerinin en etkili katkısı, 1933 reformu sonrasında Almanya'dan Nazi zulmü nedeniyle kaçmak zorunda kalan profesörlerin Üniversitemize ve Fakültemize katılmalarında gözlemlenebilir.

Bu tarihçenin tümüne baktığımızda, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nin mirası 1453'e kadar götürülebilir. Zira, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Cumhuriyet'in ilanı öncesinde hukuk eğitimine ait bütün gelişme ve yenilikleri kendi bünyesinde toplamış ve bütünleştirmiştir. Tanzimat sonrası gelişmeler, daima batı standartında bir fakülte olma yönündedir. Günümüzdeki fakültemizin öğretim programı ve hedefleri, büyük ölçüde 1933 Reformunun ilkelerine dayanmaktadır. Bu ilkeler de,Atatürk ilke ve devrimleri ışığında hukuk eğitiminin demokratik, laik ve hukuk devleti esasına dayanan bir eğitim olmasının koşullarını sağlamaktadır.

http://www.istanbul.edu.tr/hukuk/tarihce.htm

Çin'in kuzeybatı topraklarını oluşturan ve Uygur Türklerinin tarihî ana vatanı olan Doğu Türkistan'da meydana gelen protesto eylemlerini çok kanlı ve acımasızca bastıran Çin hükümetine karşı AK Parti hükümetinin verdiği tepkiler içeride ve dışarıda ciddi bir tartışma yarattı. 

Batı basını Türkiye'nin Uygurlara yakın ilgi göstermesini ve Başbakan Erdoğan'ın konuyu G–8 gibi uluslararası platformlara taşımasını pan-Türkist bir perspektif ve diaspora etkisi olarak yorumluyor. Konu Türk iç siyasetinde de ciddi bir ayrışma noktası haline gelmiş durumda. İdeolojik olarak Türkiye'de milliyetçiliğin sözcüsü konumundaki MHP'nin genel başkanı Bahçeli, Başbakan Erdoğan'ın Gazze çatışması sırasında Filistinlilere gösterdiği ilgiyi Urumçi'deki olaylara göstermediğini iddia ederek Erdoğan'ı yeterince milliyetçi olmamak ve hatta üstü örtülü biçimde İslamcı olmakla itham etti ve Başbakan'ı Çin'e de "one minute" demeye davet etti. CHP Genel Başkan Yardımcısı Öymen ise Başbakan'ın Çin'e yönelik sert açıklamalarını "ölçüyü kaçırmak" olarak niteledi. Türk medyası ise konuya daha çok Uygur diasporasına dayanarak oldukça geniş bir yer ayırdı. Ancak medyadaki kalemler söz konusu Çin olunca oldukça ihtiyatlı ve çekingen bir dil kullanmayı tercih ettiler. Yazarlar arasında Erdoğan'ı duygusallık ve hamaset edebiyatı yapmakla suçlayanlar dahi var. Hatta önde gelen dış politika yazarlarından biri olan Cengiz Çandar, Davutoğlu'nun Stratejik Derinlik kitabını referans gösterip Doğu Türkistan'ın Çin'in stratejik derinliği içinde değerlendirilmesi gerektiğini hatırlatıyor Erdoğan'a. Bazıları ise İran'daki demokrasi taleplerini görmezden gelip Çin konusunda duyarlı olmayı dış politikada normatif ilkelere bağlılık konusunda hükümeti tutarsızlık ve çifte standartlı davranmakla suçluyor. İşin özeti şu: Türk toplumu olarak başta bölgenin ismi konusunda (Sincan mı, Şincian mı yoksa Doğu Türkistan mı) olmak üzere Uygur Türklerinin yaşadığı sorunlar ve bunların çözümünde Türkiye'nin nasıl bir politika izlemesi gerektiği konusunda ciddi bir kafa karışıklığı yaşıyoruz.

Doğu Türkistan kültürel hinterlandımızdır

Peki, Çin resmî rakamlarına göre 184, Uygur kaynaklarına göre en az 500 kişinin öldüğü Urumçi olaylarına biz Türkler nasıl bakmalıyız? Öncelikle en çok ihtiyacımız olan şey, bölgeye yönelik tarihî ve sosyolojik bilgidir. Uygurlar en az bizim kadar Türk'tür ve Türklük dünyasının en doğu sınırını temsil etmektedir. Tarihsel ve coğrafî olarak aramızdaki mesafeye rağmen dilleri ve kültürleri bize oldukça yakındır. Burada yaşayanlar da Türkiye'yi her zaman kendileri için son sığınak ve kendi davalarının da destekçisi olarak görmektedirler. İlginçtir ki, Anadolu'da Osmanlı İmparatorluğu'nun bakiyesi üzerinde Türk ulus devletini kuran Atatürk dahi ülkenin tüm zor şartlarına rağmen Doğu Türkistanlılara karşı insani ve siyasi ilgisini esirgememiştir. Örneğin 1930'larda Atatürk Doğu Türkistan'dan Türkiye'ye öğrenciler davet etmiştir. Bunlardan birisi de Mehmet Rıza Bekin'dir. Kendisi harp okulundan mezun olduktan sonra Türk ordusunda generalliğe kadar yükselmiştir. Emekliliğinden sonra ise Doğu Türkistan Vakfı'nın başına geçerek hizmet etmiştir. İkinci Dünya Savaşı sırasında bağımsız bir devlet kuran Doğu Türkistanlıların liderlerinden İsa Yusuf Alptekin dahi 1949'da Mao'nun Komünist güçlerine yenilmesinden sonra soluğu Anadolu'da almış ve ölene kadar ülkemizde davasına hizmet etmiştir. 1990'lardan itibaren dünyada giderek güçlenen Çin'in baskısı nedeniyle Türkiye, Uygur Türklerine karşı olumsuz tavır almıştır. Uygur Türklerinin Türkiye'deki faaliyetleri devam etse de, bugün asıl faaliyet merkezleri ağırlıklı olarak Almanya (Berlin) ve Washington'dur.

Şurası kesin ki, Urumçi olayları son yıllarda bölgesinde ve dünyadaki ağırlığı ve etkinliği giderek artan Türkiye'ye ve bu arada Türk entelektüellerine Türkiye'nin kültürel hinterlandını ve siyasi etkileşim alanını yeniden hatırlattı. Dahası 1990'larda Adriyatik'ten Çin Seddi'ne kadar uzandığı varsayılan bu hinterlandın aslında Çin Seddi'nin ötesine de uzandığını Özal'ın ölümünden 16 yıl sonra ancak anlayabildik. Bu şunu gösteriyor. Soğuk Savaş şartları Türk insanının ve Türk aydınının zihin dünyasını o kadar daraltmış ki, komünist heyulasını görme korkusuyla yüzümüzü ülkemizin kuzeydoğusuna doğru çeviremez hale gelmişiz. Ufkumuz Anadolu'ya hapsolmuş. Tarihsel hafızamız zayıflamış. Bugünden geçmişe baktığımız zaman, Soğuk Savaş ve Batı merkezli Türk dış politikasının 1945 sonrasında bizim ülke olarak güvenliğimizi sağlamakla birlikte, dış politikadaki düşünce ufkumuza ve tahayyül gücümüze önemli bir darbe vurduğu söylenebilir.

Dış politika ufkumuz genişliyor

1990 sonrasında çevremizde meydana gelen her olay (Bosna, Karabağ, Çeçenistan, Irak vb.) bizim içe dönük ve dünya ile ilgilenmekten korkan Soğuk Savaş mantalitemizi değiştirdi, Derrida'nın kavramıyla yapıbozuma uğrattı. Şimdi dünyadaki yerimizi, devlet kimliğimizi, olaylara bakışımızı yeniden tanımlıyoruz. Dünyayı tanıyoruz, çevremizi yakından izliyoruz. Ekonomik olarak da politik olarak da kendimize daha çok güvenmeye başladık. İnanılmaz bir girişimci gücümüz var. İçeride özgürlüklerimizi genişlettik, demokrasimiz gelişiyor. Kürt sorunu gibi tabu konularımızı artık konuşabiliyoruz. Türkiye'de hukuk devletinin temelleri güçleniyor. Bunlar şunun için önemlidir. İçeride özgürlük alanı genişledikçe, dış politikada manevra alanınız genişler ve uluslararası sistemden bağımsız davranma imkânınız artar. 1990'larda Uygurlara karşı Çin baskısına direnemeyişimizin nedeni, ekonomik zorluklarıve özellikle de derinleşen Kürt sorunuydu. Yani evimizin duvarları camdan iken, kırılganlıklarımız fazlayken, Çin'in etnik gruplara yönelik baskılarını eleştiremezdik. Bugün Başbakan Erdoğan, Gazze patlak verdiğinde İsrail'i; Urumçi söz konusu olduğunda Çin'i eleştirebiliyorsa bunun nedeni, kendi iç sorunlarını demokrasi ve hukuk devleti çerçevesinde çözebilme iradesini göstermesi ve AK Parti'nin reformcu kimliğidir.

Sonuç olarak biz Türkiye olarak Uygurların yaşadığı trajediye sessiz ve ilgisiz kalamayız. BM Güvenlik Konseyi'nde temsil edilen ve küresel aktörlüğe soyunan Türkiye, Darfur'la da Kerkük'le de ve Doğu Türkistan'daki gelişmelerle de yakından ilgilenmelidir. Hatta yanlış anlaşılmayı ve bunun getireceği riskleri de göze alarak, demokrasi, özgürlük ve insan hakları gibi çağdaş evrensel değerler temelinde Çin'e karşı yapıcı eleştirilerimizi her platformda açık yüreklilikle dile getirmeliyiz. Zira bu değerler insanî değerlerdir ve eğer 11 Eylül sonrasında Müslümanlara karşı vicdanları tamamen körelmediyse, mutlaka Batı'dan da destek bulacaktır. Türkiye'de hükümetin Çin'e yönelik çıkışını aşırı bulanlar neden korkuyor? Amaç yalnızca ekonomik çıkarlarımızı korumak mı? Yoksa Mahir Kaynak'ın haklı olarak sorduğu gibi, yeni dünya düzeninde Türkiye'nin ABD'ye karşı Çin ile birlikte mi hareket etmesini umuyorlar? Eğer böyle değilse, Türkiye'nin aydınları ve siyasî elitleri Uygurların en temel insanî talepleri olan dillerini, dinlerini ve kimliklerini daha özgürce yaşama davasına destek olmalıdırlar. Dışişleri Bakanı Davutoğlu'nun Çinli meslektaşıyla yaptığı son telefon görüşmesi ve burada dile getirdiği Türkiye'nin pozisyonu ahlakî ve siyasî açıdan son derece uygundur ve sürdürülmelidir.

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=869120&title=yorum-birol-akgun-insan-haklari-ve-diplomasi-turkiyenin-uygur-politikasi

Dünya Uygur Kongresi lideri Rabia Kadir, Türk halkının Uygur Türklerine sahip çıkmasından ve Erdoğan'ın olayları soykırım diye nitelendirmesinden duyduğu memnuniyeti dile getirdi.

ABD'de sürgünde yaşayan, Uygur Türklerinin "Ana"sı 62 yaşındaki Rabia Kadir, AA muhabirine, Uygur Türklerinin geçmişten bugüne yaşadığı olayları, çözüm yollarını, kendisinin cezaevinde yaşadıklarını ve lider konumuna nasıl geldiğini anlattı.

Bütün Uygur Türklerinin ve kendisinin yaşamının trajedilerle dolu olduğunu söyleyen Kadir, kendisinden önce de Mesut Sabir, Mehmet Emin Buğra ve İsa Yusuf Alptekin gibi kişilerin Uygur Türklerinin geleceği için mücadele ederek hayatını kaybettiğini ifade etti.

Kadir, daha önceden dünya basınına seslerini yeteri kadar duyuramadıklarını belirterek, "Bizim mücadelemiz, şimdi dünya basınına taşınmıştır. Bu sefer geleceğimize ümitle bakıyoruz. Bütün Türk halkı, ataları aynı olan Doğu Türkistanlı kardeşlerini bağrına bastı. Bunun için çok minnettarım ve ben bu trajedinin zaferle biteceğine inanıyorum. İnşallah bu sefer bütün dünyanın ve Türk halkının desteğiyle biz bu işin sonuna çıkacağız" diye konuştu.

Kadir, "Doğu Türkistan Cumhuriyeti'nin kurulduğu zamanki Ahmet Can Kasım ve İlhan Töre gibi liderlerin büyük bir suikasta uğrayarak öldürüldüğü için 40 yıldır lidersiz kaldıklarından" bahsettiklerini bir röportajda söylediğini belirterek, şöyle konuştu:

"Liderlerimiz sürekli öldürüldüğü için oradaki insanları ve dışarıdaki Türkleri bir araya toplayıp sesimizi bütün dünyaya duyuran bir kişi çıkamamıştır. Liderlerimiz çıkmışsa da Türkiye ile sınırlı kalmıştır. Bütün dünyanın desteğine ulaşamadık. Maalesef bütün dünya, Uygur Türklerinin Doğu Türkistan'da dökülen kanlarıyla bizi tanımaya başladı. Bütün dünya halkı şimdi 'Uygur Türklerinin liderleri kimdir' diye sormaya başladı. İsa Yusuf Alptekin gibi liderlerimiz döneminde bu soru sorulmamıştı. Liderlerimiz, Türkiye'deki Türklerin desteğini almışsa da maalesef bütün dünyanın desteğine erişemedi. Şimdi bu dökülen kanlarla ben kendimi bu pozisyonda bulmuş bulunmaktayım. Ben, tarihimize cevap vermek için değil, şu anda vatanımızda dökülen kanlara cevap vermek için çıktım. Gerek İsa Yusuf Alptekin gerekse Mehmet Emin Buğra... Hepimiz Uygur Türklerinin hürriyeti için hizmet verdik, vermekteyiz. Şimdi her gün vatanımızdan gelen haberlerle ağlıyoruz. Bütün Türk kardeşlerimizin, İsa Yusuf Alptekin gibi beni de aynı Uygur Tüklerinin sesi olarak kabul etmesini istiyorum."

-"TÜRK KARDEŞLERİMİZ BİZE SAHİP ÇIKTI, GÖNLÜM RAHAT"-

Geçmişte de bu tür olaylarla karşılaştığını söyleyen Kadir, şöyle devam etti:

"Hayatımda bu tür katliamlarla en az 10 kez karşılaştım. Çinliler 1951-1954 yılları arasında yaklaşık 60 bin aydın ve tarihçimizi katlettiler. Bunlar arasında Özbek, Kırgız, Kazak kardeşlerimiz de vardı. Onlar bağımsızlıklarını ilan ettikten sonra, onlara dokunamadıkları için hedef Uygur Türkleri oldu. 1997 yılında Gulca, 1990 yılında Barın vakası ve 1987 yılındaki olaylarda aynıdır. Katliamlarda yüz binlerce insan öldü. Bu sefer özellikle Türk halkı sesimizi duyup bize destek verdi. Kendi menfaatlerini bir kenara bırakarak, bize destek verdikleri için teşekkür edecek söz bulamıyorum. İnşallah Türk kardeşlerimiz bize destek oldukları için bir şey kaybetmez. Uygur Türkleri orada ölüyor, işkence çekiyor ama gönlümde bir rahatlık var, Türk kardeşlerimiz bize sahip çıktı. Bu yüzden kendimi çok mutlu hissediyorum."

"Çin'de Türk olmakla başka bir millet olmak arasında çok büyük fark olduğunu" ifade eden Kadir, "Biz Türk olduğumuz için Çin'in önünde 'pantürkist' olarak nitelendiriliyoruz. Bütün Uygur Türkleri bu lakap altında cezalandırılıyordu. 11 Eylül saldırılarından sonra da Müslüman olduğumuz için terörist-dinci gibi lakaplar eklendi. Bizim Türk ve Müslüman olmamız Çin'in işine gelmiştir. Yıllarca bu yüzden bize işkence ettiler" dedi.

-"LİDER OLMAYI BEN PLANLAMADIM"-

Rabia Kadir, Uygur Türklerinin lideri olmayı kendisinin planlamadığını kaydederek, "Orada yaşayan bütün Uygur Türkleri gibi vatanına ve milletine olan sadakatından dolayı onlarla birlikte mücadele verdiğini ve nasıl bu konuma geldiğini kendisinin bilmediğini" ifade etti.

Kadir, "Milletime olan sevgim için hayat boyu mücadele verdim ve kendimi burada buldum. Hatta ben Uygurlara lider aramıştım, fakat bu süre içerisinde halkım beni bu konuma getirdi" dedi.

Çin'de tutuklanarak 6 yıl hapiste kaldığını hatırlatan Kadir, yaşadığı günleri şöyle anlattı:

"Çin parlamentosunun üyesiydim. Bu pozisyonda Çin hükümetinin kanunları içerisinde kendi halkımın sesini duyurmaya çalıştım. Çin hükümetine karşı hiçbir yanlış yapmadım. Halkımın sesini duyurdum. 'Barış içinde beraberce yaşayalım' dedim. Benim suçum 'neden, niçin, niye' diye sormaktı. 'Uygur Türkleri size her şeyini verdi, daha ne istiyorsunuz, bizi rahat bırakın' dedim. 'Halkım, barış ve huzur içinde yaşamak istiyor' dedim. 'Bizim dinimize dokunmayın, ramazanda oruç tutabilelim, namaz kılabilelim, bizi rahat bırakın' dedim. Bunun gibi bir sürü sorunlarımızı söyledim. 1997 yılındaki Gulca olayının bütün gerçeklerini ortaya çıkardım. Olayla ilgili gerçekleri toplayarak Amerika'daki delegasyona sunmak için gideceğim sırada Çin hükümeti beni tutukladı. 2 sene karanlık zindanda kaldım. 6 sene içinde başkalarıyla konuşmam, kitap okumam ve yazma haklarım çiğnendi. Gülme hakkım bile elimden alındı. Uygur Türklerini önüme getirip işkence yaparak, 'hadi bunları kurtar' dediler. Şu anda da benim bütün maddi varlığım elimden alınmış durumda, sadece geçinebiliyorum, karnım doyuyor."

-"KENDİ GELECEĞİMİZİ KENDİMİZ ÇİZMEK İSTİYORUZ"-

Rabia Kadir, Urumçi'de meydana gelen son olaylarda Çin hükümetinin ölü sayısını 186 olarak duyurduğunu belirterek, şunları kaydetti:

"Bizim kendi kaynaklarımıza göre bu sayı bundan kat kat fazla. Yaralıların sayısı da söylenenden çok fazla. Yaralıların çoğu direk hapse götürüldüğü için net bir sayı verilmemekte. Tutuklu sayısını 1500 söylediler. Biz buna da inanmıyoruz. Çinliler, Uygur Türklerini sokaklara çıkarıp onlarla güzel pozlar verip bütün dünyaya propaganda yapmaya başladılar.

Türk halkının Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ndeki Uygur Türklerine sahip çıkmasına ve özellikle Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın ve olayları 'soykırım' diye nitelendirmesinden minnettarım. Türkiye'nin verdiği destekten dolayı Uygur halkının geleceği için daha çok ümitliyim. Türk halkından bu güçlü desteğini devam ettirmesini, hatta tutuklu bulunanların serbest bırakılması için çaba göstermesini istiyoruz. Şu anda okullardaki Uygur ve Çinliler birbirine girmiş durumda. Türk hükümetinden, Çin hükümeti ile bizim aramızda bir diyalog kurulması için yardımcı olmasını ümit ediyoruz.

Önceki gün Amerikan parlamentosundaydım. Orada Uygurlara ilişkin bir kanun çıkarmak için çalıştıklarını bildirdiler. ABD, Japonya, Almanya ve İngiltere de Türkiye'nin gösterdiği destekten dolayı bizim arkamızda. Başbakan Erdoğan'ı göstermiş olduğu cesaretten dolayı tebrik ediyoruz."

Kadir, "Çin hükümeti ile bir masaya oturup konuşabilirsek onların planları nedir bunları öğrendikten sonra daha detaylı konuşabiliriz, ancak kendi geleceğimizi kendimiz çizmek istiyoruz" dedi.

Uygur Türklerinin bir gün mutlaka özgürlüklerine kavuşacaklarına inanmalarını, barış ve sabırla beklemelerini söyleyen Kadir, "Mutlaka o beklenen günün geleceğini ve bunu bütün dünyanın göreceğini" kaydetti.

Kadir, çok kısa süre içinde Türkiye gelmek istediğini, ancak gününü belirlemediklerini de sözlerine ekledi.

http://www.haber7.com/haber/20090712/Rabi-Kaderden-Turkiyeye-tesekkur.php

Prof. Dr. Ahat Andican, D. Türkistan'daki son olayları değerlendirdi. Andican, "Sovyetler nasıl parçalandıysa, Çin'de baskıcı Komünist yönetimi sürdüremeyip dağılacak." dedi ve ekledi.

UMUT YAVUZ-FARUK ÇAKI'nın röportajı

"Sovyetler Birliği nasıl sanki üçüncü bir dünya savaşı olmuş gibi parçalandı. Adeta kendi iç dinamikleriyle, dışarıdan doğrudan bir müdahale olmadan parçalandı. Çin'de de er veya geç böyle birşey olmak durumundadır. Mao'nun ölümünden itibaren Çin'de büyük bir değişim yaşanıyor; ekonomi liberalleşiyor."

MERKEZ DIŞINDA SERMAYE BİRİKİMİ

"Çin'de şimdi merkezin dışında bir sermaye birikimi gerçekleşiyor. Bir burjuvazi sınıfı ortaya çıkıyor. Sermayenin bir özelliği var, iktidara ortaklık talep eder. Kendini ve geleceğini güvence altına almak için bunu ister. Çin'de de bu olacaktır. Çin bu açmazla bir süre sonra karşı karşıya gelecektir. Rusya'da olduğu gibi."

SSCB NASIL ÇÖZÜLMÜŞTÜ?

"Rusya'da da uluslararası rekabet şartlarını karşılayamayacak bir ekonomik yapılanma olduğu için Gorbaçov Perestroyka ve Glastnost politikalarını gündeme getirmiş ve çözülmeyi başlatmıştı. Çin de uzun vadede kendi iç dinamikleri ve ABD gibi büyük güçlerin dış baskılarıyla mutlaka bu noktaya gelecektir."

Etnik çatışma değil, devlet terörü

Doğu Türkistan'daki son olaylar nasıl başladı?

Çin'in doğu sahillerinde Guang Dong diye bir eyalet var. Bu eyalette Hong Kong ile Çin Devleti'nin ortak olduğu büyük bir oyuncak fabrikasının işçileri arasında bir çatışma oldu. Burada 600 kadar da Uygur işçisi çalışıyor. İki uygur kızına Çinli işçilerin sarkıntılık etmesi ve buna karşı Uygur işçilerin doğal olarak harekete geçmesi sonucu orada bir etnik çatışma ortaya çıkıyor. Orada, iddiaya göre 2 Uygur Türkü ölüyor. Ama Uygur diasporası daha çok Uygur Türkü'nün öldüğünü iddia ediyor. Sonuçta fabrika yönetimi bir karar alıyor. Burada başlangıçta olaylarda ölenler Uygur olmasına rağmen Uygur işçileri suçlu kabul ediliyor. 600 işçi askıya alınıyor, işten çıkarılıyor. Bu olay 30 Haziran'da vuku buluyor. Bunun üzerine ise Temmuz'un ilk günlerinde, işte geçtiğimiz Pazar günü, Urumçi'de Doğu Türkistanlı öğrenciler, bu olayları protesto amacıyla bir gösteri başlatıyor. Başlangıçta 1000 dolaylarında kişiyle başlıyor, sonra daha da büyüyor. Bunun üzerine Çinli paramiliter güçler, polisler olaya müdahale ediyor. Çin Halk Kurtuluş Ordusunun zaten orada üssü var. Buradan tanklarla geliyorlar. Emniyet güçleri tarafından kalabalığın üzerine ateş açılıyor. Resmî rakamlara göre 156, Uygur diasporasına göre 1000'e yakın insan ölüyor. Çin resmî haber ajansı ise şöyle servis yapıyor. Diyor ki; "Uygur Türkleri Çinlilere saldırıyor ve Çinlileri öldürüyor." Nitekim Çin haber ajansının servis yaptığı ilk haberde ölenlerin çoğunun Han Çinlisi olduğu söylendi. Yalandı bu. Sonradan zaten bu haberi de servisten kaldırdılar. Bu olayların başlamasından iki gün sonra bu sefer Han Çinlileri bu haberlerden etkilendiği için bir de galeyana gelip sokaklara dökülüyor. Nerede bulurlarsa bir Uygur Türkü, linç etmek istiyorlar. Bu şekilde olaylar bir süre devam ediyor. Ta ki Çin kuvvetleri Han Çinlilerine de müdahale edene kadar. Yani bu bir kaç gündür olan hadiselerin esas ruhu bu.

Peki yaşanan gerginliğin temel sebebi ne?

Doğu Türkistan dediğimiz Uygur Özerk Bölgesinin tarihsel gelişimi içinde Çinle devamlı bir bağımsızlık mücadelesi vardır. Bu ta 17.yy'dan itibaren başlayan bir süreçtir. Zaman zaman Çin burada hakimiyet ilân ediyor. Buna karşı Doğu Türkistanlılar da bağımsızlık mücadelesi veriyor. Nitekim 1800'lerde bir Yakuphan devleti kuruluyor, Kaşgar merkezli. 15 yıl devam eden ve Osmanlı'ya da tabi olan bir devlet bu. Osmanlı koruyor bu devleti yani. Sonra Çinliler yeniden işgal ediyor. Bunu takiben 1933'te yeniden bir Doğu Türkistan devleti kuruluyor. Sonra yeniden Sovyetlerin etkisiyle Çinliler hakim oluyor. Sonra 1944'te yeniden bir Doğu Türkistan Cumhuriyeti ilân ediliyor, ama 1949 yılında Mao komünistlerinin hakimiyeti ele geçirmesiyle bu da çok kısa süreli bir devlet oluyor. 1955'te ise bölge Uygur Özerk Bölgesi ilân ediliyor. Çinlilerin yönetim anlayışı "Bunlar bir azınlıktır, ama yönetim itibariyle bölge Çin'e aittir. Çin'e bağlı bir bölgedir, bunlar da burada yaşayan bir azınlıktır" şeklinde. Zaten özerk bölge ilânı da kâğıt üzerinde bir özerkliktir. Uluslar arası hukuk bağlamında bir özerklikten söz etmek mümkün değil. Çin'in içinde böyle beş özerk bölge daha var. Bunlarda da durum farklı değil. Buralarda hep Çinliler nüfusun büyük bölümünü oluşturuyor. Bu Çin devletinin politikasının bir sonucu. Aynı politikayı Tibet ve Doğu Türkistan'a da uygulamaya çalışıyor. Bugün sözgelimi Urumçi'de nüfusun yüzde 80'i Han Çinlisi olmuş durumda. Fakat daha önemlisi bölgenin ekonomik açıdan bir ayrımcılığa tabi tutuluyor olmasıdır. Eğitim konusunda çocukların kendi dillerinde eğitim göremiyor olmasıdır. Muhakkak Çince eğitim alma zorunluluğu olmasıdır. Bölgede Uygurların idarî konularda, hukukî alanda neredeyse hiç görev alamamaları... Ayrıca bölgede sanayi yatırımları minimal seviyededir. Çin'in hep başka bölgelerinde çalışmak zorunda kalıyor Uygur Türkleri. Örneğin işte 600 uygur işçisi Guang Dong'ta çalışıyor. Bu Doğu Türkistan'a 4000 km uzak bir yer. Sen fabrikayı oraya kuracağına Doğu Türkistan'a da kurabilirdin. Ama Çin yönetimi öyle yapmıyor. Tıpkı Sovyet yönetiminin sanayi tesislerini Türkî cumhuriyetlere değil de gidip hep Ukrayna, Belarus'a ve Rusya'ya kurması gibi, aynı politikayı Çin komünistleri de uyguluyor. Bütün bunlar tabiî ciddî bir gerginliğe yol açıyor. Bundan dolayı da her bir kaç ayda bir, herhangi ufak bir nedenle dahi olsa, olaylar çıkıyor. İşte Doğu Türkistan'da yaşanan olayların temel sebebi budur özetle.

Peki olaylarda kayıpların bu kadar olmasının esas sorumlusu kim?

Bu olaylarda kayıpların bu kadar olması tamamen Çin Devleti'nin sorumluluğundadır. Biraz da Çin bunu bilerek yapıyor. Yani gösteri yapmakta olan grubun üzerinde devlet olarak ateş açarsan, katliâm yaparsan olay büyür. Ama bunu yapmayıp polisle çevrelersen, güvenliği sağlarsan, onlar da protestolarını yapıp dağılırlar. Demokratik ülkelerde olduğu gibi yani... Olay sıradan bir halk gösterisi olurdu. Ama burada uygulanan tam bir devlet terörü olmuştur.

Peki bu olayların Cumhurbaşkanının ziyaretinden sonra meydana gelmesinin bir anlamı var mı?

Bence bir rastlantı olmuştur. Doğrudan bu ziyaretle alâkası olduğunu düşünmüyorum.

Çin bu olaylara "bizim iç işimizdir" diyor. Bu bizim açımızdan böyle olabilir mi? Ayrıca Çin'in BM'de veto hakkı var. Çin durdurulabilir mi?

Kim durdurabilir?

Şimdi size iki örnek vereceğim. Başbakan yardımcımız "Biz bunu Birleşmiş Milletlere götüreceğiz" dedi. Bir bakanımız da "Biz Çin mallarını boykot edeceğiz" dedi. Sonra danışmanı hemen yalanladı bu açıklamayı. Dedi ki, "Bu bakanımızın şahsî kanaatidir"... Böyle açıklamalar olabilir mi? Böyle birşeyi çıkıp söylüyorsan, bir yere dayanarak söyleyeceksin bir bakan olarak. Böyle keyfe keder açıklama yapamazsın. Sonra çıkıp danışmanın seni yalanlarsa, bunun anlamı nedir? Tam bir siyasî rezalet olmuştur. Bu iki şeyi örnek verişimin sebebi şu: Esas problem Çin'in dünya genelinde çok büyük bir ekonomik ve siyasî güç oluşudur. Bu olaylar başladığından beri batıda ABD başta olmak üzere İKT dahil hiçbir kurum hiçbir beyanatta doğrudan doğruya Çin'i suçlayan, devleti suçlayan, "Sen burada vatandaşın üzerine ateş açtın, devlet terörü yapıyorsun, bunu yapma" şeklinde doğrudan yapılmış hiçbir açıklama yok. "Bu bir etnik çatışmadır" denildi hep. Çin devletine "Çatışan tarafları itidale dâvet et" deniyor. Sanki orada çatışan iki taraf var ve devlet arabuluculuk yapacak. Burada anlayış zaten Çin'in tam da istediği gibidir. Onlar baştan beri etnik çatışma diye servis yaptı. Bizim basın da hep böyle yansıttı olayları. "Sincan'da etnik çatışma" diye verildi hep haberler. Guang Dong'ta olan şey etnik çatışma olabilir, ama Urumçi'deki olaylar etnik çatışma falan değildi. Düpedüz devlet terörü yaşanmıştır orada. İKT ve hatta bizim Başbakanımız bile "orantısız güç" demiştir. Peki bu gücü kullanan kim. Bu hiç telâffuz edilmiyor. Diplomaside satır araları çok önemlidir. Sen burada Çin hükümetini doğrudan muhatap almadığın sürece söylediğin şeyler hep havada kalır. "Sorumluların bulunması" diyorlar. Sorumlu devletin kendisi yahu. Kendi kendini mi yargılayacak yani? Şimdi bu durumda Çin'i durdurmak çok zor. Çin "Bu benim kendi iç meselem" diyor. Ondan sonra dış ülkeler de hepsi zımnî olarak bunun böyle olduğunu kabul ediyor. Hillary Clinton "Olayların ne olduğunu anlamaya çalışıyoruz" diyor. Halbuki aynı Batı, Andican'daki olaylarda ciddî mânâda tepki vermişti. Bütün diplomatik yolları kullanıp olayları durdurmuştu. Ama aynısını burada yapamıyorlar. Şimdi özetlersek Çin'in bu büyük ekonomik gücü, bu ülkelerin ciddî olarak tepki vermesini engelliyor.

Peki siz devletimizin dış politikasını yönetiyor olsaydınız, ne yapardınız?

Şimdi şunu kabul etmek lâzım. Doğu Türkistan konusunda Türkiye'nin elinde güçlü kartlar yok. İkincisi Türkiye Cumhuriyeti kurulduğundan beri dış Türk bölgelerinde meydana gelen bu tip olaylarda, hiçbir zaman açık destek verme yoluna gitmemiştir. Dış politika olarak cumhuriyetin ilk yılından beri bu böyledir. "Bu mesele bizim meselemizdir" hiç dememişiz. Hiçbir dönemde bu böyle olmamıştır. Devlet geleneğinde bu yoktur. Bunun tek istisnası Bulgaristan'daki olaylardır. Onda da direkt olarak Bulgar devletine bir yaptırım girişimi olmamıştır, sadece Bulgaristan devletinin baskısı sebebiyle oradan göçen Türkler Türkiye'ye alınmıştır. Yani Türkiye'de böyle bir devlet geleneği yok. Başka bir devletin sınırları içerisindeki Türk gruplarının, Türkiye'de diaspora anlamında faaliyet göstermelerine izin verilmiştir, destek verilmiştir, maddî-manevî olarak ama uluslar arası politika anlamında destek verilmemiştir. Bundan özenle kaçınmıştır Türkiye Cumhuriyeti. Şimdi de aynı şey geçerli. Bu doğru mudur değil midir? Bu bir devlet tercihidir. Ama bu meselede bana göre Türkiye'nin davranışı üç katmanlı olmak zorunda. Bunun bir katmanını Türkiye yapmaktadır. Bu diaspora teşekküllerinin, Kafkaslar için olsun, Balkanlar için olsun, Orta Asya için olsun, Orta Doğu için olsun, hepsi için geçerlidir. Türk milletlerin diasporaları Türkiye içerisinde faaliyet göstermektedir ve desteklenmektedir. Türkiye tarih içinde bunu hep yapagelmiştir. Bizim daha az yaptığımız ikinci katmana gelince, bu grupların organizasyonlarında dış dünyada destek vermek. Meselâ bu gruplardan bir tanesi "devleti olmayan bir teşkilât" kurmuş. Birleşmiş Milletler tarafından da kabul edilmiş. Şimdi buna lojistik destek verilmesi. Dış dünyadaki destekten kastım bu. Bu ikinci katmanı da kısmen yapmışız. Üçüncü katman ise kendi dış politikasında bir kart olarak kullanmaktır. Türkiye bunu yapmamaktadır. Bu kademeyi yapmakta baştan beri bir gelenek oluşmamıştır. Herhangi bir şekilde yapmaya kalktığında ise uluslar arası camiada "ne oluyor kardeşim. Pantürkizm yapıyorsun, panislamizm yapıyorsun" şeklinde tepkiye yol açıyor. Siz eğer kurulduğunuz günden itibaren böyle davrandıysanız bu artık böyle algılanmaya devam eder. Türkiye böyle birşey yapmaya kalksa yer yerinden oynar. Aynı Türkiye 1920'lerden sonra bunu yapagelseydi, her şey daha farklı olabilirdi.

Hiçbir umut ışığı yok mu bu konuda? Acaba Çin de Rusya gibi olur mu ileride?

Reel politika anlamında baktığımız zaman bundan sonraki dönemde böyle bir şey gerçekleşmek durumundadır. Sovyetler Birliği nasıl sanki üçüncü bir dünya savaşı olmuş gibi parçalandı. Adeta kendi iç dinamikleriyle, dışarıdan doğrudan bir müdahale olmadan parçalandı. Sebepleri tartışılır belki, ama sonuçta kendi iç dinamikleridir. Çin'in böyle benzeri bir gelişme göstermesi mümkün müdür? Bence uzun vadede olmak durumunda. Ama ne zaman olur kestiremiyorum. Peki niye olmak zorundadır böyle birşey? Mao'nun ölümünden itibaren Çin'de büyük bir değişim yaşanıyor. Çin'in o dönemden itibaren politikasında ciddî değişiklikler oldu. Yapılan şey şu. Merkezde bir komünist, tek parti yönetimi. Totaliter bir yönetim fakat ekonomide liberalleşme. Yani marksizm doktrinleriyle hiç uyuşmayan, komünizmin ruhuna aykırı bir anlayış. Biliyorsunuz komünizmin temel anlayışı mülkiyetin olmayışıdır. Her şey ortaktır. Mülkiyet bir anlamda hırsızlık olarak kabul edilir. Özel sektör yoktur. Fakat Çin bu değişimi Mao'dan sonra yaşamıştır. Şu anda Komünist yönetimin idarî açıdan tüm unsurları hâlâ geçerlidir. Üniversitelerde rektörün yanında, fabrikalarda müdürün yanında falan hep bir komünist parti sekreteri mevcuttur. Her bölgede valinin yanında bir komünist parti sekreteri vardır, onlar yönetmektedir. Fakat aynı Çin ekonomide kesinlikle liberalleşmeye gitmiştir. Bunu niye anlatıyorum? Dünya tarihini incelerseniz görürsünüz, ülkelerde demokratikleşme ve halkın ön plana çıktığı yapılanmalar, hep bir sermaye birikimi, burjuvazi ile paralel gitmiştir. Sermaye birikimi olmamışsa, eğer sömürgeyse bağımsızlığa yönelik, totaliterse demokratikleşmeye yönelik talepler ortaya çıkmaz. Çünkü sermaye kendisini koruyabilmek için bunu isteyecektir. Osmanlı'da vakıfların kurulma sebeplerinden biri de budur zaten. Şimdi aynı şey bütün ülkelerde de böyledir. Çin'de şimdi merkezin dışında bir sermaye birikimi gerçekleşiyor. Bir burjuvazi sınıfı ortaya çıkıyor. Sermayenin bir özelliği var, iktidara ortaklık talep ediyor. Bunda sermayenin kimde olduğu önemli değildir. Ahmet olmuş, Mehmet olmuş fark etmez. Sermaye iktidara ortak olmak ister. Kendini ve geleceğini güvence altına almak için bunu ister. Çin'de de bu olacaktır. Çin bu açmazla bir süre sonra karşı karşıya gelecektir. Şu anda şöyle veya böyle idare ediyorlar. Ama aynen Rusya'da olduğu gibi.. Rusya'da da uluslar arası rekabet şartlarını karşılayamayacak bir ekonomik yapılanma olduğu için Gorbaçov Perestroyka ve Glastnost politikalarını gündeme getirmiş ve çözülmeyi başlatmıştır. Çin de uzun vadede kendi iç dinamikleri ve ABD gibi büyük güçlerin dış baskılarıyla bu noktaya gelecektir. Ama bunun ne zaman olacağı konusunda birşey söyleme şansımız yok. Ama muhakkak olacaktır.

Rabia Kadir'e vize verilmediğinden Başbakan'ın haberi vardı  

Bu olaylar iç savaşa gider mi?

Hayır iç savaşa gitme şansı yok. Çin Doğu Türkistan'da özellikle çeşitli terör örgütleri olduğu iddiasında ise de, bu kesinlikle gerçeği yansıtmamaktadır. Buradaki halkın böyle bir iç savaşa gidecek bir durumu yoktur. Çin daha önce Taliban kamplarında Sincanlıların eğitildiğini iddia ediyordu. ABD bu kampları bastı topu topu 20 tane Doğu Türkistanlı bulundu. Bunların büyük bölümü Çin vatandaşı bile değil. Çin'in baskısı sebebiyle kaçıp gitmişler Afganistan'a. Terör eğitimi almak için gelmiş de değiller. Nitekim Guantanamo'ya götürülen 20 kadar Uygurlunun hiçbirinin terörist olmadığı anlaşıldı. Sonra ABD bunları verecek ülke bulamadı. Çin böyle dayanaksız iddiaları gündeme getiriyor. Şimdi sorunuza gelecek olursak. Neden bunları anlattım? Kafanızda bir fotoğraf oluşsun diye. Şimdi iç savaş olması için bir gerilla gücü olması lâzım, silâh olması lâzım. Bir örgütlü ve silâhlı gücün olması gerek. Ama bu yok Doğu Türkistan'da. Kendini ellerinde sopalarla korumaya çalışan bir halk var. Ayrıca, ayrılıkçı hareketlerin hiçbiri eğer bir dış güç tarafından desteklenmiyorsa, varlığını devam ettiremez. Dolayısıyla Doğu Türkistan'da böyle bir ihtimal yoktur.

Şimdi bu olaylarla Türkiye'deki bazı bölücü hareketler arasında da bağ kurulmak isteniyor, siz ne diyorsunuz?

Tabiî bu önümüze getirilecektir. Gayet normaldir. Rusya'nın Çeçenistan sorunu gündeme geldiğinde de, Rusya PKK konusunu gündeme getirmiştir. O zaman dönüp Türkiye'ye "Senin memleketinde de ayrılıkçı hareketler var, sen niye onlara izin vermiyorsun" denilecektir. Denilmiştir ve denilmeye devam edilecektir.

Bir kaç sene önce Rabia Kadir'e vize verilmeme konusunu nasıl değerlendiriyorsunuz? Başbakan'ın vize talebinden haberi bile olmadığı söyleniyor?

Başbakan'ın bu konudan kesinlikle haberi vardı. Bir ithamda bulunmak istemem, ama başbakanın haberi olduğunu ben biliyorum. Bu talep gündeme geldiğinde ve red edildiğinde benim de konuyla ilgili bilgim vardı. Başbakan'ın bu konuda bilgisi olduğuna da eminim. Bir heyet olarak Başbakana gidilip, olayın aktarıldığını da biliyorum. Ama muhtemeldir ki, Başbakanın bakışı içerisinde bu olay, çok da bilgisi yoksa, ehemmiyet vermemiş olabilir. Dış işleri yetkilileri de "Efendim bu çok uygun değildir, dış politikada Çinle ilişkilerimize zarar verir" dediyse, Başbakan o zaman vize talebinin geri çevrilmesi talimatı vermiş olabilir. Ancak şu da var ki, bugün bu konu bu boyutta Türkiye'nin önüne ilk defa gelmiştir. Türkiye ne yazık ki olayla, Batı basınının ilgilendiği ölçüde ilgileniyor ve bilgi sahibi oluyor. Büyük ölçüde Batıya endeksliyiz. Batı basını ne kadar yazıyorsa, biz de o kadar yazabiliyoruz. Basının ilk bir kaç günde ve halen vermiş olduğu "Sincan'da etnik çatışma" başlıklarından bu anlaşılıyor. Bir kere bölge Sincan değil. Doğu Türkistan'dır. Olay etnik çatışma değil, devlet terörüdür. Ama haberlerde Çin resmî ajansına ve dış basına bağımlı kalırsanız, böyle yanlışlar yaparsınız.

Ahat Andican kimdir?

Prof. Dr. Ahat Andican,1950 yılında doğdu. 1968 yılında Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'ne girdi ve 1974 yılında doktor oldu. 1991 yılında profesör olarak akademik kariyerini sürdürdü. Dr. Andican, mesleki çalışmalarının yanında Türk dünyası ile ilişkilerinin kurulmasında görev aldı. 1995 seçimlerinde Anavatan Partisi'nden İstanbul Milletvekili seçildi. 30 Haziran 1997'de kurulan Mesut Yılmaz Hükümetinde Türk Cumhuriyetleri ve Türk Toplulukları ile ilişkilerden sorumlu Devlet Bakanlığı ve Hükümet Sözcülüğü görevini yürüttü.

Andican, halen İÜ Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Ana Bilim Dalındaki görevini yürütüyor.

Yeni Asya Gazetesi

http://www.haber7.com/haber/20090712/Andican-Rusya-gibi-Cinde-dagilacak.php

'Dün bizim gazetede 'Genelkurmay Başkanlığı'nın talimatıyla oluşturulan Batı Çalışma Grubu belgelerinin, Refah Partisi'ni kapatma davasında delil olarak değerlendirileceği' haberini okuyunca...

... geçenlerde bir işçi dostumun bana verdiği 24 yıllık bir belgeyi anımsadım.

Bir an, 'Türkiye galiba hiç değişmeyecek' diye bir umutsuzluğa kapılır gibi oldum.

* * *

'Türkiye Cumhuriyeti Genelkurmay Başkanlığı Birinci Ordu ve Sıkıyönetim Komutanlığı'na ait 'Komünistler işçilerimizi nasıl aldatıyor' başlıklı ve Şubat 1973 tarihli yayını okuyunca, bugünü daha iyi anlıyorsunuz.

Genelkurmay o zaman da 'solu ve İşçi Partisi'ni' düşman ilan etmiş...

İşin belki de en komik ya da en hazin yanı, Genelkurmay yayını solcuları 'Allahsızlıkla' suçlayarak polemik yapıyor.

Broşür, 'Komünizm, Allah'ı bulamayan, mülkiyet tanımayan ve tatbikatı insanları köle gibi kullanan ilkel bir rejimdir' diye başlıyor.

O zaman 'Allah'ı bulamayanlar' düşmanmış, şimdi ise galiba 'Allah'ı bulanlar'...

Belli ki genel bir ilke yok, durumdan vazife çıkarılıyor ve siyaseten ne söylenmek gerekiyorsa o söyleniyor.

* * *

Komünizm tarifi ise evlere şenlik:

'Kanser hastalığından da tehlikeli olan komünizm sadece bir insanın değil, insandan insana bulaşarak bir milletin ölümüne bile sebep olmaktadır.

Nitekim, komünizm illetine yakalanan her fert ve bu gibi fertlerden oluşan her millet insanlığın en büyük idraki olan Allah, Millet, Ahlak ve özgür düşünce gibi kavramları kaybetmekte, sadece komünist partisinden aldığı emirleri dinleyen ve uygulayan canlı bir robotlar topluluğu olmaktadır.'

'İnsanlığın en büyük idraki olan Allah... Bunu kim söylüyor? Laik Genelkurmay... Ne zaman? 1973'te... Neden söylüyor? Çünkü o zamanki düşman solcular... Hedefteki siyasal örgüt, Türkiye İşçi Partisi...

* * *

Devamı daha da harika:

'Bu durum, bir nebze yukarıda bahsedildiği gibi insan tabiatına aykırı kaskatı bir inkárcılıktır. Zira insan, maddi bir varlıktır. Hayatı ise madde ile mana arasındaki dengenin ifadesidir. Bu dengeyi kuramamış olduğu bilinen ilk insan toplulukları birbirlerini telef etmişlerdir. Binlerce yıl sonra aynı vahşeti getirmek isteyen komünizmi benimsemek, medeniyetin ve bunu yaratan maddi ve manevi varlığın ve ilmin inkarcılığından başka bir şey olamaz.'

Demek ki, o zamanlar kitleleri etkilemek için propaganda silahı 'maneviyatçılık'...

* * *

Broşürde açıkça Türkiye İşçi Partisi'nin suçlanmasına, 'komünizm ile cinsel ilişki' arasında irtibat kurma çabalarındaki düzeysizliğe değinmeyeceğim...

Esas vahim olanı, bir Genelkurmay yayınındaki 'tanımların', bırakın felsefi bir ağırlığa sahip olmasını, klasik bir ansiklopedideki tanıma bile yaklaşamaması...

Yazıyı yazarken Ana Britannica'daki 'komünizm' tanımına baktım. Şöyle diyordu:

'Ortak mülkiyetin ve servetin gereksinime göre bölüştürülmesine dayalı toplumsal düzen ya da siyasal sistem. Kavram bu tür bir toplumsal düzen kurmayı amaçlayan, Marksist-Leninist ilkelerden esinlenmiş siyasal program ve hareketleri anlatmak için kullanılır.'

Ansiklopedideki anlatım uzayıp gidiyor.

Çok önemli bir askeri kurum, tanımları dünyadaki evrensel içeriğinden kopartarak çarpıtabiliyor, bunu kendine hak görebiliyor.

Bu yaklaşım sağlıklı mıdır? Bunu içine sindiren bir anlayış, ülkenin çağa taşınmasına ne kadar yardımcı olabilir? Bunlar hálá çok canlı sorular...

* * *

Bu garipliklerin kökeninde, Türkiye'deki cumhuriyetin tek parti faşizmine dayanaklık eden Kemalizm'in yerine 'demokrasiyi' koyamamasında yatıyor.

Zaten elimdeki belgenin sonundaki cümle şöyle:

'Durmayalım, sağa sola yalpalamadan Atatürk yolunda dosdoğru ilerlemeye devam edelim.'

Atatürk yolu ile Genelkurmay yolu aynı olduğuna göre, siyasete Türkiye'de demek ki gerek yok. Gerekince onu zaten askeri broşürler yapıyor.

Dün solculara 'Allah'ı bulamayanlar' deniyor, bugün 'Allah'ı bulanlara' şeriatçı...

Korkular değişiyor ama korkuları sömüren hep iktidarda.'

* * *

Bu, tam 12 yıl önce yayımladığım bir yazı...

Yoruma ihtiyaç var mı?

http://www.stargazete.com/gazete/yazar/mehmet-altan/-urkutucu-bir-belge--haber-200166.htm

Uluslararası ilişkilerin ve bu ilişkilerin tetiklediği ittifakların ironisi şaşırtıcıdır. Filistin halkına ve pek çok Arap ülkesine savaş ilan eden, ancak başka pek çok Arap rejimi ve kimi Filistin liderleri ile ittifak kuran İsrail sömürgeci yerleşimine bakın örneğin.

Hashemite-Siyonizm ilişkileri ve Maronite Kilisesi-Siyonizm ilişkileri uzun zamandır bilinmektedir ve tüm bunlar belgelerle ispatlanmıştır, ancak on yıllardır İsrail'in Arap rejimlerine verdiği desteğin pek de belgesi yoktur. İsrail'in Mısır'ı 1967'de işgal etmesinin Cemal Abdül Nasır'ı ortadan kaldırma amaçlı olduğu yeni yeni kabul ediliyor, -Cemal Abdül Nasır ABD destekli diktatöryal rejimlerin bir numaralı düşmanıydı- ABD ve daha öncesinde İngiltere ve Fransa, Nasır'ı yok etmek için 1950'lerden bu yana darbeler planlıyor, ancak başarılı olamıyorlardı. İsrail, böylece rejimleri Nasır'ın ve Nasırizmin tehdidi altında bulunan 'Okyanustan Körfeze' Arap monarşilerine (birkaç da cumhuriyete) çok büyük bir hizmet yapmış oldu. Bunun devamında 1970'de İsrail'in Ürdün ordusunun Filistin Kurtuluş Örgütü gerillalarına saldırılarındaki askeri müdahalesi, 1978 ve 1982'de FKÖ'ye Lübnan'da düzenlenen nihai saldırılar, FKÖ'nün "devrimci" potansiyeli ve kararlı duruşunun bu rejimler üzerinde yarattığı baskıyı azaltması konusunda çok büyük bir "görevi" yerine getirmişti. İsrail istihbaratı on yıllar boyunca pek çok Arap rejimine politik muhaliflerini ortadan kaldırmaları ve diktatörlüklerini korumaları konusunda yardım etmiştir. İsrail istihbaratının bonkörlüğünün en önde gelen örneklerinden bir tanesi Morokko ve Omani diktatörlükleridir.

İsrail'in Arap rejimlerine hizmeti adım adım devam etmektedir. Hizbullah'ı yok etmek için düzenlenen 2006 Lübnan saldırısı, Hizbullah'a düşman olan Arap rejimlerini ve neoliberal Arap entelektüellerini çok sevindirmiş ve özellikle Suudi medyası bu operasyonda aktif olarak kullanılmıştır. Güney Lübnan'a yönelik ağır saldırılar ve binlerce Lübnanlının katledilmesi Hizbullah'ı güçlendirse, İsrail'in askeri gücünü zayıflatsa da, işgal, İsrail'in Arap ittifakları tarafından fazlasıyla onaylanmıştır. Aslında 2006 yılından bu yana, neoliberal Arap entelektüelleri İsrail'in Arap ittifakları gibi, sözde İran "tehdidi"nin kendi emirleri ve İsrail'in yararına nötralize edilmesi için açık çağrılar yapıyorlar. ABD bunu İsrail'in bölgeye tam olarak entegre edilmesi için çok büyük bir olanak olarak görüyor, öyle ki ABD Körfez'deki ittifaklarına İsrail'in tam merkezinde durduğu yeni bir bölgesel ittifak oluşturulmasının sinyallerini veriyor. Bahreyn Dışişleri Bakanı, birkaç hafta önce İsrail'e Arap Ligi'ne katılma önerisi yaptı. Sömürgeci yerleşimi İran'a karşı bölgesel ittifaka davet eden böylesi öneriler son bir kaç ay içerisinde pek çok kez tekrarlandı.

2006'dan bu yana, Ramallah'taki işbirlikçi Filistin Yönetimi kadar Arap rejimleri ve neoliberal Arap entelektüelleri de, onları Hamas ve Hizbullah'tan yalnız ve yalnız İsrail'in kurtarabileceğini anlamış bulunuyorlar. Hamas ve Hizbullah'ın her ikisi de, bölgede İran'a ve tüm ilerici güçlere karşı oluşturulacak ABD ve İsrail ittifaklarının en büyük tehdidi konumunda bulunmaktadır. Bunlar gizli ümitler de değil üstelik, tartışmaları kamuoyuna da yansıtılan özel toplantılarda tartışılan stratejiler. Gazze'de bir buçuk milyon Filistinlinin soykırıma uğratılması üzerine Arap medyasında yürütülen tartışmalar ve İsrailli yetkililerin deklarasyonları çok az etki bırakmışa benziyor. İşbirlikçi Filistin Yönetimi, Arap rejimleri ve İsrail arasında neoliberal Arap entelektüellerinin de desteği ile gerçek bir açık ittifak, kurulmuş durumda ve bu ittifak İsrail'in tüm Arap dünyasında demokratik olarak seçilmiş tek hükümet olan Hamas'ın yok edilmesinde taşeron olarak kullanılmasını öngörüyor.

Tam da bu noktada, Hamas'ın serbest seçimlerde demokratik olarak seçildiğini ve seçilmiş görevlilerin ve milletvekillerinin İsrail işgal güçleri tarafından kaçırılarak İsrail cezaevlerine gönderildiklerini, işbirlikçi Filistin Yönetimi'nin Hamas'ın ofislerini yerlebir ettiğini, karşı grevler örgütlediğini ve işbirlikçi Filisitn Yönetimi bürokrasisinin Hamas'ın yönetimine girmeyeceği işaretleri verdiğini bir kez daha hatırlamak gerekiyor. Tüm bunlar Hamas'ın iktidardan düşürülmesi için ABD, İsrail ve işbirlikçi Filistin Yönetimi Gazze'de Hamas liderlerine yönelik suikastler düzenlenmesinin ardından gelişmişti. İsrail'in son 10 gündür döktüğü kanlar tüm Arap dünyasının ve tüm Filistinlilerin demokratik yollarla seçilmiş yetkililer tarafından değil diktatörler tarafından yönetilmesini garanti altına almak için gerçekleştirilmiş son çabalardan biriydi.

Pek çok kişi Arap rejimlerinin ve işbirlikçi Filistin Yönetiminin nasıl olup da böylesi küstah bir "ihanet" içerisinde bulunduklarını düşünüp duruyor. "Halk tarafından tahtlarından indirilmekten korkmuyorlar mı?" sorusu sıkçı sorulan bir soru. Yanıt olarak elbette bir "hayır" yankılanıyor. Arap rejimlerinin İsrail ile işbirliği içinde olması yeni bir durum değil; yeni olan, bu konuda açık davranmaları, ancak bunun için mükemmel derecede iyi bir nedenleri var. 1940'larda ve '50'lerde bu rejimler, İsrail ile ittifaklarını açık biçimde deklare edemezlerdi, çünkü onları alaşağı edebilecek halk hareketleri ve uluslararası hareketler mevcuttu. Aslında, İsrail ile yürüttükleri Bağdat Paktı gibi gayri resmi işbirliği anlaşmaları nedeni ile ağır bedeller de ödediler. Soğuk Savaş, üçüncü dünya devrimciliği, Arap ulusalcılığı, Sovyetler Birliği, Çin, Nasır, tüm bunlar göz önüne alınması gereken etmenlerdi. Sedat 1970'lerin sonlarında İsrail ile açık işbirliğini ilan ettiğinde bu etmenlerden bir kaçı mevcuttu, ancak bugün hiçbiri kalmadı. ABD, İsrail ve temel Arap ittifakları 1967'den bu yana bu etmenleri kademe kademe ortadan kaldırdı ya da nötralize etti, bu da bölgede ABD'nin çıkarlarına hizmet eden bir İsrail-Arap diktatörlükleri ittifakının kurulması yolunu açtı. Bu Arap rejimleri ABD'nin eğittiği, petrol paraları ve ABD yardımları ile fonlanan gizli polisleri ve baskıcı güvenlik mekanizmaları ile terör ve korku imparatorlukları olarak hüküm sürüyorlar.

İsrail Dışişleri Bakanı Tzipi Livni, El-Cezire sunucusu kendisine İsrail'in Arap rejimleri ile Gazze katliamı konusunda bir anlaşması olup olmadığını sorduğunda yanıt vermekten kaçınmış ve böylesi bir anlaşmanın varlığını reddetmişti, ancak Arap dünyasında Hamas'ın İsrail'in olduğu kadar kendilerinin de düşmanı olduğunu "düşünenler"in varlığını onaylamaktan geri kalamamıştı. İsrail ve uluslararası kurumlar, Batı Şeria cezaevine aparthayd duvarı içinde bağımsız bir Filistin devleti garanti ederken, İsrail'in Filistinli vatandaşlarına ulusal haklarından vazgeçmeleri ve sınırdışı edilmeyi vaat eden de aynı Tzipi Livni'ydi. Geçtiğimiz hafta onun Gazzelilere yönelik savaşı başladığında, Livni bu savaşın yalnızca güvenlik amaçlı olmadığını aynı zamanda İşbirlikçi Filistin Yönetimi'nden farklı olarak işbirliği içinde olmayan Filistinlilerin paylaşmadığı İsrail "değerleri"ni koruma savaşı olduğunu da açıklıyordu. Livni elbette haklıydı. Etnik temizlik idealleri ve planları İsrail'i ari bir Yahudi devleti kurmak olan Livni ve İsrail liderliğinden farklı olarak pek çok Filistinli, bu Yahudi İsrail'in ariliğini kirletecek olsa da kendi toprakları üzerinde yaşamak istiyor.

Livni ayrıca İsrail'in değerlerinin "özgür dünya" ve "özgür dünya"nın ittifakları olan bağımlı Arap rejimleri tarafından da paylaşıldığını beyan ediyordu. Onun değerlerinin Suudi destekli Arap entelektüelleri ve Ramallah güvenli bölgesine yerleştirilen işbirlikçi Filistin Yönetimi liderliği tarafından da paylaşıldığını eklemek durumundayız. İsrail'in modern değerleri ABD'nin Araplara ya da Müslümanlara karşı yürüttüğü savaş değerleri gibi değil daha çok sömürgeciliğin altın çağında ve ötesinde hüküm süren Avrupa değerleri gibidir. Livni ve İsrail liderleri insan haklarından, demokrasiden ve adaletten evrensel değerler olarak söz ederken, bunları yalnızca Yahudilere uygular ve Filistinlilerin haklarını reddederler. Bu salt İsrail'e özgü bir hile değildir. Frantz Fanon'un ölümsüz sözlerini hatırlayın: "Avrupa her bulduğu yerde, her köşe başında, dünyanın bütün köşe başlarında insanlığı katlederken, insanlıktan söz etmekten asla vazgeçmeyecektir."

Filistin cephesine dönecek olursak, Filistin işbirlikçi ve darbe lideri Mahmut Abbas'ın resmi başkanlık süresi 9 Ocak'ta sona eriyor. İsrail, İşbirlikçi Filistin Yönetimi lideri olarak onun görev süresini, 1993 Oslo Anlaşmaları uyarınca uzatmaya niyetli. Binlerce Filistinli yaralanır ve katledilirken dünya güçleri eğlenmeye devam ediyor. Bu yeni bir gelişme değil. ABD ve Avrupa'nın işbirlikçileri tarafından başka nüfuslar soykırıma uğrarken genelde olan bu, bu durum İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi soykırımı devam ederken de aynıydı. 19 Nisan 1943'te İngiltere ve ABD, Bermuda'da düzenlenen bir toplantıda, tahminen Nazi işgali altındaki Avrupa'da Yahudilerin durumunu tartışmak için toplanmıştı. Bugün aynı zamanda, Nazilerin Varşova Gettosu'nda Yahudilere büyük bir saldırı düzenledikleri ve hiç beklemedikleri bir direnişle karşılaştıkları gündü. Bermuda Konferansı'ndan neredeyse hiçbir sonuç çıkmadı ve Varşova Gettosu'na yönelik saldırı aralıksız devam etti. Varşova Gettosu'ndaki direniş Nazilerle birlikte işbirlikçi Yahudileri de yöneldi ve direnişçiler katledilmeden önce ellerindeki çok sınırlı sayıdaki silahla cesurca mücadele etti. Onların ayaklanması ve direnişi Filistinlilere hep esin kaynağı olmuştur. FKÖ'nün en parlak dönemlerinde örgüt, bu Yahudi kahramanları selamlamak için Varşova'daki anıtlarına çiçek bırakacaktı.

Szmul Zygielbojm, Polonya'da Yahudi Sosyalist Partisi Bund'un lideri idi ve 1939 Nazi işgaline karşı direnişin bir parçası idi. Esir düştü, ancak sonrasında serbest bırakıldı ve Yahudi Konseyi'nin -İsrail tarafından yaratılan işbirlikçi Filistin Yönetimi'nin Nazi uyarlaması- bir üyesi oldu, konseyin görevi Varşova'da bir Yahudi Gettosu kurmaktı. Zygielbojm, Nazi yönetimine karşı çıktı ve Belçika'da, Fransa'da ve ABD'de sürgünde yaşadı, 1942'de Londra'da sürgündeki Polonya hükümetine katıldı. 12 Mayıs 1943'te Varşova Gettosu'na girildiğini ve pek çok savaşçının katledildiğini duyduğunda kaldığı odaya geri döndü ve Nazi işgali altındaki Avrupa'da Yahudilerin durumuna karşı eylemsizlik ve duyarsızlık içerisinde olan ittifak güçlerini protesto etmek için intihar etti. Yoldaşları, Nazilere karşı direnerek hayatlarını verirken yaşamaya hakkı olduğunu düşünmüyordu. Zyielbojm, intihar mektubunda, Polonyalı Yahudilerin katledilmesinde Nazilerin sorumlu olduğunu söylerken ittifak güçlerinin de eylemsizlikleri ile bu suçu paylaştıklarını söylüyordu:

"Polonya'dan gelen son haberler Almanların Polonya'da kalan son Yahudileri de vahşice katlettiğini şüphe götürmez biçimde kanıtlıyor. Gettonun duvarları arkasında şimdi bu trajedinin son sahneleri oynanıyor.

Polonya'da yaşayan Yahudi ulusunun katledilmesinin suçu öncelikle bu eylemi bizzat gerçekleştirenlerindir, ancak dolaylı olarak bu suç tüm insanlığındır, ittifak devletlerinin ve hükümetlerinin, halklarınındır. Zira onlar bu vahşetin durdurulması için hiç bir gerçek adım atmamıştır. Savunmasız milyonların katledilmesine, kadınlara, erkeklere, çocuklara işkence yapılmasına sessizce tanıklık ederek onlar da bu sorumluluğun ortağı olmuşlardır....

Temsilcisi olduğum Polonyalı Yahudiler katledilirken sessiz kalmaya ve yaşamaya devam edemem. Varşova Gettosu'nda yoldaşlarım kahramanca direnişlerinde ellerinde silahları ile şehit düştüler. Onlar gibi ölmeme izin verilmedi, onlarla ölmeme izin verilmedi, ancak ben onlara aitim ve yerim onların kitlesel mezarlarıdır.

Ölümümle, Yahudi halkının katledilmesine karşı sessiz kalan ve buna izin veren dünyanın sessizliğine vurgu yapmak istiyorum..."

Judenrant'ı Oslo anlaşmaları ile kurulduğundan bu yana yöneten işbirlikçi Filistin Yönetimi, İsrail yönetimine direnme çabasında bile bulunmadı. Liderliğin bir üyesi bile İsrail'e hizmet etmemek için istifa etmedi. İsrail'e pek çok onursuz hizmet sağlayan Mahmut Abbas, Zygielbojm'un asil ilkelerinden hiçbirine sahip değildir ve onun yolunu izleyemez.

Öte yandan, Filistin halkı tüm korkunç bir yoksulluk ve yoksunluğa rağmen işgalcilere karşı kavgalarını sürdürüyor. Filistin halkı, tıpkı kendilerinden önce Zygielbojm'un yaptığı gibi İsrail'i olduğu kadar Abbas'ı, onun kliğini, Arap rejimlerini, ABD ve Avrupalıları da anlıyor. Zygielbojm, dünya güçlerini eylemsizlikleri ve duyarsızlıkları nedeniyle suçluyordu, ancak Filistin sorununda, dünya ve bölge güçleri suçun direk uygulayıcıları ve aktif katılımcılarıdır.

Gazze Gettosu Ayaklanması'nı bastırmak ve savunmasız nüfusunu yok etmek büyük İsrail askeri makinesi ve İsrail'in sadist politik liderliği için görece kolay bir iştir. Ancak asıl mesele, İsrail'e karşı direnme konusunda iyice kararlılık kazanan Filistinlilerdir. İsrail'in son terörist savaşının temel kurbanları yaralanan ve öldürülen binlerce Filistinli iken, bu sürecin kaybedeni de Abbas ve onun işbirlikçi kliği olacaktır. Şimdi Filistin direnişinin tabi tutulduğu sınav, İsrail'in Filistin nüfusunu yok etme, topraklarını çalma, yaşama alanlarını yıkma, onları gettolara hapsetme ve direnmeden ölme dayatmalarına karşı direnişe devam etmek üzerinedir.

Siyonist gaddarlığa karşı Filistinlilerin yaşamlarında yüzyıl boyunca değişmeden kalan tek şey onları dünyadan silmeye çalışan Siyonist projeye karşı direniş olmuştur. Siyonizm, devşirdiği Arap ve Filistinli işbirlikçilerden Filistin direnişini sona erdirmelerini istedi. Ancak hiçbiri bunu başaramadı. Siyonizmin öğrenmeyi reddettiği ders, İsrail ne kadar barbarca katliamlar gerçekleştirirse gerçekleştirsin, Filistinlilerin özgürlükleri için mücadele etmeyi bırakmayacaklarıdır. Gazze Gettosu Ayaklanması, sömürgeciliğe ve İsrail'in sömürgeci barbarlığına karşı Filistin direnişinin son örneği olmuştur ve Filistin halkının, ırkçı Avrupa sömürgeciliğinin kendi bağırlarında yeşermesine asla izin vermeyeceğini bir kez daha göstermiştir.

*Joseph Massad, New York Colombiya Üniversite'sinde Arap Politikaları bölümünde yardımcı professör olarak görev yapmaktadır.

Kaynak: www.electronicintifa.net adresinden www.atilim.org tarafından alıntılanarak çevrilmiştir.

http://www.filistindayanisma.org/oku.php?yazi_no=1189

Dün gece Türkiye'ye gelen Mahmud Abbas, Özgür-Der'in çağrısıyla Fatih'te protesto edildi. Mahmud Abbas'ın İsrail ve ABD'nin uşağı olduğunun vurgulandığı eylemde Filistin halkını Abbas'ın değil, ancak İslami direnişin temsil edebileceği ifade edildi.Özgür-Der'in çağrısıyla 13.00'te Fatih Saraçhane Parkı'nda toplanan Müslümanlar, Abbas'ın işbirlikçi kimliğine; Gazze kuşatması ve katliamındaki sorumluluğuna dikkat çekerek Filistin'in muhatabı olarak alınmasını protesto ettiler. Filistin'i ancak Filistin halkının seçtiği Hamas mensuplarının ve İslami direniş erlerinin temsil edebileceğini belirten Müslümanlar, açtıkları pankart ve taşıdıkları dövizlerle; attıkları sloganlarla Abbas'ı ve tüm işbirlikçileri tel'in ettiler.

"İşbirlikçi Mahmud Abbas Filistin Halkını Temsil Etmez!", "İsrail İle İşbirliği Suçtur!" yazılı pankartların açıldığı eylemde Arapça, Türkçe, İngilizce "Mahmud Abbas, İsrail'in Suç Ortağıdır!", "İsrail Uşağı Abbas, Türkiye'ye Hoş Gelmedin!" yazılı ve Hamas logolu dövizlerin yanı sıra direniş önderlerinin resimleri taşındı.

Eylemde bir konuşma yapan Haksöz Dergisi yazarı Rıdvan Kaya, 27 Aralık'ta başlayıp tam 3 hafta süren vahşetin Siyonist işgalin gerçek yüzünü ortaya koyduğu gibi işbirlikçiliğin sefaletini de açığa çıkardığını belirtti. Kardeşlerimizin vahşice katledildiği bir vasatta dahi iktidar hesaplarıyla ABD-İsrail planlarında rol üstlenen işbirlikçiler olduğunu ifade eden Kaya, "Filistin cumhurbaşkanı" sıfatını taşıyan Mahmud Abbas'ın da bu işbirlikçilerin önde gelenlerinden olduğunu söyledi.

"Bizler 60 yıldır süren Siyonist işgale akidevî bir perspektiften ve ilkesel bir bütünlük içinde karşı çıkan Müslümanlarız. Aynı şekilde işbirlikçiliği de bağışlanmaz bir suç görüyoruz. Bu vesileyle dün Türkiye'ye gelen Mahmut Abbas'a hoş gelmedin diyoruz!" diyen Rıdvan Kaya, her şeyiyle işbirlikçiliğin prototipi olan Abbas'la ilgili şunları söyledi: "29 Nisan 2003'te Başbakanlığa getirilişi ABD'nin gözden çıkardığı Yaser Arafat'ı dengeleme siyasetinin sonucuydu. Ocak 2005'te düşük katılımlı bir seçim sonucu Arafat sonrasında cumhurbaşkanlığına seçildi. İsrail'e karşı hep tavizkâr politikaları ile gündemde olan Abbas, bölgede diğer işbirlikçi devletler Mısır, Ürdün, Suud rejimleri ile yakın irtibat kurdu."

ABD'nin İslami direnişi ezmeye yönelik 2 ayaklı planının, öncelikle Muhammed Dahlan çetesinin darbe girişimi ve Mahmud Abbas'a silah ve para desteği vererek Hamas'ı zayıflatma çabası olarak yansıdığını belirten Rıdvan Kaya, Abbas'ın manda yönetimi döneminin yerli görevlilerini andıran bir tutum içinde olduğunu ifade etti. Abbas'ın, BM'de geçen yıl Endonezya ve Katar'ın Gazze ablukasının kaldırılması teklifine karşı çıktığını hatırlattı ve Abbas'ı şöyle özetledi:

→ Direnişe karşı uzlaşmacılığı, teslimiyeti temsil ediyor.
→ Halkın seçtiği Hamas hükümetine karşı darbeciliği temsil ediyor.
→ Batı Şeria'da 800'den fazla Müslümanı zindanlarda tutarak zorbalığı temsil ediyor.
→ Gazze örneğindeki gibi, koltuk hırsıyla işgalciye arka çıkmakla ihaneti temsil ediyor. 

Başbakan'ın Davos konuşmasına da atıfta bulunan Rıdvan Kaya, sözlerini şöyle sürdürdü: "Başbakan meşhur Davos konuşmasında bir ifşaatta bulunmuş, işbirlikçiliğin sefaletini ortaya koymuştu. Ankara'da Olmert ile görüşmesinde barışı sağlamak adına bazı adımların atılması gerektiğini, bu çerçevede Hamas mensubu Meclis Başkanı, bakanlar ve milletvekillerinin serbest bırakılması gerektiğini söyleyince Olmert ne demiş: Mahmut Abbas kriz geçirir!" 

Kaya, sözlerini şöyle bitirdi: "Tüm bu manzara açık, net bir işbirlikçilik tablosunu ortaya koyuyor. Böylesi bir zatın Filistin halkını temsil edemeyeceği açıktır. Bu yüzden Türkiyeli yetkililere Filistin halkı adına Mahmud Abbas'ın konuşamayacağını hatırlatıyoruz."

Daha sonra söz alan Ahmet Varol, normal şartlar altında görev süresi sona eren Abbas'ın yerine yeni başkan seçilene kadar Meclis Başkanı'nın vekâlet etmesi gerektiğini söyledi. Hamas hükümetinin Meclis Başkanı olan Aziz Duveyk'in halen Siyonist zindanlarda tutsak olduğunu hatırlatan Varol, Filistin halkının, Abbas'ı değil, Hamas'ı temsilci olarak seçtiğini belirtti.

Abbas ve yardımcılarının El-Fetih hareketi içerisinde dahi meşruiyetlerinin kalmadığını belirten Ahmet Varol, normal şartlarda gerçekleştirilecek bir seçimde El-Fetih içindeki işbirlikçi kadroların ağır bir yenilgiye uğrayacağını belirtti. Mahmud Abbas ve yönetimine karşı hareket içerisinde ciddi tepkilerin olduğunu vurgulayan Ahmet Varol, nitekim son Gazze saldırılarında El-Fetih kadrolarından da direniş saflarında çarpışan unsurların olduğunu açıkladı. El-Fetih hareketinin önde gelen şahsiyetlerinden ve Arafat'ın en yakın arkadaşlarından Faruk Kaddumi'den, Abbas'ın el-Fetih'i temsil etmekten çok uzak olduğu bilgisini aktaran Varol, Türkiye'de de Filistin'in temsilcisi olarak Hamas'ın muhatap alınması gerektiğini vurguladı.

Eylemin sunumunu yapan Murat Özer de Davos zirvesini hatırlatarak; Davos'taki duruşun takdir edilmesi gerektiğini belirtti. Ancak esas olarak Başbakan'ın sözlerinin arkasında durması gerektiğini ifade eden Özer, İslam dünyasında hangi ülkede Siyonist pilotların eğitim uçuşu yaptıklarını; Mısır haricinde nerede İsrail elçisi olduğunu, hangi ülkede bu derece silah anlaşması yapıldığını sordu. Türkiye'nin İsrail ile fiiliyatta geniş işbirliği içinde olduğunu belirten Özer, Başbakan'ın "öldürmeyi iyi bilenler"le bu ilişkileri sona erdirerek sözünde durmasını istedi. Hükümetin, en azından yeni yapılan insansız uçak anlaşmalarını iptal etmesi gerektiğini belirten Özer, bunu da yapamıyorsa çaresiz olduğunu açıklamasını istedi. Özer, İslami direnişin Gazze'de olduğu gibi Irak ve Afganistan'da öğretici olduğunu; Siyonizm'e ve emperyalizme karşı canları pahasına mücadele edenlerin İslam ümmetinin onuru olduklarını belirterek sözlerini bitirdi.

Eylem boyunca "İşbirlikçi Hainler Hesap Verecek!", "İşbirlikçi Abbas Filistin Halkını Temsil Edemez!", "Filistin Hamas'tır Abbas Uşaktır!", "İşbirlikçiler Yenilecek Direnen Filistin Kazanacak!", "Emperyalizm İslami Direniş Kazanacak!", "Hamas'a, Cihad'a, Direnişe Bin Selam!", "Siyonist Elçilik Kapatılsın!", "Konya Üssü Kapatılsın!", "Hain Abbas Türkiye'den Defol!", "İslami Direniş Onurumuzdur!" vb sloganlar atıldı ve tekbirler getirildi.

Eylem Özgür-Der adına Kevser Çakır'ın okuduğu basın bildirisiyle sona erdi.

BASIN BİLDİRİSİNİN TAM METNİ:

Filistin Halkının Meşru Temsilcisi İslami Direniştir!
İŞBİRLİKÇİ MAHMUD ABBAS, FİLİSTİN HALKININ TEMSİLCİSİ OLAMAZ!
07 Ocak 2009

Filistin halkının değil ABD, İsrail ve işbirlikçi Arap rejimlerinin fahri temsilcisi, Gazze katliamının baş sorumlularından işbirlikçi Mahmud Abbas dün gece itibariyle Türkiye topraklarına ayak basmış bulunuyor.

Filistin halkının Siyonist işgale karşı onurlu mücadelesinde ihaneti tercih etmiş, ABD ve İsrail terör devletlerinin işbirlikçisi hüviyetini kazanmış olan bu adam, maalesef Filistin halkının temsilcisi olarak Ankara'ya çağrılmıştır. Oysa işbirlikçi kimliği bizzat Başbakan Erdoğan'ın ifadeleriyle izhar edilen bu adamın temsilci sıfatıyla muhatap alınması ciddi anlamda çelişkili bir durum arzetmektedir. Görev süresi 9 Ocak tarihinde bitmiş olan ve Filistin halkını temsil etme özelliği olmayan bu adamın, hukuksuz bir şekilde Filistin Başkanlığı koltuğunda oturduğu bilinmektedir. Böyleyken muhatap alınmış olması kabul edilemez bir durumdur. Nitekim Filistin'in tek meşru temsilcisi, halkının kahir ekseriyetinin tercihiyle hükümetini kurmuş olan Filistin Başbakanı İsmail Heniye'dir.

Oslo sürecinde İsrail'i tanıma yolunda imzalar atarak, "barış adamı" makyajıyla bir Truva atı misyonuna soyundurulan ama aslında bütün dünya Müslümanlarının "ihanet ve uzlaşma süreci" olarak nitelediği Oslo görüşmelerinde, Siyonist İsrail devletini Filistin halkı ve örgütleri nezdinde yasallaştırma çabası içinde olan; Gazze'de kadın ve çocukların kanının dökülmesinde parmağı olan; direniş önderlerinin adreslerini nokta operasyonlar için Siyonist katillere bildiren; katliamdan sonra direnişin tamamen bitirileceğini umarak, "Peki bu saldırılardan sonra ben ne olacağım?" diyerek Siyonist çete liderlerinden siyasi akıbetiyle ilgili garantörlük isteyen; ambargonun sürdürülmesi için Mısır'dan talepte bulunan bu adam Filistinlilerin değil, olsa olsa Filistin'i esaret altında yaşatan ABD, AB, Siyonist çete ve işbirlikçi Arap rejimlerinin temsilcisi olarak Türkiye'ye gelmektedir.

Abbas yönetiminin Filistin'de yapageldiği tek şey Siyonist rejimin emellerini gerçekleştirebileceği bir ihanetin süreklileştirilmesinden başka birşey değildir. Göreve geldiği günden bu yana Abbas yönetimi, Hamas'ı mafyatik çete faaliyetleriyle köşeye sıkıştırmak, direnişçileri ve hatta süregelen mezalimi protesto eden Filistinlileri tutuklayarak esir etmek ve Gazze direnişi esnasında Hamas ve İslami Cihad mensuplarını ispiyonlamak ve kalleşçe arkadan vurmaktan başka bir işlev görmemiştir.

Filistin Cumhurbaşkanlığı görev süresi sona ermesine rağmen; hukuksal anlamda Filistin özerk yönetiminin temsilcisi sayılamıyacak olan bu adamın görevini zora dayalı olarak sürdürmeye çalıştığı, ABD-AB ve işbirlikçi Arap rejimlerinin zoraki destekleriyle ayakta tutulduğu, Hamas'a rağmen Filistin halkının temsilcisi konumunda gösterilmeye çalışıldığı aşikârdır.
Mademki bu hainin Türkiye'ye çağrılması gafletine düşülmüştür o halde en azından Siyonist zulme sessiz kalmasının ve ihanetlerinin hesabı sorulmalıdır. Siyonist çete liderleriyle birlikte yargılanması gereken bu kuklaya da Davos'ta kuklacıya gösterilen tavır sergilenmelidir. Bu vesileyle bir kez daha vurgulamak istiyoruz ki, Davos'taki tutum söylemde kalmamalı, fiili adımlarla sürdürülmeli, Siyonist çete ile ilişkiler kesilmeli, tüm askeri ve stratejik antlaşmalar iptal edilmelidir! İşbirlikçiliği affedilmez bir suç olarak gören bizler bu yüzden dün Türkiye'ye gelen Mahmud Abbas'a hoş gelmedin diyoruz! Abbas'ın Filistin halkını temsil edemeyeceği ve Filistin halkı adına konuşamayacağı açıktır. Filistin halkının meşru temsilcisi halkın desteklediği, Siyonist işgale karşı onurlu bir mücadele veren Hamas'tır.

Özgür-Der

http://www.ozgurder.org/v2/news_detail.php?id=669

Filistin ve genel olarak Ortadoğu coğrafyasında neler olup bittiğini yakından tanımayan bazı insanlar bu haber karşısında hemen, "Türk'ün Türk'ten başka dostu yoktur, Araplar haindir, "one minute" çıkışına Filistinlilerin cevabı" gibi ipe sapa gelmez yüzeysel tepkiler vererek Mahmud Abbas gibi işbirlikçi kuklaların ve bu tür kuklaları oynatan kuklacıların ekmeklerine yağ sürüyorlar. Oysa Mahmud Abbas işbirlikçi bir kukladır ve hiçbir şekilde Filistinlileri temsil etme hak ve yetkisine sahip değildir. Tıpkı Ortadoğu'da halklarından kopuk bir siyaset takip eden bir çok kral ve diktatör gibi! Şu husus bile meseleyi aslında açıkça ortaya koyuyor: Ortadoğu'da terör estiren ve "terörist devlet" tanımını sonuna kadar hak eden İsrail, ne hikmetse, serbest seçimler neticesinde Filistinlilerin çok büyük bir bölümünün oylarını alarak iktidara gelen Hamas yerine ısrarla Filistin'de muhataplarının Mahmud Abbas olduğunu açıklıyor ve Hamas'la hiçbir şekilde ilişki kurmuyor, dahası Hamas milletvekilleri, bakan ve parti ileri gelenlerinin bir bölümünü öldürüyor, büyük bir bölümünü ise tutuklayarak hapse gönderiyor ve dünyanın gözleri önünde Gazze'de dehşetengiz bir katliama girişerek Hamas'ı bitirmeyi amaçlıyor! Neden acaba diye düşünenler lütfen internette biraz araştırma yapsınlar ve ön bilgi açısından aşağıdaki haber ve makaleye göz atsınlar. Özetle, işbirlikçileri şiddetle kınayalım, lanetleyelim ama masum ve mazlum Filistinlilere lütfen dil uzatmayalım!

Kıbrıs Rum kesimine dün beraberinde bir heyetle giden Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas, görüştüğü Rum yönetimi lideri Dimitris Hristofyas ile karşılıklı destek beyanında bulundu. İki liderin mesajları, Abbas'ın Türk kesimine karşı Rumlara destek verdiği şeklinde yorumlandı.

Rum basınının haberlerine göre, Hristofyas, Abbas'la görüşmesinden sonra yaptığı açıklamada, Filistin'in Rum halkının "mücadelesine" verdiği destekten ve Rum yönetiminin tezlerini İslam Konferansı Teşkilatı'nda (İKT) gündeme getirmesinden dolayı Mahmud Abbas'a teşekkür etti.

Hristofyas, "Her iki tarafça uzlaşılan ilkeler temelinde, Filistin halkının cefasına son vermek ve Filistin'in kalbinde bulunduğu Ortadoğu sorununa barışçı bir çözüm getirmek için yeniden yaratıcı bir diyaloğun başlamasını istiyor ve bunun çok yakında başlayacağına inanıyoruz" dedi.

AB içinde Filistinli "kardeşlerinin" davasını her zaman yapıcı şekilde desteklediğini ve desteklemeye devam edeceğini ifade eden Hristofyas, Güney Kıbrıs'ın kısa süre önce Ramallah'ta temsilcilik açma kararı aldığını, Rum tarafındaki Filistin temsilciliğinin seviyesinin de yükselmekte olduğunu kaydetti.

Hristofyas, Filistin'le ekonomi, turizm ve eğitim alanlarında ikili anlaşmaların da çok yakında ilan edileceğini açıkladı.

Mahmud Abbas da "Güney Kıbrıs'ın Filistin halkının haklarının yeniden tesisi, iki devletli bir çözüm çerçevesinde, başkenti Doğu Kudüs olacak bağımsız bir Filistin devleti kurulması mücadelesine verdiği istikrarlı destek için" Hristofyas'a teşekkür etti.

"Güney Kıbrıs'ın, yol haritası ve Ortadoğu sorununun çözümüne yönelik Arap inisiyatifine verdiği desteğin, İsrail'le müzakere çabalarında ellerini çok büyük ölçüde güçlendirdiğini" kaydeden Abbas, "Filistin toprakları içinde, Ramallah'ta temsilcilik açma kararınız bizi ziyadesiyle memnun etti, aynı zamanda bize, aramızdaki ilişkileri daha da pekiştirme gücü verdi ve haklarımız için verdiğimiz mücadelenin siyasi çıtasını yükseltti" diye konuştu.

Hristofyas'a davet

Güney Kıbrıs'taki Filistin temsilciliğinin yükseltilmesinin, Filistin ile Güney Kıbrıs arasındaki iyi ilişkilerin göstergesi olduğunu ifade eden Abbas, Kıbrıs Rum yönetimi lideri Hristofyas'ı, "en kısa zamanda Filistin'e beklediğini" söyledi.

Filistin Devlet Başkanı Abbas, Rum Meclisi Başkanı Marios Garoyan ve Rum Ortodoks Kilisesi Başpiskoposu Hrisostomos'la da ayrı ayrı görüştü.

Garoyan, görüşmeden sonra yaptığı açıklamada, Abbas ile Kıbrıs sorununu, Ortadoğu'daki son durumu ve Filistinlerin Ortadoğu'da barışın sağlanması için yaptıkları çalışmaları ele aldıklarını belirtti.

Marios Garoyan, Güney Kıbrıs ve Filistin arasındaki mevcut ilişkileri ve özellikle iki parlamento arasındaki işbirliğinin güçlendirilmesi konusunu görüştüklerini kaydetti.

Başpiskopos Hrisostomos da görüşmede Filistinlerin en yakın zamanda kendi devletini kurulmaları dilediğinde bulunduğunu söyledi.

Kıbrıs Rum Ortodoks Kilisesi'nin Filistinlere destek vermeye hazır olduğunu ifade eden Başpiskopos Hrisosotomos, "Filistin ve Kıbrıslı Rumların ortak mücadele verdiğini" savundu.

Abbas, dün geldiği Güney Kıbrıs'taki temaslarını tamamladı.

http://www.cnnturk.com/2009/dunya/07/09/filistin.lideri.abbastan.rumlara.destek/534369.0/index.html

Darbe girişiminde bulunan askerlere sivil yargı yolunu açan ve sivillerin askerî mahkemede yargılanmalarını önleyen yasal düzenleme yürürlüğe girdi. Böylece Türkiye, tam üyelik müzakerelerini yürüttüğü AB yolunda dev bir adım daha atmış oldu. AB ülkelerinin birçoğu yıllar önce askerî yargı alanına çeki-düzen verdi. 

Almanya, Fransa, Belçika, Hollanda, İsveç, Letonya, Avusturya, Finlandiya, Macaristan, Çek Cumhuriyeti ve Danimarka'da askerî mahkemeler tamamen kaldırıldı. Hollanda'da 1991'deki değişiklikle askerleri yargılama görevi sivil mahkemelere devredildi. Finlandiya'da askerî suçlar adliye mahkemelerinde özel statüde bir yargılamaya tabi tutuluyor. Polonya'da sivilleri yargılama görevinin askerî mahkemelerden alındığı tarih 1955. Askerî mahkemenin bulunduğu ülkeler ise şunlar: İngiltere, İspanya, İtalya, Yunanistan, Polonya ve İrlanda. Ancak bu ülkelerde askerî suç kapsamına girmeyen suçlar sivil mahkemelere gönderiliyor. Bu ülkelerin hiçbirinde ülkemizde olduğu gibi askerî yargıtay bulunmuyor. Başbakanlık'ın hazırladığı rapora göre AB ülkelerindeki durum şöyle:

Almanya: Ayrı bir askerî ceza yargısı ve askerî savcılık kurumu yok. Alman anayasası, askerî suçlar için sadece savaş zamanında askerî mahkemelerin kurulmasına izin veriyor. Gerek askerî ceza kanununda, gerek genel ceza kanunlarında yer alan suçları işleyen askerler sivil mahkemelerde yargılanıyor.

Fransa: Barış döneminde, Paris Askerî Mahkemesi hariç askerî yargı mevcut değil. Askerlerin askerlik hizmeti ile ilgili suçlarının yargılanması adli yargının görevi.

Belçika: 2004 yılında barış dönemlerinde askerî mahkemeler lağvedildi.

Hollanda: 1991'deki değişiklikle askerler hakkında yargılama hakkı sivil mahkemelere devredildi. Askerî ceza hukukunun yönetimi Arnhem Sivil Ceza Mahkemesi'ne dahil edildi.

İsveç: Ayrı bir askerî yargı bulunmuyor. İlgili davalar sivil mahkemelerde görülüyor. Silahlı kuvvetlerin hâkimler ya da adli müşavirler üzerinde hiçbir etkisi yok.

Polonya: Askerî mahkemeler önceleri ihtilal aleyhtarı faaliyet gösteren ve askerî ceza kanununda yazılı olan bazı suçlardan dolayı sivil şahısları da yargılamakta iken, 1955'te sivilleri yargılama görevi askerî mahkemelerden alınarak genel mahkemelere verildi.

Macaristan: Askerî suçlar, ceza kanunu içinde bir bölüm olarak düzenleniyor. Askerî davaların bir kısmı tek hâkimli, bir kısmı heyetli olarak görülüyor. Askerî mahkeme yok, askerî hâkimler var.

Çek Cumhuriyeti: 1993'te askerî mahkemelerin görevleri sivil mahkemelere devredildi. Sivil mahkemeleorde askerî suçların yargılanmasında ayrı özel usul ve kurallar bulunuyor.

Danimarka: Kara ve hava kuvvetlerinde askerî mahkeme yok. Açık denizdeki savaş gemilerinde ve Grönland'da işlenen suçların yargılanması amacı ile askerî mahkemeler kurulabiliyor.

İngiltere: Sivil ve asker kişilerin birlikte bir suçun faili olmaları durumunda, sivil ve askerî yargılama makamları arasında yargılama yetkisi bakımından bir danışma durumu söz konusu. Mutabakat sağlanması durumunda yargılama sivil mahkemede birlikte yapılıyor. Davalar ayrılarak ayrı ayrı da görülebiliyor.

Avusturya: Federal Anayasa'nın 84. maddesi ile Avusturya'da askerî yargılama yetkisi savaş zamanı hariç geçersiz. Bu düzenleme ile Avusturya'da barış zamanında askerî mahkeme kurulması anayasal olarak mümkün değil. Genel yargıdan ayrı bir askerî yargı ve diğer hâkimlerden ayrı bir askerî hâkimlik sistemi yok.

Finlandiya: Askerî mahkeme yok. Askerî suçlar adliye mahkemelerinde özel statüde bir yargılamaya tabi tutulmakta.

İspanya: Askerî mahkemelerin yetkileri kısıtlanmış. Anayasa'nın 117. maddesi 'salt askerî' konularda askerî yargının meşruiyetini tanıyor.

İtalya: İtalyan anayasasında tek devlet içinde yargı erkinin tekliği, ancak yargı kollarının çeşitliliği prensibi işliyor. Barış zamanında askerî mahkemeler, sadece askerî suçlara bakıyor.

Letonya: Askerî mahkeme yok. Tüm suçlara sivil mahkemeler bakıyor.

Yunanistan: Silahlı kuvvetlerdeki ceza yargısı askerî mahkemeler ve sivil yüksek mahkeme eliyle yürütülüyor.

İrlanda: Askerî mahkemeler daimi değil. Özel bir durum oluştuğunda kuruluyor. Askerî mahkemeler komutanlardan tamamen bağımsız. Mahkeme üyeleri üzerinde hiçbir üst rütbelinin etkisi yok.

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=868204&title=11-ab-ulkesi-askerî-mahkemeyi-tamamen-kaldirmis

Rusya: Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ndeki olaylar Çin'in içişleri 

Rusya, Çin'in kuzeybatısındaki Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ndeki şiddet olaylarının ülkenin "içişleriyle" ilgili konu olduğunu açıkladı. 

Rusya Dışişleri Bakanlığından yapılan açıklamada, "Ayrılıkçı sloganlar kullanıp, etnik hoşgörüsüzlüğü tahrik ederek buradaki karmaşayı çıkaran kişiler vatandaşlara saldırıp dövdüler, arabaları ters devirip yaktılar, dükkanları ve diğer binaları yağmaladılar" denildi.

Açıklamada, "Rusya'nın, Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ni Çin Halk Cumhuriyeti'nin ayrılmaz bir parçası olduğuna dair görüşünü ve bu olayları da çok net şekilde Çin'in içişleri şeklinde değerlendirdiğimizi teyit ederiz. Çinli yetkililer tarafından Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde hukuk sınırları içinde alınan önlemlerin, durumun hızlı bir şekilde normale dönmesine yardımcı olmasını ümit ederiz" ifadesine yer verildi.

Bakanlıktan yapılan başka bir açıklamada da, Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov'un Çin Dışişleri Bakanı Yang Cieçi ile yaptığı telefon görüşmesinde hayatını kaybedenlerin yakınlarına baş sağlığı dileğini ilettiği kaydedildi.

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=867338

EPDK'nın fiyat indirimine gitmeyen akaryakıt firmalarına karşı tavan fiyat uygulaması Petrol Ürünleri İşverenleri Sendikası'nın tepkisini çekti.


Petrol Ürünleri İşverenler Sendikası (PÜİS), ''Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun (EPDK) tavan fiyat uygulamasının, Türkiye'nin enerji piyasasına yönelik iç ve dış güveni temelden yokettiğini'' öne sürdü.

PÜİS'ten EPDK'ya hitaben gönderilen açık mektupta, tavan fiyatla birlikte taban fiyat uygulamasının da getirilmemesinin ''haksız, yıkıcı rekabete neden olduğu'' kaydedildi.

Tavan fiyat uygulamasının Türkiye'nin enerji piyasasına yönelik iç ve dış güveni temelden yokettiği belirtilen mektupta, bu kararın olumsuz etkisinin yabancı sermaye açısından uzun yıllar görüleceği savunuldu.

EPDK'nın bayilerle dağıtıcılar arasındaki diğer sorunlara çözüm getirmezken, tavan fiyat uygulamasıyla bu iki kesimin karşı karşıya getirilmek istendiği kaydedilen mektupta, tavan fiyatın belirlenmesine ilişkin ölçütlerin şeffaf olmadığı, bayinin taşıma giderlerinin dikkate alınmadığı öne sürüldü.

Sektördeki yıkıcı rekabetin önlenmesi açısından tavan fiyatla birlikte taban fiyat uygulamasının da getirilmesi gerektiği anlatılan mektupta, siyah çelenk bırakmak isteyen akaryakıt bayilerinin eylemi sırasında EPDK binasının panzerlerle ve yüzlerce güvenlik elemanıyla korumaya alınmasına dikkat çekilerek, uygulama ''acı bir durum'' olarak nitelendirildi.

Mektupta, sorunun çözümü açısından Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın ''EPDK'nın 2'ye bölünmesi zaruri'' biçimindeki beyanının gerçekleşmesinin beklendiği kaydedildi.

http://www.haber7.com/haber/20090710/Tavan-fiyat-petrolculeri-isyan-ettirdi.php

İtalya'daki G-8 Zirvesi'nin ardından Türk basın mensuplarına açıklamalarda bulunan Erdoğan, Türkistan'daki olaylara ilişkin, "Bir taraftan evrensel değerleri konuşacağız, insan haklarını konuşacağız, öbür taraftan bunlara seyirci kalacağız; bu olacak iş değil." dedi. 
 
Zirvede bir araya geldiği liderlere bu düşüncelerini ifade ettiğini anlattı. Liderlerin de 'bu durumun üzerine de hassasiyetle eğilmek gerekir' diye düşündüğünü aktardı. Erdoğan, yaşanan olayların, ikili ilişkiler veya menfaatler değil, insan unsuru noktasından ele alınması gerektiğini söyledi. Başbakan, Pekin yönetimine de faillerin yakalanarak gerekli yaptırımların uygulanması çağrısında bulundu.

Türkiye'nin konuyu BM Güvenlik Konseyi'ne taşıma girişimi karşısında Çin'in 'veto' kartını kullanmasına kesin gözüyle bakılıyor. Nitekim Pekin yönetimi dün, bunu hatırlatır biçimde, "Bu durum iç işlerimize karışmak anlamına gelir." dedi. Hemen ardından ise Ankara'dan bir açıklama geldi: "Türkiye'nin, iç işlerinize karışmak gibi bir niyeti yoktur, olmamıştır." Uygurların iki ülke arasında 'dostluk köprüsü' olduğu da vurgulanarak. Ankara için Uygurlar 'beşinci kol' değil... Türkiye'nin Pekin'den 'haklı talepleri' var. 'Uygurların, barış, güven ve huzur içinde yaşamaları için gerekli ortamın sağlanmasını' istiyor.

Türkiye, ilk günden itibaren çok dikkatli adımlar attı. Hem Pekin ile Ankara arasındaki ilişkilerin olumsuz etkilenmemesi hem de Uygur Türklerinin yaşadığı ortamın iyileştirilmesi için. Bu noktada, Cumhurbaşkanı'nın, "Bizim için önemli olan oradaki kardeşlerimizin kendi devletleri içerisinde özgürce, mutlu ve mesut olmaları." sözünün altının çizilmesi gerekiyor.

Başbakan'ın sözleriyle birlikte Ankara'da, yeniden Urumçi olaylarının Güvenlik Konseyi'ne taşınmasının artıları-eksileri hesaplanıyor. BM'nin insan haklarıyla ilgili organlarına taşınması görüşü daha fazla kabul görüyor. Ancak son noktada Başbakan'ın 'arkadaşlarımızla değerlendireceğiz' dediği ihtimal 'siyasî talimat'a dönüşürse diplomatlar mesailerini buna ayıracak.

Doğu Türkistan'da yüzlerce kişinin öldüğü, binden fazla kişinin yaralandığı olaylar sebebiyle Çin'e toplumun her kesiminden tepki yükseliyor. Tüketiciler Birliği, Çin ürünlerine boykot çağrısında bulunurken, konsolosluk önünde toplanan gruplar Çin mallarını ateşe verdi. Hükümet ise Uygur Türklerine yönelik 'vahşet'i Birleşmiş Milletler'e (BM) taşıyacak. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, G–8 Zirvesi için bulunduğu İtalya'da Çin'de yaşananları gündeme getirirken, liderlere Türkiye'nin hassasiyetlerini aktardı. Gazetecilerin soruları üzerine ise Erdoğan, olaylar için kullandığı 'vahşet' ifadesinin arkasında olduğunu belirtti, "Yaşananlara seyirci kalamayız." dedi. Konuyu BM Güvenlik Konseyi'ne taşıyacaklarını açıklayan Başbakan, "BM Güvenlik Konseyi'nde Çin daimi üye, biz geçici üyeyiz. Orada bu işin değerlendirilmesi, görüşülmesi gerekir diye inanıyorum." dedi. Türkiye için önemli olanın 'menfaatler değil, insanî değerler' olduğunu belirten Erdoğan, Çin'den adaletli bir yaklaşımla failleri bulmasını istedi. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül de olayları endişe ve üzüntüyle takip ettiğini belirtti.

Uygurların anası Kadir: Olayları BM heyeti araştırsın

'Uygurların anası' olarak bilinen Dünya Uygur Kongresi Başkanı Rabiye Kadir, Başbakan Erdoğan'ın vize sözünün ardından Türkiye'ye geleceğini açıkladı. Kadir, Ankara'dan, bağımsız bir araştırma komisyonunun bölgeye gönderilmesi için BM ve Çin hükümeti nezdinde girişimlerde bulunmasını istedi.

Ölenler için gıyabi cenaze namazı kılındı

Uygur Bölgesi'nde hayatını kaybedenler için dün yurdun çeşitli yerlerinde gıyabi cenaze namazı kılındı. İstanbul, Ankara, Bursa, Edirne ve Sivas'ta cuma namazını müteakiben kılınan cenaze namazlarının ardından Pekin hükümeti protesto edildi ve Çin bayrakları yakıldı.

Pekin'e göre; Urumçi'de yaşananlar Çin'in iç işi

Çin yönetimi, Doğu Türkistan'da yaşananların BM Güvenlik Konseyi'ne götürülmesine karşı çıkıyor. Çin Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Çin Gang, Urumçi'de 5 Temmuz'da meydana gelen şiddet olaylarının Çin'in iç işi olduğu-nu savunarak Güvenlik Konseyi'nde tartışılması için bir neden bulunmadığını söyledi.

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=868209&title=turkiye-uygur-bolgesindeki-olaylari-bmye-tasiyor

Başbakan Erdoğan, İtalya'ya hareketi öncesinde bir açıklama yaptı. Erdoğan, Dünya Uygur Kurultayı Genel Başkanı Rabia Kadir'in, başvuru yapması halinde kendisine vize verileceğini de aktardı. 

Rabia Kadir'e vize kararı sevinçle karşılandı 

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ndeki olaylara ilişkin girişimleri başlattıklarını belirterek, ''Dışişleri Bakanlığımız konuyla ilgili olarak Çin'in Ankara Büyükelçisi'ni bakanlığa çağırarak kendileriyle gerekli görüşmeler yapıldı. Bunun bir vahşet olduğunu söyledik ve bu vahşetin süratle durdurulmasının gereğinden bahsettik'' dedi.

KARAR SEVİNÇLE KARŞILANDI

Erdoğan'ın sözlerinin ardından Rabia Kadir'in Türkiye'ye gelmek için başvuruda bulunacağı belirtildi.

Bu müjde Uygur Türkleri içinde büyün sevinç yaşanmasına neden olurken, Dünya Uygur Türkleri Genel Başkan Yardımcısı ve Doğu Türkistanlılar Derneği Genel Başkanı Seyit Tümtürk, "Sayın Başbakanımızla görüştüm. Rabia'nın Türkiye'ye gelmesi çok önemli. Sayın Başbakanımız iki tarafı da uzlaştıracak. Bu konuda insiyasif alacaktır. Dünyada bunu yapabilecek ender liderlerden biridir kendisi. Biz onun ağzına bakıyoruz. 35 milyon Müslüman Türk onun ağzına bakıyoruz. Sayın Başbakanımıza çok teşekkür ediyoruz" diye konuştu.

Tümtürk, sözlerini şöyle sürdürdü: "Bizim anavatanımızdan başka rahat yaşayabileceğimiz tek ülke Türkiye'dir. 250 milyonluk Türk dünyası, 1 buçuk milyar İslam aleminin lideri Türkiye'dir. Açık konuşuyorum. Rabia'nın Türkiye'ye gelmesinde hiç bir sorun yoktu. Mesut Yılmaz hükümetinin eliyle Türkistanlıların sesi Türkiye'de boğuldu. Rabia'nın Türkiye'ye gelmesinde hiç bir sorun yoktu çünkü."

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=867713