http://www.youtube.com/watch?v=FsWIiWRgan4#

Yargıtay, terör örgütü elebaşısı Abdullah Öcalan için 'sayın', PKK'lılar için de 'gerilla' ifadesini kullanan Siirt Belediye Başkanı Selim Sadak ile Hatip Dicle'ye verilen hapis cezasına ilişkin kararı bozdu.

Yargıtay 9. Ceza Dairesi, bir süre önce çok sayıda siyasetçinin hapis cezası almasına neden olan "Sayın Abdullah Öcalan" sözlerine vize verdi. Yargıtay, bu sözlerin "ifade özgürlüğü" kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, bu ifadeye ceza uygulamasını kaldırdı. Yargıtay söz konusu kararı halen KCK davasından cezaevinde bulunan Hatip Dicle ve Siirt Belediye Başkanı Selim Sadak'ın Roj Tv'ye verdikleri bir röportaj kapsamında aldı. Dicle ve Sadak röportajda, Abdullah Öcalan için 'Sayın', PKK'lılar için 'gerilla' ifadesini kullandı. Özel Yetkili Cumhuriyet Savcıları Sadak ve Dicle hakkında dava açtı. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen davada Dicle ve Sadak, "Örgütün amacı doğrultusunda suç ve suçluyu övdükleri'' gerekçesiyle, ikiliyi altışar ay hapis cezasına mahkum etti.

Karar temyiz edilince dava Yargıtay'a taşındı. Kararı bozan Yargıtay 9. Ceza Dairesi; Dicle ve Sadak'ın verdiği röportajın bir bütün olarak ele alınması gerektiğini, bu sözlerin ifade özgürlüğünü düzenleyen; Anayasa'nın 26, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS) ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme'nin 10. maddesi kapsamında olduğu ifade edildi.

Bozma kararının gerekçesinde de sözlerin "Yargıtay ve AİHM kararları ile desteklenen ifade hürriyetinin kullanılması kapsamında kaldığı" belirtildi ve Dicle ile Sadak'ın bu sözleri nedeniyle yargılanamayacağına dikkat çekildi. Yargıtay, Dicle ve Sadak'ın beraatlarına oybirliğiyle karar verdi.

Eski Adalet Bakanı Mehmet Ali Şahin, 2008 yılında bir soru önergesine verdiği cevapta 7 bin 887 kişinin Öcalan'a 'sayın' dedikleri için yargılandığını açıklamıştı. 2006-2007 yıllarında ise bu suçtan 949 kişi ceza almıştı.CİHAN

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1291106&title=yargitay-sayin-ocalani-ifade-ozgurlugu-kapsaminda-degerlendirdi

Ayasofya kime satıldı?, Mustafa Armağan, Zaman

Şu cami satıldı, bu ahır yapıldı, filancası yıktırıldı, öbürü cephane oldu... Bir süredir siyaset meydanı cami tartışmasına açıldı. Gazetelerden, televizyon kanallarından arayanın haddi hesabı yok.

Soruyorlar: Gerçekten de Tek Parti devrinde camiler kapatıldı mı? "İbadete kapatılan Ayasofya örneği taş gibi önümüzde dururken başka kanıt aramaya ne hacet." diyorum kendilerine. Bir şaşkınlık vakfesi. Yüzleri karışıyor. Kimilerinin buruşuyor hatta. "Nasıl yani?" diye soruyorlar. Bu yazı, işte o "Nasıl yani?"nin cevabıdır.

Son sözümü başta söyleyeyim: Cami tartışmasının gelip dayanacağı yer, 78 yıldır ibadete kapalı bulunan Ayasofya'nın açılması meselesidir. Er veya geç Türkiye bu gerçekle yüzleşecek ve bu meseleye bir hal çaresi bulacaktır. Belki de Yunanistan'daki bir partinin seçim kampanyasında minareleri yıkılmış "Ayasofya Kilisesi" resimlerini kullanması birilerini uyandırır. Kim bilir?

"Ayasofya'nın sahibi kimdir?" diye soruyorum genç muhabire. Dudağını büküyor. Belli ki hiç aklına gelmemiş bu. Tapudaki sahibini soruyorsanız diyorum "Ebu'l-Feth Fatih Sultan Mehmed Vakfı". Nerede bu vakıf peki? Neden tapuda üzerinde görünen eserine sahip çıkmıyor? "Muhatabınız Vakıflar Genel Müdürü" diye cevap veriyorum, "Ona sorun." Cevap alamayacaklarını bile bile böyle diyorum.

Bir vakıf düşünün ki, tapulu malına sahip çıkamasın. Olur mu? Oluyor bizde. Peki Ayasofya'nın sahibi resmen Fatih ise (yoksa XI. Konstantin ve I. Jüstinyen mi?), eserin onun vakfiyesinde belirttiği şartlarda kullanılması gerekmez mi? Üstelik vakfiyedeki şu ateşten satırları okurken vicdanınız kanamayacak mı: "Kim ki bâtıl gerekçelerle bu vakfın şartlarından birini değiştirirse veya vakfın değiştirilmesi ve iptali için gayret gösterirse, vakfın ortadan kalkmasına veya maksat ve gayesinden başka bir gayeye çevrilmesine kast ederse Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların laneti üzerlerine olsun. Ebediyyen cehennemde kalsınlar, onların azapları asla hafifletilmesin ve onlara ebediyyen merhamet olunmasın." (A. Akgündüz, S. Öztürk, Y. Baş, "Kiliseden Müzeye Ayasofya", OSAV: 2006, s. 141-2.)



Aslı Arapça olan vakfiyenin nüshaları Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nde, Topkapı Sarayı ile Türk ve İslam Eserleri müzelerinde mevcutken ve şartları herhangi bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde bağlayıcıyken, nasıl olmuş da Ayasofya Camii ibadete kapatılabilmiştir? Vakıflar Kanunu mu değiştirilmiştir yoksa? Hayır, hem 1934'teki hem de yürürlükteki Vakıflar Kanunu bir vakfın, vakfedenin koyduğu amaçlar dışında kullanılamayacağını emrediyor. Sahibi olan Fatih, vakfının amacı dışında kullanılmasına tehditkâr ifadelerle karşı çıktığı halde 1934'te bir Bakanlar Kurulu kararıyla Ayasofya Camii müze yapılmıştır. Altında Atatürk'ün, İnönü'nün vs. imzalarının bulunması hukuk nazarında bir şeyi değiştirmez. Hukuksuzluk hukuksuzluktur. Bu hukuksuzluğu kimin yaptığı hukuku ilgilendirmez. (Adalet Tanrıçası'nın gözleri bağlıdır, unutmayın.)

Kaldı ki, 24 Kasım 1934 tarihli Bakanlar Kurulu Kararnamesi de bir garabet abidesidir. İlk cümlesi şöyle: "Maarif Vekilliği'nden yazılan tezkerede (...) Ayasofya Camii'nin müzeye çevrilmesi bütün Şark âlemini sevindireceği ve insanlığa yeni bir ilim müessesesi kazandıracağı cihetle müzeye çevrilmesi istenmiş..." Acaba 1934'te Şark, yani İslam âleminde Ayasofya'nın müzeye çevrilmesine sevinecek bir Allah'ın kulu var mıdır? Yoksa kararname sahiplerinin kafalarındaki 'Doğu', bizim zannettiğimiz gibi İslam dünyası değil de, Sovyetler Birliği miydi? Halkı Ortodoks olan Sovyetler Birliği'nden başka Ayasofya ile ilgilenecek bir Doğulu devlet kim olabilir o tarihte?

Sonra müze yapılarak insanlığa bir bilim kurumu kazandırılacağı ifade ediliyor. Sanki camiyken Ayasofya'da inceleme yapılamıyor muydu? Üstelik medreseler kapatılmadan önce Ayasofya'da her sütunun dibinde bir alimin ders verdiğini, yani tam da kapatılmasıyla bir bilim kurumunun tarihe gömüldüğünü bile söyleyebiliriz. Üstelik kararnamede Ayasofya'nın müzeye çevrileceği ifade edilirken, ibadete kapatılacağından söz edilmemiştir. Denilebilir ki, 'Canım, müze yapılınca anlaşılmıyor mu ibadete kapatılacağı?' Ama bir kararname çıkarıyorsanız muradınızı yarım yamalak ifade edemezsiniz. Müze yapılacak. Tamam da ibadete kapatılacağı nerede yazıyor?

Burada avukat Abdullah Mehmet Çalışkan'ın değerlendirmesini paylaşmak istiyorum. "Ayasofya Camii Meselesinin Etrafındaki Gerçek" adlı kitabında şöyle diyor: "Ayasofya kararnamesinde hukukî bir gerekçe bulmaya imkân yoktur. Bakanlar Kurulu kararının hangi kanuna dayandığı da yazılmamıştır. Çünkü Bakanlar Kurulu'nun dayanak yapabileceği bir kanun mevcut değildir. Bakanlar Kurulu'nun hangi yetkiye istinaden bu konuyla ilgilendiği hususunda hukukî bir mütalaa da yazılmamıştır. Çünkü bu konu, ne TC. Anayasası ne de Türkiye'de yürürlükteki kanunlar tarafından Bakanlar Kurulu'na verilen yetkiler dahilinde bulunmamaktadır. Anayasadan bahsedilmemiştir, çünkü Anayasa'ya aykırıdır. Vakıf hukukundan bahsedilmemiştir, çünkü vakıf hukukuna zıttır. Görülüyor ki, Bakanlar Kurulu bu kararı ile anayasa ve kanunları yok saymıştır."

Kararnameye bir sıra numarası verilmemiş olması gariptir. Daha da garibi, Resmi Gazete'de yayınlanmamıştır. Kararnamelerin bulunduğu resmi dairede aslı bulunmadığı gibi resmi kanun kitaplarında da mevcut değildir. Hukukî açıdan sakat kararnamenin tartışılmasını ehline bırakalım ve kamu vicdanını yansıtan bir sese kulak verelim. Bediüzzaman Said Nursi, ezanı özgürlüğüne kavuşturarak "on derece kuvvet bulan" Demokrat Parti'den Ayasofya'yı da özgürlüğüne kavuşturmasını ister. Ona göre bu bir "yara"dır ve hükümet bu yaraya "merhem" sürmeli, Ayasofya'yı ibadete açmalıdır.

Ayasofya'nın, 1930'larda iyi ilişkiler kurmaya çalıştığımız Yunanistan'a, dolayısıyla Batı dünyasına göz kırpmak için müze yapıldığını kabul edelim. Bence kararnamedeki "bütün Şark alemi sevinecek" ifadesinde bir dil sürçmesi olmuş. "Garp, yani Batı âlemi" diyeceklerdi besbelli. Baksanıza, Yunanistan'daki Yeni Demokrasi Partisi, Ayasofya'yı yalnız minaresiz göstermekle kalmamış, kubbesine bir de haç dikmiş!! Unutmayalım ki, Mütareke döneminde yapılan Sultanahmet mitinglerinden biri de Ayasofya'ya haç takılacağı söylentisi üzerine gerçekleşmişti.

m.armagan@zaman.com.tr
http://twitter.com/mustafarmagan
http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=1283432

Bugünlerde Kutlu Doğum heyecanı yaşanıyor. Her yerde kutlamalar, sempozyumlar, paneller yapılıyor.

Televizyonlar birbiri ardına programlar yayınlıyor. Mevlitler okunuyor, güller dağıtılıyor. Pasta kesen bile var. Herkes O'nu en güzel şekilde anmanın peşinde. Radyoda Mehmet Emin Ay'ın sesinden Arif Nihat Asya'nın na'tı yükseliyor. "Gel ey Resûl bahardır, Hac'dan döner gibi gel, Miraç'tan iner gibi gel, Bekliyoruz yıllardır" ve devam ediyor: "Nerede kaldın ey Resûl, Nerede kaldın ey Nebi!" Bir an düşündüm, "Gel" demek kolay da; gelirse ne yaparız?

Bir akşam kapımızı çalsa ne yapardık? Hangi evimizde misafir ederdik O'nu; yazlıkta mı kışlıkta mı? Hasırlar sırtında iz bırakmış Efendimiz'i hangi marka koltuklarda ağırlardık? Salonumuzun ortasında heyûla gibi duran plazma televizyonun karşısına mı otururdu yoksa görmesinden utanıp daha mütevazı oturma odasına mı alırdık?

Ne ikram ederdik kendisine? Açlıktan karnına taş bağlamış Allah Resûlü'nün sofrasına kaç çeşit yemek koyardık. "Midenin üçte birini doldurun" emrini her gün tekrarladığımız O kutluya nasıl bir sofra hazırlardık?

Televizyonumuzu açmasına gönül rahatlığıyla müsaade eder miydik? Yoksa hangi dizileri izlediğimizi görmesin diye çaktırmadan fişi mi çekerdik? Dini hassasiyeti yüksek kanallarımız hangi reklam kuşağını teftişe arz ederlerdi acaba? "Senin Nâm-ı celîlini duyurmak için bütün gayretimiz" derken ne hissederdik?

Evlerimizin önemli bir aksesuarı haline gelen kitaplıklarımızda inci gibi dizilmiş kıymetli eserlerin bir görüntüden ibaret olduğunu da anlar mıydı? Kur'an'ın kılıflara hapsedildiği gibi, kitapların raflara mahkûm edildiğini de hisseder miydi? Ya da O'na yeni yetişen dindar(!) kızlarımız için çıkarılan bilmem ne moda dergisinin tirajının nerelere ulaştığını mı anlatırdık?

"Bak ümmetin ne kadar zengin oldu. Tanınmasınlar diye emredilen tesettürün bile modasını çıkardılar. Renk renk, desen desen eşarplara, pardesülere çuvalla paralar harcadılar. Sonra perdesüleri de terk ettiler. Şimdi artık pantolon giyiyorlar. Buna da kimsenin bir şey demesine tahammül edemiyorlar." diyebilir miydik?

Fatıma'yı da getirse yanında sevinir miydik? Değirmen taşı çevirmekten elleri, su taşımaktan omuzları nasır tutmuş Peygamber kızını bilmem hangi markanın "tesettür defilesi"ne mi davet ederdik yoksa en son aldığımız kıyafetlerden mi bahis açardık? Katıldığımız hayır etkinliklerini anlatırdık ballandıra ballandıra. Düzenlediğimiz kermeslerden bahsederdik uzun uzun. Evimize aldığımız hanım yardımcıya yaptırdığımız dolmaları, börekleri nasıl fedakârca(!) kermese bağışladığımızdan dem vururduk.

Ya Âişe validemizle gelse halimiz ne olurdu? "Aylar geçerdi de Peygamber'in evinde kazan kaynamaz, esvedeyn (hurma ve su) dışında bir şey yenmezdi." diyen muallâ validemizi kaç çeşit ikramla ağırlardık? Tatlıdan tuzluya, ekşiden zeytinyağlıya çeşit çeşit ikramları dizip self servis mi yapardık yoksa kendimiz mi ona özel bir tabak hazırlayıp verirdik?

Ömrünü ilme adamış, yüzlerce talebe yetiştirmiş bu müstesna kadına, "Ayol biz de hayır işlerinde koşturuyoruz. Bir derneğimiz var, orada ballı, börekli toplantılar yapıyoruz. Aynı kıyafeti iki toplantı üst üste giymiyoruz. Popüler tarihçileri, yazarları, psikologları çağırıp ücretlerini de ödeyerek sohbetler ettiriyoruz. Çok bereketli oluyo valla!" diye mi anlatırdık "hizmetlerimizi!"

Ya beylerimiz ne yapardı? Nebiler Sultanı'nı nasıl ağırlarlardı? "Sünnet"ten tek anladıkları ikinci evlilik olan "dindar" beyler iftihar ederler miydi bu sünnet hassasiyetlerinden? "Allah, kuluna verdiği nimetin eserini üzerinde görmek ister" buyurmuştun Yâ Resûlallah! Biz de bu nimetleri göstermek için elimizden geleni yapıyoruz. En pahalı arabalara biniyoruz. İmam nikâhıyla da sünnetini ihya ediyoruz. Artık beş yıldızlı otellerimiz var. Bizim hassasiyetlerimize göre hizmet veriyorlar. Oraların bir gecelik ücretiyle, yurtdışında bir öğretmen bir ay idare ediyor ama olsun, arada tatil de yapmak lazım. Hamd olsun nereden nereye geldik" diye anlatırdık halimizi herhalde!

"İşçinin ücretini alın teri kurumadan verin. Yediğinizden yedirin, giydiğinizden giydirin." hadisini yüz defa duyan ama hâlâ işçisini sigortasız çalıştıran dindar işveren, fabrikasına davet edebilir miydi Efendimiz'i? "Yalan söylemek, emanete riayet etmemek, sözünde durmamak münafık alametidir." hadisini neredeyse ezberlemiş Müslüman, ödemediği çeklerinin, geciktirdiği senetlerinin, çiğnediği kul haklarının çetelesini de arz eder miydi?

"Melik peygamber değil, kul peygamber" olmayı tercih eden, kendini "kuru ekmek yiyen kadının oğlu" olarak tanıtan, fetih günü Mekke'ye girerken bineğinin eyerine kadar başını eğen O En Büyük İnsanı hep anlattı hocalarımız. İşçisine selam vermeyen patron, hademenin halini sormayan yönetici, kendisine emanet edilen makamı adeta mülk edinen idareci, müessesesine bekler miydi Allah Resûlü'nü?

"Sabahlara kadar ibadet etmekten ayakları şişerdi" diye anlattığımız Nebiler Serveri, bir gece semamıza süzülse, kaç tane yanık sineye şahit olurdu? Gecenin zülüflerinde seccadesini sermiş, gözyaşıyla insanlığın derdine ağlayan bir muzdarip görür müydü? Kaç hanenin kandilini yanıyor bulurdu teheccüd vaktinde? "İşte benim evim" diyeceği kaç ev sayardı? "Işık evleri" mi, evlerin ışığını mı arardı?

"İnanmıyorlar diye kendini helak edecek kadar" muzdarip O Yüce Kamet, kendilerine emanet edilen öğrencilerin dertleriyle kıvranan öğretmenleri, müdürleri mi görecekti geldiğinde, yoksa kelle sayısıyla övünen kemmiyet meftunlarını mı? Haftalık toplantıya bir defa gelmeyen esnafın derdiyle, civcivini kaybetmiş tavuk gibi oradan oraya koşan bir dertliye mi şahit olacaktı Efendimiz, "gelmezse gelmesin, o olmasa da bu işler yürür" diyen mirasyediye mi?

Sorular böyle uzayıp gidiyor. Yanlış anlaşılmasın, kendime dedim bunları. Hepsini kendi suratıma çarpıyorum söylediklerimin. Ve utanıyorum, hem de çok utanıyorum. Kutlu doğumu da kendimize benzettik; pasta keserek kutluyoruz. Kur'an kılıflara hapsoldu diye dövünüyoruz. Efendimiz'le irtibat da yakaya takılan gülle sınırlı kalmasın!

s.sargin@zaman.com.tr
http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=1275889&title=gelse-ne-yapariz

İbibikler ötmeli sütler kaymak tutmalı, A. Rasim Küçükusta, Zaman Gazetesi

Bizim çocukluğumuzda, bırakın kutu sütlerini, şişe sütü bile icat edilmemişti.

Sütü de birçok başka şeyi de kapıdan geçen seyyar satıcılardan alırdık. Sütçüler genellikle atlarının iki tarafına astıkları güğümlerle satış yaparlardı. Kupa şeklinde galvanizli tenekeden değişik boylarda ölçekleri olurdu; biz evden tencere ile gider annemizin istediği kadar süt alırdık.

Sütü aldıktan sonra onu hemen ocakta kaynatmak biz çocukların göreviydi. Ateşteki süt fokurdamaya başlayınca da taşmaması için ocağı biraz kısar ve kabaran sütün köpüklerinin üzerine üflerdik. Sonra sütü ateşten indirir, soğuduktan sonra buzdolabına koyardık. Bizler, Recep Birgit'in sesiyle, ibibiklerin öttüğü bir dünyada, buharı mis gibi kokan, kaymak tutan sütlerle büyüdük.

Zamane çocukları kutu sütüne talim ediyor; çünkü ne sütçü kaldı mahalle mahalle gezen, ne de insanların kapıdan sütçünün geçmesini bekleyecek, sütü alıp ocakta ısıtacak zamanı ve sabrı var. Hasbelkader sütü bulanların da bunu içmesi mümkün değil. Hadi gelin de kâh 'sokak sütü' diye aşağılanan kâh 'hastalık yapan mikroplarla dolu' diye kara propaganda yapılan sütleri için bakalım içebilirseniz.

Bütün bunlar yetmezmiş gibi geçen hafta Amerika'da yayınlanan bir araştırma, kutu sütünü savunanların ekmeğine yağ sürdü âdeta. Amerika'nın meşhur Hastalıkları Kontrol ve Önleme Merkezi (CDC) tarafından yapılan araştırma, medyada 'Çiğ süt 150 defa daha zararlı' başlığıyla yer aldı.

Araştırma, 13 senelik bir sürede çiğ sütün (pastörize edilmemiş süt) sebep olduğu salgınların oranının pastörize edilmiş sütle olan salgınlara göre 150 misli daha fazla olduğunu; salgınların çiğ sütün legal olarak satıldığı eyaletlerde kaçak olarak satılanlara göre 2 misli fazla görüldüğünü gösteriyordu.

CDC'nin uzmanları da fırsattan istifade 'çiğ süt satışı tüm eyaletlerde yasaklansın' diye ortalığı ayağa kaldırdılar. Bizim kutu sütçüler de yarın bu araştırmayı kaynak gösterip Tarım Gıda ve Hayvancılık Bakanlığı'nın kapısına dayanırlarsa hiç şaşırmam.

İbretlik bir araştırma

Araştırmayı baştan sona okuyunca ne kadar önyargılı, hatalı olduğunu, sonuçlarının manipüle edildiğini ve yanlış yorumlandığını gördüm. Bu araştırmada insanları korkutmak için hastalık yerine kasten 'salgın' tabiri kullanılıyor; çünkü salgın birçoğuna kolera, veba, grip gibi binlerce, milyonlarca kişinin ölümüne yol açan hastalıkları hatırlatıyor. Üstelik salgın denen şeyin belirtileri de hafif ishal, bulantı ve biraz karın ağrısından ibaret ve salgın başına düşen hasta sayısı da ortalama 11 kişi.

13 sene içinde çiğ süt ve bundan yapılan peynir, yoğurt gibi ürünlerden dolayı 1.571 kişi hastalanmış, 202'si hastaneye yatırılmış ve 2 kişi de ölmüş. Bu, nüfusu 300 milyon olan Amerika'da yılda 120 kişinin hastalanması ve 15 kişinin hastaneye yatırılması demek. 13 senede çiğ süt yüzünden ölenlerin sayısı 2; üstelik pastörize süt de bir kişinin ölümüne yol açmış. Oysa Amerika'da her sene 35 milyon insan hastaneye yatıyor; 2,5 milyon kadar kişi de ölüyor.

Araştırmanın 2006'da kesilmiş olmasının tabii ki bir sebebi var. 2007'de pastörize sütten yapılan peynirden 135 kişi hastalanmıştı ve gene aynı sene listeria bulaşmış pastörize süt yüzünden 3 kişi ölmüştü. 2007 çalışmaya dâhil edilmiş olsaydı, sonuçlar çok farklı olacaktı.

Araştırmada ayrıca Amerika'da 1980'li senelerde on binlerce kişinin pastörize süt yüzünden hastalandıkları da görmezden geliniyor. 1985'te pastörize sütten salmonella mikrobu bulaşması sonucu Amerika tarihinin en büyük salgını gerçekleşmişti.

Salgınların çiğ sütün legal olarak satıldığı eyaletlerde 2 misli fazla olduğu da gerçekleri yansıtmıyor. Kaliforniya, New York ve Teksas gibi eyaletlerde daha fazla hasta olması buralarda çiğ süte izin verildiği için değil, nüfuslarının fazla olmasından kaynaklanıyor. Montana ve Wyoming'de daha az hasta olması ise muhtemelen çiğ süt yasak olduğundan değil, nüfusları az olduğundan dolayı. Neticede, 300 milyonluk Amerika'da 13 senede tüketilen 27 milyar libre çiğ süt yüzünden sadece 200 kişinin hastaneye yatmış olması bence o ürünün çok 'güvenilir' olduğunun kanıtından başka bir şey değildir. CDC, bu gidişle anne sütünü de mikroplu diye pastörize etmeye kalkarsa şaşırmam; çünkü adamlar çiğ süt emmişler!

Amerikalılar çiğ süte dönüyor

Amerika'da 25 eyalette legal olarak çiğ süt satışı yapılıyor. 1993-2006 arasında Amerikalıların sadece yüzde 1'inin çiğ süt tükettikleri doğru, ama giderek daha fazla Amerikalı çiğ süte dönüyor. İstatistiklere göre, 2006-2007 yıllarında Amerikalıların yüzde 3'ü yani 9 milyon insan çiğ süt tüketti. Çiğ süt satışı, temizlik ve soğuk zincir şartlarına uyulması kaydıyla Avrupa ülkelerinde de serbest.

Çiğ süt mü, şişe sütü mü, kutu sütü mü?

Kutu sütü: Süt, 135-150 derecede 2-4 saniye tutularak (UHT) içindeki tüm mikropların ölmesi sağlanıyor. Bunlar kutuları açılmadığı takdirde 4 ay bozulmadan kalabiliyorlar.

Günlük şişe sütü: 72 derecede 15 saniye tutularak (pastörizasyon) mikroptan arındırılıyor; ömürleri birkaç gün.

Sütte bulunan ve probiyotikler de denen 'dost mikroplar' bırakın hastalık yapmayı, tam aksine sağlıklı yaşayabilmemiz için mutlaka gerekli olan mikroplar. Bağırsaklarımızdaki mikropların yüzde 85'i dost mikroplardan oluşuyor ve bunlar hastalık yapıcı olanların üremelerini de önlüyor. İşte, bu ısıtma işlemi sırasında zararlı mikroplarla beraber onu asıl faydalı kılan probiyotikler, enzimler ve vitaminler tahrip oluyor.

Isıtma yöntemleri içinde en iyisi bizim çocukken yaptığımız 'süt pişirme' işlemi, yani sütün bir taşım kaynatılması. Pastörizasyon ve özellikle de UHT denilen yöntem 'iyi-kötü-çirkin tüm mikropları' öldürdüğü için sütü süt olmaktan çıkarıyor.

Bizim gibi açık süt içerek büyüyen Başbakanımız'a ve bakanlarımıza sesleniyorum: Vatandaş üç çocuğunu da güvenilir 'açık' sütle beslemek istiyor. İbibikler ötsün, sütler kaymak tutsun diyor. Görev size düşüyor.

http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=1253533



Mikrop değil mikropsuzluk hasta ediyor, A. Rasim Küçükusta, Zaman Gazetesi

Hatırlarsanız geçen hafta hazır gıda endüstrisinin insanları mikroplarla korkuttuğundan dem vurup sütün mikroplusunu, elmanın kurtlusunu istediğimizi yazmıştım.

Ertesi gün dünyanın ünlü bilim dergilerinden Science'ta sanki beni haklı çıkarmak için özel olarak yapılmış bir araştırma yayımlandı.

Bu araştırmada bir grubu tamamen steril yani mikropsuz ortamda, diğer grubu ise normal laboratuvar şartlarında doğan ve büyüyen farelerin bağışıklık sistemleri inceleniyor.

Steril ortamda büyütülen farelerin akciğer ve bağırsaklarında CXCL 16 isimli bir proteinin ve kısaca NKT olarak bilinen bir tür T- hücrelerinin biriktiği ve astım ve kolittekine benzer iltihabi değişikliklerin geliştiği tespit ediliyor. Bu fareler hayatlarının sonraki haftalarında mikroplu ortamlarda yetiştirildiklerinde bağışıklık sistemlerinin normale döndüğü ve bu hastalıkların ortaya çıkmadığı görülüyor.

Araştırmayı yapan uzmanlar "bağışıklık sisteminin normal gelişebilmesi için hayatın ilk haftalarında bazı mikroplarla karşılaşılması gerektiğini; steril şartlarda büyütülen farelerin hayatlarının daha geç döneminde mikroplara maruz kalmalarının işe yaramadığını" söylüyorlar.

Bu mühim çalışmadan vatandaşın anlaması gereken şudur: Tüm mikroplar zararlı değildir. Bizi hasta eden, yataklara düşüren ve hatta ölümümüze bile sebep olan mikroplar olduğu gibi, bağışıklık sistemimizin normal gelişebilmesi ve sağlıklı bir hayat sürmemiz için mutlaka karşılaşmamız gereken mikroplar da vardır. Bu mikroplarla ne kadar erken karşılaşırsak da o kadar iyidir.

Bazı çocuklar neden astım olmaz?

Bunun böyle olduğunu hastalarımdan biliyorum:

"Doktor Bey, bazı komşu çocuklarının üstleri başları, elleri yüzleri kir içinde. Bütün gün sokakta tozun toprağın içindeler. Betona otururlar, koşar, terlerler. Yaşadıkları daireler güneş almaz, küçücük rutubetli bir yerdir. Üstelik babaları o tek odalı yerde püfür püfür sigara da içer ama çocukları ne kadar sağlıklı, ne astımları var ne alerjileri. Turp gibiler maşallah. Bizim bir tek çocuğumuz var. Gözümüz gibi bakıyoruz. Doğduğu günden beri doktor kontrolünde. Bütün aşılarını yaptırdık. Odası, giysileri tertemiz. Evimizde asla sigara içilmez. Azıcık terlese hemen iç çamaşırına kadar değiştiririm. Gece en az 3 kere kalkar üstünü kontrol ederim ama bizimki en ufak bir üşütmeden hemen hastalanıyor, öksürüyor, nefesi tıkanıyor. 15 gün iyi, 15 gün hasta. Ayda 2-3 kere doktordayız. Nedir bizim suçumuz, kabahatimiz?"

Bu annenin sık sık hastalanan çocuğu mikropsuz ortamda yaşayan fare, bahsettiği çocuklar da çevresindeki mikroplarla beraber yaşayan fareler gibidir.

Alerjik hastalıkların sebebi aşırı temizlik

Dünyanın bütün gelişmiş ülkelerinde her geçen gün artan astım, saman nezlesi, egzama gibi hastalıkların 'aşırı temizlik ve titizlikten' kaynaklanabileceği ileri sürülüyor.

'Hijyen teorisi' olarak bilinen görüşe göre, bu durumdan bebeklerin hayatlarının ilk döneminde çok temiz ortamlarda büyütülmeleri ve mikroplarla çok az karşılaşmaları sorumlu tutuluyor. Hayatın ilk yıllarında geçirilen enfeksiyonlar çocuğun ateşlenmesine, öksürmesine sebep olsa da, onu rahatsız etse de, faydaları da var. Çocuğun bağışıklık sistemi bu enfeksiyonlar sayesinde virüslerle, bakterilerle savaşmayı öğreniyor ve güçleniyor.

Buna karşılık bebek çok fazla mikropla karşılaşmıyor ise, bağışıklık sistemi güçlenemiyor ve 'boş kalmış, işi gücü olamayan kişiler' gibi "Acaba ben ne yapsam?'' diye şaşkınlığa düşüyor. O da bu sefer tutuyor, karşılaştığı toz, tüy, polen, küf gibi maddelere mikropmuş gibi davranıyor, onlara karşı hak etmedikleri aşırı tepkiler gösteriyor ve işte bunun sonucunda da alerjik hastalıklar ortaya çıkıyor.

Hijyen teorisinin delilleri

Gerçekten de bu hijyen, yani temizlik teorisini doğrulayan pek çok delil var. Meselâ, astım ve diğer alerjik hastalıklar kalabalık ailelerin çocuklarında daha az görülüyor; çünkü çok kardeşi olan, kalabalık bir ailede büyüyen bebekler daha çok mikrop alıyor ve daha fazla enfeksiyon geçiriyorlar. Doğduğu günden itibaren evinde kedi, köpek gibi hayvan beslenen çocuklarda da alerjik hastalıkların görülme oranı daha az, zira bebek evdeki hayvanlarda bulunan bakterilerle karşılaşıyor. Araştırmalar, gene aynı sebeple erken yaşta kreşe gönderilen çocuklarda da, köy ve çiftliklerde büyüyen çocuklarda da alerjik hastalıkların daha seyrek rastlandığını gösteriyor.

Buna karşılık, büyük şehirlerde doğan ve apartman dairelerinde 'el-bebek gül-bebek' sarılıp sarmalanarak, odası her gün silinip süpürülerek, yatak takımları, çarşafı haftada bir değiştirilerek, sık sık yıkanarak bin bir ihtimamla 'tertemiz' bir ortamda büyütülen çocuklar ise alerjik hastalıkların pençesine kolayca düşüveriyor. Bu çocukların ne kardeşleri var, ne de onları öpüp koklayan ve bu sırada taşıdıkları mikropları onlara bulaştıran akrabaları veya diğer misafirleri. Üstelik bu yavrular doğdukları günden itibaren kızamığa, boğmacaya, çocuk felcine, hepatite karşı aşılanıyor. Azıcık ateşleri çıksa, biraz burunları aksa, boğazları kızarsa hemen antibiyotikler veriliyor.

Sezaryen doğum da etkili

Sezaryenle doğan bebeklerde de bağışıklık sisteminin gelişmesinde aksaklıklar meydana geliyor. Ana rahminde vücutlarında hiçbir mikrop bulunmayan bebekler ilk mikropları annelerinin doğum kanalından alıyorlar ve bunlar bebeklerin bağırsaklarına yerleşiyor. Bifidobakteri, bakteroides ve laktobasiller'den oluşan bu faydalı mikroplar bebekte normal bağışıklığın gelişmesini sağlıyor.

Buna karşılık sezaryenle ameliyathanenin steril şartlarında dünyaya gelen bebekler ilk mikropları deri teması ile ve hastanedeki yüzeylerden alıyorlar. Bu sebeple de sezaryenle doğan bebeklerin bağırsak floralarını yararlı dost mikroplar yerine bağışıklığın kuvvetlenmesine etkileri olmayan hastane mikropları oluşturuyor.

Gelelim neticeye: Biz insanlar milyonlarca seneden beri mikroplarla beraber yaşıyoruz. Derimizde, ağzımızda, bağırsaklarımızda vücut hücrelerimizin 10 misli fazla mikrop var ve iyi ki bunlar var. Sağlıklı bir hayat sürmemiz bu mikroplarla dostça bir arada yaşamamıza bağlı.

Çocuklarınıza hep içinde faydalı mikroplar bulunan fabrikada işlem görmemiş süt içirin, yoğurt yedirin dememin sebebini şimdi daha da iyi anlamış olduğunuzu sanıyorum. Haksız mıyım?

http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazarno=1180

İcradan mal almak, ihalede dürüst olmak, komisyonculukta yalan söylememek!.., Ahmed Şahin, Zaman Gazetesi

Soru: - Çevremizde işi bozulanlar borçlarını ödeyemeyince icradan gelen görevliler borçlunun birtakım mallarını haczedip belli yerlerde açık artırma ile satışa çıkarıyorlar. Borçlarını da bu satıştan elde edilen parayla ödüyorlar. Biz bu icradan mal alınca çevreden bize olumsuz bakıyorlar, hatta ayıplayarak: "Ağlayanın malı gülene hayır etmez, neden icradan mal alıyorsunuz?" diye de çıkışıyorlar. Bu bakış doğru mu? İcradan mal alınırsa ağlayandan mı alınmış olunur? Bu mal, alana hayır getirmez mi? Günah mı olur icradan mal almak? Böyle ise bu borçlu borcunu nasıl ödeyecek?

Cevap: Bu sözün hem doğru yanı vardır, hem de eğri tarafı mevcuttur.. Doğru yanı şudur. Şayet borcunu ödeyemeyen adamın icrada satılan malına gereken değerini vermez de, fırsatçılık ederek ölü pahasına alırsanız, mal sahibi ağlamış olur. Siz de çok ucuza mal kapattığınız için gülmüş sayılırsınız. İşte burada "Ağlayanın malı gülene hayır etmez!" sözü gerçekleşmiş sayılır.

Böyle fırsatçılık etmez de borçluya acır, insafı elden bırakmaz, malını değerine yakın ucuzlukta satın alırsanız, bu defa da borçlu ağlamaz, siz de ölü pahasına mal almadığınızdan dolayı vicdan azabı çekmemiş olursunuz. Bir mahzur söz konusu olmaz.. Hatta malını ölü fiyatına değil de, gerçek değerine yakın şekilde aldığınız için borçlu size dua bile eder, memnun da olur.

Demek ki olayın aslı şudur:

-İcradan mal alınırken fırsatçılık mı yapılıyor, yoksa malı gerçek değerine yakın şekilde alarak borçluya yardımcı mı olunuyor?

Aslında bu meseleyi daha doğru anlamak için kendinizi borçlu yerine koyun, alıcıları da sizin malınızı icradan alanlar olarak düşünün. Hangi tutum ve fiyat sizi memnun ederse siz de o tavrı tercih edin, o fiyattan alın. Hem siz mutlu olursunuz, hem de malı gerçek değerine yakın satılan borçlu..

***

Soru: - İhalelerde mal almak için bekleyenlerle önceden anlaşarak fiyatı düşürmek, yahut da değerinden fazlaya yükseltmek caiz mi?

Cevap: Resulüllah Efendimiz (sas), açık artırmayı caiz görmüş, bizzat kendisi de bir sahabinin ev eşyasını açık artırma ile satmış, fazla fiyat vereni tercih etmiştir. Ancak malın değerinde fazla miktarda aşağıya indirmeyi de, fazla miktarda yukarıya çıkarmayı da fahiş indirme, fahiş yükseltme olması halinde caiz görmemiş, yapanları hileci olarak ilan buyurmuştur. Bu yüzden Hanefi'de açık artırmada yapılan satışlar caiz ve sahih olsa da, önceden anlaşma ile fiyat düşürmek, yahut da yükseltmek mekruhluktan kurtulamaz, denmiş, dürüstçe bir tutum olarak görülmemiştir.

Şafi'de ise, malı almak için değil de müşteriyi kızıştırmak için araya girmek haram denmiştir. Ancak mal değerini bulmuyor, çok aşağılara satılacak gibi görünüyorsa malın gerçek değerini bulmasına sebep olacak araya girmelerin caiz olduğunda da işaret edilmiştir. Bu araya giriş, adaleti temin etmeye matuf bir gayrettir, denmiştir.

***

Soru: - Biri malını satacak, ya da kiraya verecektir. Birileri de alacak, ya da kiraya tutacak. Ama bunlar birbirlerinden habersizdirler. Araya giren birisi bunları buluşturup anlaştırsa bir ücret almaya hak kazanır mı?

Cevap: İslam'da bu kimseye komisyoncu denmektedir. Komisyonculuk meşru bir meslektir. Alanla satanı buluşturup anlaştırmak için çaba ve gayret gösterme hizmetidir yaptığı. Bu hizmetin bir ücreti, bir karşılığı olmalıdır. Meşru bir iştir yaptığı. Ancak bu mesleğin de diğerleri gibi ilk şartı, tarafları fiyatlarda yalan söylemeden buluşturup anlaştırmaktır.

Bu hizmetin ücretini ayrıca da konuşabilirler. O hizmeti görenlere çevrede verilen ne ise onu da esas alarak takdir edebilirler. Komisyoncu bir tarafın fiyatını yüksek göstererek, yahut da aşağı anlatarak aradaki farkı kendine alamaz. Kendine ait olan hak, komisyonculuk ücretinden ibarettir. Ayrıca tarafların malından fiyat oyunuyla kendine gizlice başka bir karşılık elde edemez.. Çünkü kendisi aracıdır. Alan ile verenin ortağı değildir.

a.sahin@zaman.com.tr
http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=1268410&title=icradan-mal-almak-ihalede-durust-olmak-komisyonculukta-yalan-soylememek

Yenmesi tavsiye edilmeyen, diyetin baş düşmanı olan 'ekmek' suçsuz çıktı. ABD'li Prof. Julie Miller Jones, ekmeğe yeniden anlam verdi. Ekmeğin kilo aldırdığı şehir efsanesiymiş!

Diyet yapanların da yapmayanların da mutlaka ekmek yemesi gerektiğini ifade eden ABD'li Prof. Julie Miller Jones, karbonhidratın kilo almayla ilişkisi bulunmadığını dile getirdi. Yenmesi tavsiye edilmeyen üç beyazdan biri olan, diyetlerin baş düşmanı un ve ekmek, suçsuz çıktı. St. Catherine Üniversitesi, Gıda Bilimleri ve Beslenme Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Julie Miller Jones, ekmek yemeden sağlıklı olmanın ve kilo vermenin mümkün olmadığını söyledi.

'TÜRKLER EKMEK YEDİĞİ İÇİN ZAYIF'

Antalya'daki 'Buğday, Un ve Ekmek Kongresi'nde soruları yanıtlayan Jones, yağsız olması nedeniyle ekmeğin, karbonhidratın alınabileceği en zararsız ürün olduğunu ifade etti. Jones, "Bir araştırmayla, vücut ağırlığının boy uzunluğunun karesine bölünmesi ile elde edilen vücut kitle endeskleri (VKİ) incelenmiş. Kadınlarda günde 1 dilim ekmek yiyenin VKİ'si 26.9, günde 5 dilim ekmek yiyenlerin ise 27.1 çıkmış; arada çok az fark var. Erkeklerde ise 1 dilim yiyenle 5 dilim yiyenlerin arasında hiçbir fark yok" diye konuştu. Türkiye'de kişi başı yıllık ekmek tüketiminin 150 kilo, ABD'de ise bunun yarısı kadar olduğunu belirten Jones, Türklerin bu yüzden daha zayıf olduğunu iddia etti. ABD'de kadın ve erkeklerin üçte ikisinin obez olduğunun altını çizen Jones, beynin çalışması için de karbonhidrata ihtiyaç olduğunu söyledi.

'Karbonhidratsız diyet kası eritir'

Ekmek yemeden yapılan diyetlerin yağ değil, kas ve su kaybına neden olduğunu ifade eden Jones, "Kaslar vücuttaki yağları yakmaya yarar. Bu nedenle sadece proteinle ya da sebzeyle diyet yapanlar, gelecekte verdikleri kilonun daha fazlasını geri alır; çünkü vücutlarında yağları yakacak kasları kalmaz" dedi. Norveç'te 122 obez kadınla yapılan bir araştırmayla ilgili bilgi veren Jones, iki grubu ayrılan ve bir gruba ekmekli, diğerine ekmeksiz diyet yaptırılan kadınlardan, ekmek yiyenlerin daha fazla kilo verdiğini anlattı.

'Tüm sebeplere bağlı ölümü %20 azaltıyor'

Tam tahıllı ekmekleri yiyerek sağlığın korunabileceğini anlatan Jones, şöyle devam etti: "En iyi sonuç için tam tahıllı ekmeklerin rafine unla yapılanlarla kombine edilmesi lazım. Yapılan araştırmalara göre, günde 6 dilim tam tahıllı ekmek yiyenlerde tansiyon yüzde 20, bağırsak kanseri yüzde 40 azalmış. Her türlü sebeplere bağlı ölümlere bakıldığında günde 1 dilim ekmek yediğinizde ölüm oranı yüzde 20 azalıyor. Daha ne söyleyebilirim ki..."

http://www.haber7.com/haber/20120403/Ekmegin-kilo-aldirdigi-sehir-efsanesi.php

AHMET DÖNMEZ, HABİB GÜLER  
Siyasi partilerin ardından Bakanlar Kurulu da yarın başlayacak 12 Eylül davasına müdahil oluyor. Kabine toplantısının ardından bilgi veren Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, bugün Başbakan Erdoğan ya da görevlendireceği bir ismin Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne giderek müdahillik talebinde bulunacağını bildirdi. TBMM Başkanı Cemil Çiçek de Meclis'in davaya müdahilliği konusunda çalıştıklarını, bugün bir karara varacaklarını söyledi.

Türkiye, 12 Eylül darbesiyle 32 yıl sonra hesaplaşmaya hazırlanıyor. Davanın ilk duruşması yarın yapılacak. Darbe mağduru çok sayıda kişi ve kuruluş, davaya müdahil olmak için başvuru yaptı. Dava konusunda Bakanlar Kurulu da tarihi bir karar aldı.

Dünkü kabine toplantısının ardından basının karşısına geçen Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, Bakanlar Kurulu'nun da davaya müdahil olacağını açıkladı. Toplantıda bütün bakanların görüşlerinin alındığını ve müdahillik yönünde görüş birliğine varıldığını aktardı.

Davayla ilgili iddianamede sanıklara isnat edilen suçun, 'Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nı ve TBMM'yi ortadan kaldırmaya cebren teşebbüs etmek' olduğunu ifade eden Arınç, bu suçun TCK 146. maddesinde yer aldığını anlattı. Bakanlar Kurulu'nun da cuntanın hedef olduğunu dile getirerek şunları kaydetti: "Aslında Bakanlar Kurulu'nu ortadan kaldırmaya teşebbüs, TCK'nın 147. maddesinde düzenlenmiş. İddianamede bu konu da ayrıntılarıyla irdelenmiş. Şüphesiz 147. madde, yani Bakanlar Kurulu'nu ortadan kaldırmaya teşebbüs de bu suçun içerisinde öngörülmüş durumda."

TBMM'DE MÜDAHİL OLMAYA HAZIRLANIYOR

12 Eylül darbesini yapan Kenan Evren ve arkadaşları, ilk iş olarak Parlamento'yu feshetmişlerdi. Meclis'in davaya kurumsal olarak müdahil olup olmayacağı da merak ediliyor. TBMM Başkanı Cemil Çiçek, müdahillik üzerinde çalıştıklarını açıkladı. Dün NTV'de katıldığı canlı yayında bu yöndeki soruya, "Bu konuda bir çalışma yürütüyoruz. En geç yarın (bugün) çalışmayı bitirip karar vereceğiz." cevabını verdi.

12 Eylül'de mağdur oldukları iddiasıyla bazı siyasi partiler de mahkemeye müdahillik başvurusunda bulunacak. Darbecilere yargı yolunu açan 2010 yılındaki anayasa değişikliğine karşı çıkan CHP, açılan yargı yoluyla Evren'den hesap sormak isteyen partilerin başında geliyor. CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu, geçtiğimiz günlerde darbenin en çok partisini mağdur ettiğini savunmuş ve, "Partimiz kapatıldı. Genel başkanlarımız hapse atıldı. Mal varlıklarımıza el konuldu. Biz taraf olmayacağız da kim olacak?" diye konuşmuştu. CHP Grup Başkan Vekili Emine Ülker Tarhan, bugün saat 11.00'de başvuruyu gerçekleştirecek.

Meclis'te temsil edilen diğer bir müdahil parti BDP olacak. BBP de davaya müdahil olmak için geçtiğimiz günlerde mahkemeye dilekçe verdi. DSP, HAK-PAR ile EDP de davanın müdahil partilerinden. HAK-PAR lideri Bayram Bozyel, "12 Eylül darbesi davası, Kürt ve Türk halklarına karşı işlenmiş bir insanlık suçu davasıdır." ifadelerini kul-landı.

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1267777&title=bakanlar-kurulu-davaya-mudahil-oluyor



MHP de müdahil olacak

AA  
MHP Genel Sekreteri İsmet Büyükataman, 12 Eylül davasına müdahil olmak için Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı'na başvurduklarını bildirdi.Büyükataman, başvurunun ardından adliye önünde gazetecilere yaptığı açıklamada, 12 Eylül 1980'de MHP yöneticileri dahil yüzlerce ülkücünün, ''uydurulan senaryo, tertip, düzmece belge ve yalancı şahitlerle'' darbe yapıp, yönetime el koyanlar tarafından haksız yere suçlanarak, tutuklandığını belirtti.

Büyükataman, şunları kaydetti:

''Siyasi tarihimize kara bir leke olarak geçen bu davada ülküdaşlarımız, sanık sandalyesine oturtularak yargılanmıştır. Elbette ki o zulüm ve baskı dolu günleri unutmamız mümkün değildir. Zira ülkücü kadroların; Mamak Askeri Cezaevi'nin meşhur 'C 5 işkence hanelerinde' ve çeşitli hapishanelerde, yıllarca süren sorgularla hayatları karartılmıştır.

Genç yaşta hürriyetleri çalınmış dava arkadaşlarımız, dört duvar arasına tıkılarak, hayatları kendilerine ve ailelerine haram edilmiş, insanlık onuruna yakışmayan şartlarda, hayata tutunmaya çalışmışlardır. Psikolojik baskı, dayak, küfür gibi nice hakaretlerle birlikte vicdan, akıl ve ahlak sahibi hiçbir insanın kabul edemeyeceği çeşitli işkencelerle, kişilikleri rencide edilmiştir.

Kelimelerle ifadesi mümkün olmayan bu insanlık dışı uygulamalar yetmezmiş gibi, üstüne üslük Savcı Nurettin Soyer'in tarihe utanç vesikası olarak geçmiş ve de içeriği iftiralarla doldurulmuş olan iddianamesi, çağımızın en ibret verici bir yargı sürecini başlatmıştır.''

Darbenin ardından başta Alparslan Türkeş olmak üzere yüzlerce ''ülkücü dava adamının'' yargılandığını ve idamla cezalandırılmalarının istendiğini anımsatan Büyükataman, bu vesileyle 587 sanıklı ''MHP ve Ülkücü Kuruluşlar Davası''nın başladığını kaydetti.

Büyükataman, sözlerini şöyle sürdürdü:

''Bu iddia ve talep, 12 Eylül darbecilerinin merhum Genel Başkanımız Alparslan Türkeş'le ülkücülere kurduğu tuzağın, öyle basit bir kurgu olmadığını ortaya koymuştur.

Neticede 12 Eylül 1980 ihtilalinden sonra, 29 Nisan 1981 tarihinde 945 sayfalık bir iddianame ile başlayan ve 'TCK'nın 149. ve 146. maddelerinde yazılı cürümleri işlemek için silahlı cemiyet oluşturmak' suçlaması ile açılan davalarda, Alparslan Türkeş'in de içinde bulunduğu 220 kişinin idamı istenmiştir. 5 yıl 11 ay 8 gün süren yargılama, 7 Nisan 1987 tarihinde sonuçlanmıştır. Mahkeme sonucunda 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına çarptırılan Başbuğumuz Merhum Alparslan Türkeş, 7 Nisan 1985 tarihinde tahliye edilmiştir.

Türk milliyetçiliğine düşman kişilerin öncülüğünde yapılan yargılama sonucunda, ülküdaşlarımızdan; Ahmet Kerse, Ali Bülent Orkan, Cengiz Baktemur, Cevdet Karakaş, Fikri Arıkan, Halil Esendağ, İsmet Şahin, Mustafa Pehlivanoğlu, Selçuk Duracık idam edilmiş, nice dava arkadaşlarımız çeşitli cezalara çarptırılmış ve bazıları da yargılanma sona ermeden ilahi rahmete kavuşmuşlardır.''

Büyükataman, bu nedenle dün toplanan Başkanlık Divanı'nda konunun görüşüldüğünü belirterek, şunları kaydetti:

''Partimiz, 12 Eylül 1980 İhtilalini yapan sanıkların yargılandığı kamu davasına; '12 Eylül 1980 İhtilal Yönetiminin gerçekleştirdiği fiiller nedeni ile MHP'nin kapatılmış olması, siyasi faaliyetlerden yasaklanması, mallarına el konulmuş ve yöneticilerinin tamamına yakınının haksız olarak tutuklanması, yıllarca suçsuz olarak cezaevlerinde kötü muameleye tabi tutularak tutuklu kalmalarına neden olunmasından dolayı katılmasına karar verildi.''

İsmet Büyükataman, basın açıklamasını dinleyen bir vatandaşın, ''Sol olarak adlandırılan kesimin aynı işkenceleri daha beter gördüğünü'' ifade etmesi üzerine, o dönem MHP mensuplarına haksız işkenceler yapılırken aynı şekilde ''devrimci mücadele anlayışı içerisinde olan kişilerin de benzer insanlık dışı muamelelere muhatap olduklarına bizzat şahit olduğunu'' söyledi.

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1267942&title=mhp-de-mudahil-olacak



12 Eylül darbe davasına müdahillik talepleri çığ gibi

İZZETTİN ÇİÇEK ANKARA AYŞE TOSUN, ZEYNEP HAŞLAK
Demokrasinin askıya alındığı 12 Eylül 1980 darbesini yapanlar yarın mahkeme karşısına çıkıyor.Cuntadan şikâyetçi olan mağdurlar ve mağdur aileleri de 4 Nisan öncesinde ardı ardına müdahillik talebinde bulunuyor. Son olarak, Türkiye'yi darbeye götüren süreçte öldürülen Doğan Öz, Prof. Cavit Orhan Tütengil ve Abdi İpekçi'nin ailelerinin yaptığı başvurularla, müdahillik talebi 500'ü aştı. 24 Mart 1978'de evinin önünde uğradığı silahlı saldırıda hayatını kaybeden eski Ankara Cumhuriyet Savcısı Doğan Öz'ün eşi Sezen Öz, Kenan Evren ve Tahsin Şahinkaya'nın yargılanacağı mahkemeye verdikleri dilekçeyi, 'görev' olarak gördüklerini söyledi. Mahkemeden katılımları için karar beklediklerini belirten Öz, eşinin yanı sıra İpekçi ve Tütengil cinayetlerinin, 12 Eylül'ü hazırlayan eylemler olarak düşündükleri için müdahil olduklarını dile getirdi. Sezen Öz, "Hayatta kaldığımız sürece bu işin takipçisiyiz. Bizler hayatta olan tanıklarız ve bizim bildiklerimiz kanıt teşkil ediyor." dedi. Prof. Dr. Cavit Orhan Tütengil'in kızı Deniz Tütengil ise Zaman'a yaptığı açıklamada 'babası için' davaya müdahil olduğunu ifade etti: "O dönem açılan dosya bile kayboldu. Gerçek azmettiricilerin ortaya çıkmasını ümit ediyorum."

Abdi İpekçi ve Doğan Öz ve Cavit Orhan Tütengil'in aileleri tarafından, 12 Eylül darbesinin yaşayan sorumluları Kenan Evren ve Tahsin Şahinkaya'nın yargılanacağı Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne verilen müdahillik dilekçesinde, İpekçi, Öz ve Tütengil cinayetlerinin, askerî darbeye zemin hazırlamak ve yönetimi ele geçirmek amacıyla işlendiği ileri sürüldü. Toplumda kaos ve güvensizlik ortamı oluşturmak isteyen darbecilerin, hiç kimsenin güven içinde olmadığı endişesini yaymakta başarılı olduğu öne sürülen dilekçede, bununla, ülkede demokrasinin askıya alınması için siyasal ve psikolojik ortamın olgunlaştırılması ve toplumda 'ordunun tek kurtarıcı' olduğu fikrinin yerleştirilmesinin amaçlandığı iddia edildi.

Abdi İpekçi'nin öldürülmesinin basın camiasında, Prof. Cavit Orhan Tütengil'in öldürülmesinin akademik çevrede, Savcı Doğan Öz'ün öldürülmesinin ise yargı mensupları arasında 'derin bir güvensizlik' sonucunu doğurduğu ileri sürülen dilekçede, şunlar kaydedildi: "Vatandaş, değil kendisinin, savcıların dahi güvende olmadığı duygusuna kapılmıştır. Artık kimse geleceğinden emin değildir. Toplum 'bu terör ve anarşi sona ersin de ne olursa olsun noktasına' getirilmiş ve özellikle seçilmiş bu üç cinayetle darbe şartları olgunlaştırılmıştır. Bu bakımdan 12 Eylül darbesini gerçekleştiren şüphelilerin eylemleri ile müvekkillerin öldürülmesi arasında açık ve net fiilî ve hukukî irtibat bulunmaktadır."

12 Eylül darbesine ilişkin hazırlanan iddianameye atıfta bulunulan dilekçede, İpekçi, Öz ve Tütengil'in 12 Eylül'e giden sürecin kurbanları olarak seçildiği, darbe yönetiminin bütün 'yasadışı örgütleri' çökertmesine rağmen bu cinayetlerin katillerini ve azmettiricilerini ortaya çıkaramadığı belirtildi. Dilekçede, 12 Eylül'e giden süreçte İpekçi, Öz ve Tütengil'in sembol isimler olarak katledildiği ifade edilerek, "Yakınları da bu davanın hem tanığı hem de kanıtlarıdır. Onlar olmadan bu dava eksik kalır." ifadesine yer verildi.

AİLELER: HEM TANIĞIZ, HEM KANITIZ

Dilekçede, İpekçi, Öz ve Tütengil ailelerinin ortak açıklamasına da yer verildi. Açıklamada, şunlar kaydedildi: "Çeşitli katliam dönemleri arasında, 'darbe öncesi katliamlar' adıyla anılan bir süreçte, can kaybına uğramış aileleriz. Bu cinayetlerin hangi koşullar içinde kimler tarafından azmettirildiğini sormayı, ailelerin müdahillik görevi dışında bir yurttaşlık görevi olarak da görmekteyiz. Ülkenin geçmişine ve geleceğine damgasını vuran, darbe öncesi cinayetler bağlamında, doğrudan müdahil olma hakkımızı bir görev olarak sayıyoruz. Biz hem tanık hem de kanıtız."

1979 yılında öldürülen Cavit Orhan Tütengil'in kızı Deniz Tütengil Mazlum ise, "Bu konunun Türkiye'deki pek çok benzer olay gibi bu vesileyle belki biraz daha aydınlanmasını umuyorum." diye konuştu. 1978'de öldürülen Doğan Öz'ün eşi Sezen Öz ise, "Bu işin takipçisiyiz. 12 Eylül'ü hazırlayan sürece ve provokatif eylemlere tanık olduk. Öldürme olaylarında, soruşturmalarda, mahkemeler sırasında nelere nelere tanıklık ettik. Mahkemenin bizi dinlemesini istedik." açıklamasını yaptı.

Mağdur aileler Ankara'ya çıkarma yapacak

Yaşı büyütülerek asılan Erdal Eren'in ağabeyinden sonra, aynı dönemde idam edilen Halil Esendağ ve Selçuk Duracık'ın aileleri de 12 Eylül davasına müdahil olma kararı aldı. Ankara'ya gitmeye hazırlanan acılı anne Mürüvvet Esendağ, "Duam kabul oldu." dedi. 4 Nisan'ı yıllardır iple çekenlerden biri olan AK Parti Manisa Milletvekili Selçuk Özdağ ise şöyle konuştu: "6,5 yıl hapis yattım, işkence gördüm. İstikbalimizi çaldılar."

'Bir daha darbe yaşanmasın' diye davaya müdahiliz

12 Eylül darbesinde idam edilen Erdal Eren'in ağabeyinin de aralarında bulunduğu 6 kişinin, Kenan Evren ve Tahsin Şahinkaya hakkında açılan davaya müdahil olma talebinin ardından, aynı dönemde idam edilen Halil Esendağ ve Selçuk Duracık'ın aileleri de müdahillik kararı aldı. Davaya müdahil olmak isteyenlerden biri de 12 Eylül döneminde 6,5 yıl hapis yatan ve işkencelere maruz kalan AK Parti Manisa Milletvekili Selçuk Özdağ. İdam edilen Manisalı ülkücüler Halil Esendağ ve Selçuk Duracık'ın aileleriyle birlikte davaya katılacaklarını belirten Özdağ, "12 Eylül'de sadece solcular zulme uğramadı, en az onlar kadar ülkücüler de darbenin sillesini yedi. Bu ülkede bir daha darbeler yaşanmasın diye müdahil olacağım. Evren istikbalimizi çaldı." diye konuştu.

HASAN ÇİLİNGİR İZMİR

Davaya müdahillik başvuruları 500'ü buldu

12 Eylül darbesi ve darbecilerinin yargılanacağı dava için rekor sayıda müdahillik başvurusu yapıldı. Mağdur olduklarını ileri süren sağ ve sol görüşten çok sayıda kişi ve kurum ile sivil toplum örgütlerinin yaptığı müdahillik başvuruları 500'ü buldu. CHP, mağdur olduğu gerekçesiyle bugün müdahillik başvurusu yapacak. Müdahillik talepleri, yarın görülecek davanın ilk gününde karara bağlanacak. Geçen hafta yapılan açıklamada 337 bireysel başvuru yapıldığı belirtilmişti. Mahkemeye 150'ye yakın başvurunun daha ulaştığı öğrenildi. Başvuru yapan partiler şöyle: Büyük Birlik Partisi (BBP), Halkın Sesi Partisi (HAS Parti) ve Eşitlik ve Demokrasi Partisi (EDP).

İZZETTİN ÇİÇEK ANKARA
http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1267772&title=12-eylul-darbe-davasina-mudahillik-talepleri-cig-gibi&haberSayfa=0




Kenan Evren'in avukatının mahkemeye sunduğu savunma tartışmalara yol açmıştı


12 Eylül darbesi davasının görülmesine 15 gün kala, "darbe" suçundan "ağırlaştırılmış müebbet" istenen emekli Orgeneral Kenan Evren ve emekli Orgeneral Tahsin Şahinkaya savunmalarını verirken hukuka sığındı.

Evren ve Şahinkaya, savunmalarında "Milli Güvenlik Konseyi Başkanı ve üyesinin soruşturulmaya ve yargılanmaya kalkışılamayacağını" vurgularken, "Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde bizzat Anayasa hükümleriyle en yüksek hukuki güvenliğe sahip kişilerin, yetkisiz, yani fiil, yani hukuka aykırı yani keyfi soruşturulmaları, yargılanmaları, bu kişilerin hukuki güvenirliklerinin keyfi olarak çiğnenmeye kalkışılması demektir" dedi.

Evren ve Şahinkaya mahkemeye, "Darbe yapmak suçmu bize bildirin" çağrısında bulundu. Darbenin geride kalan iki ismi Evren ve Şahinkaya, "Uygar ülkelerde kurucu iktidar olmak fiilini cezalandıran bir hükme rastlanmış değildir" dedikleri savunmalarında, "İhtilalleri ahlaki bulmamak başka şeydir, ihtilalleri yargılamaya kalkışmak başka şeydir. Buna restorasyon denmektedir. Bu, öğretide ihtilalcinin bir başka ihtilalci tarafından yargılanmasıdır" görüşünü dile getirdi. Toplam 160 sayfadan oluşan ve "kırmızı kitapçık" halinde sunulan savunmada, açılan davadamahkemenin "yetkisiz" olduğu belirtilerek, iddianame ve yargılama için "Herhalde bu Türk icadıdır" denildi.

'İHTİLALCİNİN İHTİLALCİYİ YARGILAMASI'

*İddianamede güdülen mantık, azı cezalandıran bir kanunun, çoğu da cezalandırdığını ileri sürerek, ihtilale veya darbeye teşebbüsü tamamlanmış suç gibi görerek, kanunun suç saymadığı bir fiilden faillerin cezalandırılmasının istenmesidir.

*İsnat edilen suçun tamamlanmış şekli yok ki, teşebbüsü olsun. Uygar ülkelerin ceza kanunlarında kurucu iktidar olmak fiilini cezalandıran bir hükme rastlanmış değildir. Herhalde bu Türk icadıdır.

*İhtilalleri ahlaki bulmamak başka şeydir, ihtilalleri yargılamaya kalkışmak başka şeydir. Buna restorasyon denmektedir. Bu, öğretide ihtilalcinin bir başta ihtilalci tarafından yargılanmasıdır.

TÜM UYGULAMALAR HÜKÜMSÜZ SAYILIR

ANAYASA'nın geçici 15. maddesinin değiştirilmesiyle yargılama yolunun açılmasının "değişen kanun sanık lehinedir" hükmüne aykırı olduğu belirtilen savunmada, buna itibar edilmemesine rağmen yine de mahkemenin kendilerini yargılama "yetkisinde" olmadığı öne sürüldü. Evren ve Şahinkaya'nın avukatı Bülent Acar tarafından yargılamanın yapılacağı Ankara Özel Yetkili 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne verilen savunmada, şöyle denildi: "İddianamenin mantığına göre, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve bu Anayasa'yla kurulan anayasal düzen hukuken mevcut değildir. Bunun zorunlu sonucu olarak, hukuken mevcut olmayan, 1982 Anayasası'ndan görev ve yetki alan yasama, yürütme, yargı organlarının her türlü ulusal ve uluslararası kamusal tasarrufları da hükümsüz olacaktır."

'HUKUK HERKESE GEREK'

*Milli Güvenlik Konseyi Başkanı ve üyesinin yargılanmaya kalkışılması demek, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde bizzat Anayasa hükümleriyle en yüksek hukuki güvenliğe sahip kişilerin, hukuki güvenirliklerinin keyfi olarak çiğnenmeye kalkışılması demektir.

*Unutulmamalıdır ki, ülkenin Anayasa'sıyla hukuki güvenilirliklerin çiğnendiği bir ülkede yaşayan herkesin hukuki güvenliği de aynı biçimde çiğnenebilecektir. Hukuk bugün Milli Güvenlik Konseyi Başkanı ve üyesi için, yarın da herkes için gerekli olabilecektir.


'ABD'YLE İLİŞKİLENDİRMEK FANTEZİ'

Mahkemenin 'zamanaşımı' kararı vererek iddianameyi düşürmesi gerektiği belirtilen savunmada, savcılığın suçun mağduruyla suçtan zarar gören kavramlarını karıştırdığı iddia edilerek şöyle denildi: "12 Eylül Askeri Harekâtı'nın, TSK, derin yapıların veya ABD'nin veya belirsiz gizli güçlerin güdümünde işlendiği iddiası, bir fanteziden ibarettir."

'12 EYLÜL - 27 MAYIS KIYASLAMASI'

*İddianamedeki iddianın mantığına göre, ihtilali veya darbeyi yapan fiili güç, hep fiili güç olarak kalmaktaysa, 27 Mayıs 1960 tarihinde ihtilal veya darbe yaparak Milli Birlik Komitesi adını alan askeri fiili güç de, hukukilik kazanamaz ve kurucu iktidar olamaz.

'TEŞKİLATI ESASİYE DE GEÇERLİ'

*1961 ve 1982 anayasalarıyla bu anayasalarla kurulan anayasal düzenler ve bu anayasalardan yetki alınarak yapılan her türlü yasama, yürütme, yargı işlemleri hükümsüzdür. İddianamenin iddia mantığı ve hukuku geçerliyse, bugün için yürürlükteki Anayasa, 491 sayılı Teşkilatı Esasiye Kanunu- 'dur. İddianamedeki mantık geçerliyse, 26.05.1960 tarihinden sonraki her türlü kamusal işlem, yetkisini 1924 Anayasası'ndan almadığı için hükümsüzdür. İddiadaki bu düşünce doğru ve geçerliyse, şu anda iddianameyi kabul ederek yargılama yapmakta olan mahkemenin, her türlü işlemi de, zorunlu olarak hükümsüzdür.

'DARBE SUÇ MU?'

Savunmanın sonuç bölümünde mahkemenin yetkisiz olduğu belirtilirken, kamu davasının da yok hükmünde olduğu ileri sürüldü. Evren ve Şahinkaya, "Darbe yapmanın suç olup olmadığının tespit edilmesini", böyle bir suç varsa kendilerine bildirilmesini istedi. Davanın reddedilerek, dosyanın ilgili makama iadesini isteyen Evren ve Şahinkaya, dosyadaki dava dışı bulguların tamamının ayrılmasını istedi.

Savunmanın son bölümünde, "Hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyeti'nde erk yokluğu/ yetkisiz olarak kurucu iktidar olan Milli Güvenlik Konseyi Başkanı ve üyesinin, yani ihtilalcinin yargılanmaya kalkışılmasının 'restorasyon fiili' olacağının, bu durumun ihtilalcinin bir başka ihtilalci tarafından yargılanması demek olacağının göz önünde bulundurulmasına karar verilmesini istiyoruz" denildi.

http://www.internethaber.com/12-eylul-darbe-kenan-evren-savunma-tahsin-sahinkaya-darbeciler-darbesi--408918h.htm

"... Bir sıcak somun için
Yalın kat bir don için
Dökülürler bulvarlara yapraklar gibi..."

Yukarıdaki dizeleri Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, çok içten okur. Ben de arabamda onun okuduğu şiirleri dinlerim. Başbakan 'Sana, Bana, Vatanıma, Memleketimin İnsanlarına Dair' adlı bu yürek yakan şiirin yazarı Erdem Bayazıt'ın Fatih Camii avlusundan son yolculuğuna çıkan tabutunu da omuzlarında taşıyan adamdır.

Ben Başbakan'ın yüreğini biliyor ve ona çok inanıyorum. Ancak ben, o değerlerin Başbakan'ın yüreğinde toprağın altına gitmesini istemem. Bu zalim, kirlenmiş, gaddar düzene yansımasını beklerim. Maalesef Başbakan'ın bütün hayallerine rağmen sistem son yıllarda artan oranlarda, 'işin ucunda para varsa, rekabet varsa, kârlılık varsa, gerisi teferruattır' şeklinde bir anlayışa doğru tepetakla gidiyor.

Daha geçen sene ağustos sıcaklarında yerin diplerinde, Zonguldak'ta, Karadon Madenleri'nde tam 30 madenci can verdi. Toprağın altından cebinde nişanlısının hediye ettiği mendil çıkan gençler vardı. Afşin Elbistan'da göz göre göre gelen toprak kaymasında hayatını kaybeden ve 11 aydır cesetlerine bile ulaşılamayan 9 işçi... 24 Şubat'ta Adana'da hidro elektrik santral inşaatında baraj kapağı yıkıldı ve 7 işçi hâlâ kayıp. Bu ağıtlar dinmeden, şimdi de Esenyurt'ta 11 genç daha can verdi. Gazetemiz Zaman 'Ucuz hayatlar' diye bunu manşete taşıdı.

Kalkınmak, insan içindir. Bu sistemde, gün geçtikçe daha da vahşileşen bu kapitalist düzende yeni türeyen sözde birçok muhafazakâr 'yuppilerin' ilkesiz bir şekilde yükseldiğini, sistemin tek kutsalının artık rekabet olduğunu görüyoruz.

Madenlerde, Tuzla Tersaneleri'nde, inşaatlardaki ölümlerin arkasında ağırlıklı olarak 'biraz daha ucuza getirme, daha çok cebe indirme' arayışı var. Kapitalizmin mabedi olarak Esenyurt'ta yükselen o alışveriş merkezindeki facia da bunlardan sadece biri. Hangisini yazalım, daha geçen senenin martında Ankara OSTİM'deki patlamada da 19 kişi yanarak, parçalanarak can verdi. Türkiye, iş kazalarında dünyada Çin'le beraber yarışıyor. Dramatik olanı, artık facialar kanıksanır oluyor. İnsanlar ağıt yakarken 'her işin bir riski var, yapacak bir şey yok' mealindeki cümleleri nereye koyacağız? Uludere'de, dağlarda, madenlerde, yangınlarda, göçüklerde hep ucuz iş gücünün bir parçası olan hayatlar son buluyor!

Daha eylül ayında İstanbul'da yapılan '19. Dünya İş Sağlığı ve Güvenliği Kongresi'nde Başbakan'ın yaptığı konuşma hafızamda. 'Sağlıklı ve sürdürülebilir bir iş gücü arzı oluşturmak, çalışanların yaşam kalitelerini yükseltmek, işletmelerde verimliliği artırmak ve üretim kalitesini geliştirmek için iş güvenliğini artıracak adımlar atılacaktır.' dedi. Yine 'bu yaklaşımla' hazırladığınız müstakil İş Sağlığı ve Güvenliği Yasa Tasarısı ivedilikle yasalaştırılacak' dedi. Gelişen olaylar ne diyor peki? Bu yasa daha çıkmış değil. Çıksa da muhtevası nasıl olacak? İşadamının önünü açacak, bu kesin de çalışanların üzerine toprak mı dökecek? Eminim, bu da bir gün paydaşlarla anlaşılmadan, apansız önümüze gelecek.

Denetim eksik, hatta yok. Yapılanlar göstermelik. Denetim 'ver parayı al sertifikayı' mantığı ile satılıyor. Denetimler fiilen özelleşti ve satılıyor. Garip insanların ölüleri üzerinden ticarete dönüştü. Karadon madenindeki taşeronun adı kamu ihale yolsuzluğunda da geçiyor. Kamu İhale Yasası değişirken, yerli sanayinin desteklenerek rekabetçi kılınması adına değiştirildi ancak boşluktan içeriye büyük yolsuzluklar sızdı.

Ne diyebiliriz ki! Hayatın bu kadar ucuz olduğu ülkede ölümlerden sonra sarfedilen tumturaklı sözler de bir anlam taşımıyor.

i.ozturk@zaman.com.tr
http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazarno=1087

Mehmet Paksu - Laleli Baba - Bugün Gazetesi

Ünlü edebiyat tarihçisi Nihat Sami Banarlı'dan öğrendiğimize göre, "Lâle Devri" sözünü ilk defa Yahya Kemal Beyatlı Paris'te bulunduğu sırada kullanıyor..

Böyle bir tanımlamadan çok hoşlanan ve "Tarihi sevdiren adam" diye bilinen Ahmet Refik Altınay da o sırada hazırladığı kitaba "Lâle Devri" adını veriyor. Benim Osmanlıca aslından Latin harflerine aktardığım bu kitap ilk defa 1997 yılında Timaş Yayınları arasından çıktı.

Tarih boyunca bir Türk çiçeği kabul edilen laleyi Avrupa'ya, Kanuni Sultan Süleyman devrinin Avusturya elçisi Busbecq götürüyor. Yüzyıllarca Hollanda topraklarını süsledikten sonra lale kervanı, tekrar anayurduna geliyor. İşte o günden beri lale muhabbeti olanca cazibesiyle devam ediyor. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı bugünlerde çeşitli etkinlikler düzenleyerek "Lalenin İstanbul'a dönüşü"nü kutluyor.Tarihimizde medeni hamle devri kabul edilen bir dönemi, bu vesileyle İstanbullulara bir kere daha hatırlatıyor. Belediye Başkanı sayın Kadir Topbaş bu konuda gerekli bilgileri verirken bir ara, "Lale devri, sanıldığı gibi sefahat devri değildi" cümlesini kullanıyor. Doğru söylüyor, fakat birçok gazetede bu sözü yanlış çıkıyor. Cümle, "Lale devri, bir safahat devri değildir" oluyor. Oysa "sefahat" her türlü bayağılığı, rezilliği çağrıştırıyor, "safahat" ise "bölümler" anlamına geliyor. Öyleyse, İstanbul'u kültür başkenti ilan etmeden önce, bu şehirdeki insanların kültür seviyesini yükseltmek gerekiyor.

Bugünlerde rengârenk lalelerin süslediği İstanbul'da bir semt, adını işte bu özel ve güzel çiçekten alıyor. Efendim, Laleli'nin hikâyesi şöyle başlıyor:

Bilindiği gibi, İstanbul'daki padişah camilerine, onları yaptıran hükümdarların isimleri veriliyor. Mesela Fatih Camii, Süleymaniye Camii, Sultanahmet Camii deniliyor. Oysa Üçüncü Mustafa da birkaç mâbet inşa ettirdiği halde, hiçbiri kendisinin adıyla anılmıyor. Üsküdar'daki Ayazma Camii'ni, Kadıköy'deki İskele Camii'ni ve Laleli Camii'ni o yaptırmış olmasına rağmen hiçbiri kendi adına izafe edilmiyor. Bu durum kendini biraz üzmüş olmalı ki, Üçüncü Mustafa, bir gün, "Üç cami yaptırdım; birini su kaptı, diğerine kadı el koydu, ötekini veli elimden aldı!" diye söyleniyor.

Efendim, bugün "Laleli Camii" diye bilinen mâbedin yerinde o zamanlar "Laleli Baba" adında ermiş bir zatın tekkesi vardı. Göğsüne lale takarak gezdiği için bu unvanla anılıyordu. Bir gün Üçüncü Mustafa, yanına geliyor ve "Efendi söyle bakalım. Dünyada en büyük nimet nedir?" diye bir soru yöneltiyor. Lâleli Baba, "Hünkârım! En büyük nimet, yemek içmek ve def-i hacet etmektir!" cevabını veriyor.

Bundan hoşlanmayan padişah, hızla Laleli Baba'nın yanından uzaklaşıyor. Aradan bir süre geçince korkunç bir hastalığa yakalanıyor. Kabızlığın ileri derecesiyle kıvranıp duruyor. Hacetini bir türlü gideremiyor. Saray hekimlerinden hiçbiri padişahın ıstırabını dindiremiyor. Derken Laleli Baba'nın huzurunda takındığı tavırdan dolayı böyle müthiş bir illetle karşılaştığını anlıyor. Tekrar Laleli Baba'nın yanına geliyor, elini öptükten sonra özür diliyor. Efendi gülümseyerek diyor ki: "Allah'ın verdiği bunca nimetin yanı sıra, ihtiyaç gidermenin de ne büyük bir nimet olduğunu böylece öğrendiniz. Öyleyse halimize şükredelim, kulluk borcumuzu yerine getirelim!"

Laleli Baba, sözüne devam ediyor: "Ben şimdi dua edeceğim. Siz de, Allah'ın izniyle şifa bulacaksınız. Yalnız sizden bir isteğim var: Burada yaptıracağınız cami, sizin değil, benim adımla anılacak!"

Tabii ki şart derhal yerine getiriliyor. Üçüncü Mustafa tarafından yaptırılan bu güzel mâbet, koca bir semte adını veriyor ve Laleli Camii, o günden itibaren "Türk İstanbul"un, "Aziz İstanbul"un en merkezi bölgelerinden birini oluşturuyor.

Mehmet Paksu tarafından yazılan bu makale, 16 Nisan 2006 Pazar günü yayınlanan Bugün Gazetesindeki köşe yazısıdır.

MELİKE BAHÇIVAN - İSTANBUL 

Adalet Bakanı Ergin, uzun yargılamalara ilişkin AİHM'ye giden dosyalarla ilgili yeni bir mutabakata vardıklarını açıkladı. Buna göre AİHM, bir dosyayı Türkiye'ye gönderecek. Türkiye'de kurulacak komisyonun dosyayla ilgili vereceği karara göre AİHM, 3 bine yakın dosyayı iade edecek.

Türkiye aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde (AİHM) uzun yargılamayla ilgili bekleyen dosya sayısı 3 bini buldu. Anayasa Mahkemesi'nin bireysel başvuruyu kabul edeceği 23 Eylül'e kadar bu sayısının 3 bin 500'ü aşması bekleniyor. Bu durumun önüne geçmek için yeni bir uygulama geliyor. Adalet Bakanı Sadullah Ergin, uzun yargılamalardan mağdur olan vatandaşların AİHM'ye taşıdıkları davalar için 'etkin bir iç hukuk yolu' oluşturacaklarını söyledi. Konu hakkında AİHM ile uzlaşmaya vardıklarını belirten Ergin, "AİHM'ye 'Bu uzun yargılamalardan mağdur olan vatandaşlarımızla ilgili olarak biz kendimiz iç hukuk yolu oluşturalım ve vatandaşımızla kendimiz barışalım. Bu yargılamaları siz yapmayın' dedik. Mahkeme bu teklifi kabul etti." dedi.

Ergin, bu doğrultuda AİHM'den Türkiye'ye 'pilot uygulama' için bir dosya geleceğini belirterek, "Önümüzdeki 15-20 gün içinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bununla ilgili bir takvim açıklayacak ve 'Bu pilot dosyayı iç hukuk yoluyla neticelendirin, bunun etkin bir iç hukuk yolu olduğunu gördüğümüz anda elimizdeki kalan dosya ile ilgili yargılamaları durduruyoruz, Türkiye kendi içinde bu meseleyi halletsin' diye bir karar verecek." diye konuştu.

Ergin, AİHM'den bu karar geldiğinde Türkiye'de 'Terör Mağdurlarının Zararlarını Karşılama Komisyonu' ya da Loizidou davasından sonra Kıbrıs'ta oluşturulan 'Taşınmaz Mal Komisyonu' gibi bir komisyon oluşturulacağını aktardı. Bu komisyonlardan geçmedikçe AİHM'nin bu konulardaki dosyalara bakmayacağı bilgisini verdi. Adalet Bakanı, şöyle devam etti: "23 Eylül'den sonra Anayasa Mahkemesi'ne bireysel olarak başvuracakları için 2012 sonundan itibaren Türkiye'nin şu andaki AİHM'deki olumsuz tablosu da önemli ölçüde ortadan kalkacak. Bu sorun önemli bir sorundu."

İstanbul Mövenpick Otel'de düzenlenen "Bab-ı Ali Toplantıla-rı"na katılan Adalet Bakanı Sadullah Ergin, tutukluluk ve yargılama sürelerinin uzunluğuyla ilgili eleştirilere de temas etti. Yapılan yargı reformlarıyla bu sürelerin amaçlanan düzeye ulaşacağına işaret etti. Yargıtay'daki üye ve daire sayılarının artırıldığını da hatırlatan Adalet Bakanı, böylelikle iş yükünün de azaldığını ve stokta bekleyen dosyaların karara bağlandığını sözlerine ekledi.

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1253384&title=aihmdeki-dosyalarla-ilgili-mutabakata-varildi

Av. Coşkun ONGUN'un İstanbul Barosu Dergisi 2012/1. Sayısında Yayımlanan Yazısı:

1. ANAYASAL BİR HAK OLARAK CEVAP VE DÜZELTME

Cevap ve düzeltme hakkı, (diğer adıyla tekzip) kişi ve kuruluşların, kendileriyle ilgili yayınlar konusunda, aynı araçtan yararlanarak düşüncelerini açıklama, kendilerini savunma ve böylece yanlış beyanları düzeltme olanağı sunan temel bir haktır. Söz konusu yayın, yasalarda bir suç ya da haksız fiil olarak tanımlanmasa bile, cevap ve düzeltme hakkı yoluyla etkin ve hızlı bir şekilde yayın sonucu ortaya çıkan yanlış anlaşılmalar ve kötü sonuçlar ortadan kaldırılabilir. Zaten cevap ve düzeltme hakkının temelinde diğer başvuru yollarına kıyasla daha etkin ve ivedi çözüm üretmesi yatar.

Söz konusu yayına karşı cevap ve düzeltme hakkının kullanılması diğer başvuru haklarını ortadan kaldırmaz ya da o başvurulara delil teşkil etmez.[2]

Cevap ve düzeltme hakkı dayanağını doğrudan Anayasa'dan alır. Buna göre Anayasa'nın 32. Maddesi'nde,  Düzeltme ve cevap hakkı, ancak kişilerin haysiyet ve şereflerine dokunulması veya kendileriyle ilgili gerçeğe aykırı yayınlar yapılması hallerinde tanınır ve kanunla düzenlenir.

Düzeltme ve cevap yayımlanmazsa, yayımlanmasının gerekip gerekmediğine hakim tarafından ilgilinin müracaat tarihinden itibaren en geç yedi gün içerisinde karar verilir.

Cevap ve düzeltmeye karar verecek yargılama makamının kararını kaç gün içinde vereceği hükmünü dahi belirleyen, Anayasa düzenlemesi, bu hakkın yasa koyucu tarafından ne derece önemsendiğinin göstergesi sayılabilir.

Cevap ve düzeltme hakkı yalnızca süreli/dönemsel yayınlar için öngörülen bir düzenleme olup süresiz yayınlarda örneğin kitap ya da el broşürü gibi basılı yayınlarda cevap ve düzeltme hakkı kullanılamaz.  

Türk hukuk uygulamasında cevap ve düzeltme hakkı Basılı eserler için 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14 ve 18. Maddelerinde; Özel radyo ve televizyonlar için 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanunu'nun 8. ve 18. maddesinde; İnternet üzerinden yapılan yayınlar için 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'un 9. Maddesinde ve nihayet 2954 sayılı TRT Yasası'nın 27. Maddesinde düzenlenmiştir.

2. SÜRELİ-BASILI YAYINLARDA CEVAP VE DÜZELTME

a. Basın Yasası Düzenlemesi  

Süreli yayınlar için cevap ve düzeltme hakkının düzenlenmesi Basın Kanunu'nda yapılmıştır. Basın Yasası'nın 14. maddesi cevap ve düzeltme hakkının ne şekilde kullanılacağını, sade bir biçimde açıklamaktadır.

Maddenin ilk paragrafında, Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

Yasa maddesinden de anlaşıldığı üzere düzeltme hakkının kullanılması için öncelikle ortada hukuka aykırı bir yayın olmalıdır. Buradaki hukuka aykırılığın koşulunu, yasa koyucu şeref ve haysiyeti ihlal edici veya gerçeğe aykırı yayın şeklinde belirlemiştir. Bunun bulguları her olayın somut özelliklerine göre değişiklik gösterecektir. Hakkında yayın yapılan kişi, o yayından bir biçimde "incindiğini" düşünüyorsa, cevap ve düzeltme hakkını kullanabilecektir.  

Hakkında yayın yapılan kişi, yayım tarihinden itibaren iki ay içinde, bir düzeltme metnini yayın kurumunun sorumlu müdürlüğüne ulaştırmak zorundadır. Metnin doğrudan sorumlu müdür tarafından teslim alınması gerekmez. Tebligat Yasası hükümleri doğrultusunda kurumda sürekli çalışan birine de tebligat yapılabilir. Önemli olan cevap ve düzeltme metninin iki aylık süre içinde basın kuruluşuna ulaşmış olmasıdır. Eğer yayının künyesinde sorumlu müdür gözükmüyorsa, yayının sorumlusu olan Yazı İşler Müdürüne de ihtarname gönderilebilir.  

Bazı yayın kuruluşlarının künyelerinde "sorumlu Yazıişleri Müdürü" tanımı yerine "Tüzel kişi temsilcisi ve sorumlu müdür" ibaresi yer almaktadır. Bu tür durumlarda da ihtarname ile ekindeki cevap ve düzeltme metninin gönderileceği kişi burada yazandır.

b. Cevap ve Düzeltme Metni

Uygulamada, hazırlanan düzeltme metinleri, noterden bir ihtarname eşliğinde ilgili kuruma gönderilmektedir. Düzeltme yazısı, suç unsuru içermemeli ve de haberi yeniden düzeltme gerektirecek biçimde üçüncü kişilerin haklarını ihlal etmemelidir. Sorumlu müdür aldığı düzeltme metnini, günlük bir süreli yayında, aldığı tarihten itibaren üç gün içinde, günlük olmayan örneğin haftalık, aylık ya da iki aylık gibi süreli yayınlarda ise üç günden sonraki ilk sayıda haberin yayımlandığı sayfa ve sütun genişliğinde yani aynı ölçülerde yayınlamak zorundadır. Uygulamada sürmanşetten büyük puntolarla verilen bir haberin yayınlanmasına karar verilen düzeltme metni, genelde sürmanşetten değil, ilk sayfanın yakınlarında bir yerlerde yayınlanmaktadır. Kanımızca cevap ve düzeltme metninin bu şekilde yayınlanması yasaya uygundur. Ancak ilgili sayfada yayınlanması gereken haberin başka bir sayfada yayınlanması örneğin haberin birinci sayfada verilmesine karşın cevap ve düzeltme metninin iç sayfalarda verilmesi hukuka aykırılık nedenidir. Bu durumda Basın Kanunu 18. Maddedeki yaptırımların uygulanması zorunludur.  

Günlük yayın yapan basın organının, bu durumda tebliğden itibaren en geç basılacak üçüncü günkü sayısında düzeltme metnine yer vermesi gerekir.
 
Düzeltme ve cevap metninde cevap hakkının kullanılmasını gerektiren yayının günü ve sayısı belirtilir. İhtarname eşliğinde gönderilecek düzeltme ve cevap metninin ilgili yazıdan uzun olamayacağı, düzeltme ve cevaba neden olan eserin yirmi satırdan az yazı veya resim veya karikatür olması hallerinde düzeltme ve cevap otuz satırı geçemeyeceği yasanın aynı maddesiyle hükme bağlanmıştır.

Süreli yayının birden fazla yerde basılması halinde, düzeltme ve cevap yazısı, düzeltme ve cevap hakkının kullanılmasına sebebiyet veren eserin yayımlandığı bütün baskılarda yer alır. Ancak birden çok yerde basılıp da, ek niteliğinde farklı bölgesel yayın yapan gazetelerin sadece bir ekinde düzeltme gerektiren yayın yapılmışsa, bu durumda salt o bölgesel yayında düzeltme metninin kullanılması kanımızca yeterli olur.

c. Yargı Yolları

Cevap ve Düzeltme metninin yasaca belirlenen süreler içinde yayımlanmaması durumunda, yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, belirlenen koşullara aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren on beş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişiye yargıya başvuru hakkı doğar.

Kişi bu durumda, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, salt dosya üzerinden karara bağlar. Uygulamada bu sürenin aşıldığı ve yaklaşık olarak bir haftayı bulduğu görülmektedir.

Sulh ceza hâkiminin kararı, cevap ve düzeltme metninin yayımlanması yönünde olursa bu karara, yayını yapan basın kurumunca itiraz edilebilir. Kanun koyucu burada acele itiraz sözcüğüne yer verdiğinden, Ceza Muhakemesi Yasası 268. madde gereğince itiraz merci doğrudan Asliye Ceza Mahkemesidir. Burada kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde,  Sulh Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içindeki Asliye Ceza Hakimliğine itiraz dilekçesi verilmelidir. Bir yerde birden fazla asliye ceza mahkemesi var ise Yasa'nın 27. Maddesi doğrultusunda basın işlerine bakacak mercii iki nolu asliye ceza mahkemesi olacaktır. Asliye ceza hâkimi, üç gün içinde itirazı inceleyerek karar verir. Sulh Ceza hâkiminin kararı, cevap ve düzeltme hakkının kullanılmaması yönünde olursa bu kez de aynı yöntemlerle, başvuru sahibi tebliğden itibaren yedi gün içinde ilgili asliye ceza mahkemesine başvurabilecektir. Asliye ceza mahkemesinin vereceği karar kesindir. Temyiz edilemez. Bu karara karşı artık başka bir yargısal kuruma başvurulamaz. Sadece yazılı emir yoluna gidilebilir ki, uygulamada az başvurulan bir yasa yolu olduğu göz önünde bulundurulduğunda buradan sonuç çıkması hukuki ve fiili olarak oldukça güçtür.

Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hâkim tarafından karar verilmesi halinde, yayımlanmak için zorunlu olan süreler, sulh ceza hâkiminin kararına itiraz edilmemişse, kararın kesinleştiği tarihten itiraz edilmişse, yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar.

Düzeltme ve cevap hakkına sahip olan kişinin mirasçılarından biri de bu hakkı kullanabilir. Bu durumda, yayının yapıldığı tarihten itibaren sorumlu müdüre gönderilmesi gereken metin, yayın gününden itibaren üç ay içinde gönderilmelidir.

Cevap ve düzeltme gerektiren yayının ilgili yayın kuruluşunda birden fazla yayın şeklinde yer alması durumunda her sayıda yer alan yayına ayrı ayrı cevap ve düzeltme başvurusunda bulunulabileceği gibi, söz konusu yayın örneğin bir yazı dizisi ise yazıların bitiminden itibaren genel ve tek bir başvuru da yapılabilir. Ancak bu durumda hangi günkü yayın için tekzip hakkının kullanıldığı özellikle belirtilmelidir. Cevap ve düzeltme metninin içeriği ve yasada belirtilen kapsamı belirtilen günkü yayına bakılarak belirlenir.  

d. Gerçek ve Tüzel Kişiler

Cevap ve düzeltme gerektiren yayın gerçek kişiler hakkında olabileceği gibi tüzel kişilerle ilgili de olabilir. Yasa'da açıkça belirtilmese de tüzel kişilerin de cevap ve düzeltme hakkını kullanabilecekleri asıldır. Cezai sorumlulukları bile bulunan tüzel kişilerin cevap ve düzeltme hakkını kullanamamaları çağdaş hukuk düzeninde yer bulabilecek bir uygulama olamaz. Kaldı ki Basın Kanunu'nda açıkça belirtilemese de Radyo ve Televizyon yayınlarında cevap ve düzeltme hakkını düzenleyen 3984 Sayılı Yasa, tüzel kişilerin de cevap ve düzeltme haklarının bulunduğunu belirtmiştir. Bu durumda radyo ve televizyon yayınları için tüzel kişilere cevap ve düzeltme hakkının kullanımını tanıyıp, gazete ya da dergiler için bu hakkı tanımamak yasa koyucunun amacı olarak değerlendirilemez ve de uygulamada eksiklik yaratır. Nitekim örnek olması bakımından İstanbul Barosu Başkanlığı hakkında yapılan yayınlara karşı Baro tarafından cevap ve düzeltme hakkı başvurusunda bulunulmuş ve yargı organlarınca bu istem kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Bu doğrultuda tüzel kişiler radyo ve televizyon yayınlarında olduğu gibi basılı yayınlarda ve de internet yayınlarında cevap ve düzeltme hakkından yararlanabilirler.

Makalenin devamını okumak için lütfen tıklayınız.

Fransa Anayasa Mahkemesi, Ankara ile Paris arasında krize yol açan soykırımı inkâr yasa tasarısını, 'fikir, ifade ve iletişim özgürlüğüne aykırı' olduğu gerekçesiyle iptal etti. Cumhurbaşkanı Sarkozy ise kararın açıklanmasının hemen ardından, yasanın ikinci kez meclise getirilmesi için hükümete talimat verdi. Fakat meclis 7 Mart'ta tatile gireceği için parlamentoya gelmesi zor.Fransız Anayasa Mahkemesi, Ermeni soykırımı iddialarının inkârını suç sayan yasa tasarısını iptal etti. Fransa ile Türkiye arasında diplomatik krize yol açan inkâr yasa tasarısı, 1789 tarihli Evrensel İnsan Hakları Beyannamesi'nin ifade özgürlüğü ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle reddedildi. Anayasa Mahkemesi, kanunun İnsan Hakları Beyannamesi'nin 11. maddesiyle korunan düşünce, ifade ve iletişim özgürlüğü ilkesine aykırı olduğuna hükmetti. Ayrıca bir görüşün bağlayıcı bir yasayla cezai işleme tabi tutulmasına karşı çıkan mahkeme, İnsan Hakları Beyannamesi'nin 6. maddesinin ihlal edildiğine karar verdi. Ancak 2001 tarihli Ermeni 'soykırım'ını tanıma yasası, beklentilerin aksine iptal edilmedi. 11 üyeli mahkemede eski cumhurbaşkanı Jacques Chirac, Hubert Haenel ve Jacqueline de Guillenschmidt oylamaya katılmazken, 8 üye tasarının iptali yönünde oy kullandı.

SARKOZY'NİN 'DİK KAFALILIĞI'

Mahkemenin kararının açıklanmasının hemen ardından, Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, yasanın ikinci kez meclis gündemine getirilmesi için girişimde bulunacağını açıkladı. Adalet Bakanlığı da, Sarkozy'nin talebi üzerine, Anayasa Mahkemesi'nin kararını göz önünde bulundurarak yeni bir inkâr yasa tasarısının hazırlanacağını duyurdu. Zaman'ın meclis kaynaklarından edindiği bilgiye göre, benzer bir tasarı önümüzdeki hafta salı günü Fransız Meclisi'nin gündemine gelecek. Modern Demokratlar Partisi'nin cumhurbaşkanı adayı François Bayrou, iptal kararına rağmen ikinci bir yasa teklifi hazırlatan Sarkozy'yi "dik kafalı" olmakla suçladı. Zaman'a konuşan UMP Strasbourg Milletvekili Jean-Phillippe Maurer, "Mahkeme, İnsan Hakları Beyannamesi'ne atıfta bulunarak tasarıyı temelden reddetti. Anayasaya aykırı birçok madde olmasına rağmen incelemeye dahi gerek duymadı. İkinci bir yasa girişimi meclisten geçse bile mahkeme tarafından reddedilmesi çok büyük bir ihtimal." ifadelerini kullandı. UMP'li Türkiye-Fransa Dostluk Grubu Başkanı Jean-Michel Diefenbacher de Fransız Meclisi'nin 7 Mart'ta seçimler sebebiyle tatile gireceğini hatırlatarak, "Hükümet istedikten sonra ikinci bir tasarının oylanması teorik olarak mümkün. Ancak bu kadar kısa bir sürede yasalaştırılması çok zor." dedi. Senato'da iptal başvurusu için imza kampanyasına öncülük eden senatörlerden Yeni Merkez üyesi Nathalie Goulet ise iptal kararını, "Sarkozy için büyük bir hezimet." olarak niteledi.

İnkâr yasa teklifini kaleme alan UMP Marsilya Milletvekili Valerie Boyer, üzgün olduğunu ancak tasarıyı yasalaştırma kararlılığını sürdürdüğünü belirtti. Zaman'a konuşan Boyer, "Fransa, resmi olarak Yahudi ve Ermeni soykırımını tanıyor. Ermeni soykırımını inkâr edenlerin cezalandırılmaması çok büyük adaletsizlik." şeklinde konuştu. UMP Paris Milletvekili Claude Goasguen de, Türk hükümetinin Fransa'da 'soykırım inkârcılığını teşvik ettiğini' öne sürerek, mahkeme kararının Yahudi soykırımının inkârını cezalandıran Gayssot yasasını tehlikeye soktuğunu iddia etti. Tasarının yasalaşması halinde, Fransa'da 'Ermeni soykırımının' varlığını inkâr edenler 1 yıl hapis ve 45 bin Euro tazminat cezasıyla yargılanacaktı.

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1252309



Soykırım yasası iptali Fransız basınında

Fransa'da Anayasa Konseyi'nin, 1915 olaylarıyla ilgili Ermeni iddialarının reddedilmesini suç sayan yasayı iptal etmesi bugün Fransız basınında geniş yer aldı.

Gazetelerde, "Akil adamlar kılıçla vurdu", "Konsey, Devlet Başkanı'nın desteklediği metni kınayarak onu kuçük düşürdü", "Konseyi yasayı kınadı, siyasilerden zıt tepkiler geldi" gibi değerlendirmeler yapılırken Konsey'in kararının, 2001 Ermeni soykırımını tanıyan yasayı etkilemeyeceğini belirttiğine de dikkat çekildi.

Fransa Anayasa Konseyi'nin "inkâr" yasasını ifade özgürlüğü hakkına aykırı bulması, Fransız medyasında yankılandı. Gazeteler, yasanın Fransız Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'nin büyük desteğiyle geçtiğini anımsattıkları haberlerinde "Akil adamlar kılıçla vurdu", "Konseyi, Devlet Başkanı'nın desteklediği metni kınayarak onu küçük düşürdü", "Konseyi, yasayı kınadı, siyasilerden zıt tepkiler geldi" gibi ifadeler kullandı. Bu arada, Konsey'in kararının, 2001 Ermeni soykırımını tanıyan yasayı etkileyeceğini belirttiğine işaret edildi.

-LİBERATİON: "AKİL ADAMLAR KILIÇLA VURUP, KÜÇÜK DÜŞÜRDÜ"-

Fransa'nın önde gelen gazetelerinden Liberation da, "Akil Adamlar Kılıçla Vurdu" başlığı ile verdiği haberde "Anayasa Konseyi, Devlet Başkanı'nın desteklediği metni kınayarak onu küçük düşürdü" ifadesini kullandı. "1915 yılındaki Ermeni soykırımı"nın 2001 yılından bu yana bu durumda olduğunu kaydetti. Gazete, Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'nin benimsenmesi konusuna çok yoğun biçimde bağlandığını anımsattı.

-LE MONDE: "KONSEY YASAYI KINADI, SİYASİLER BÖLÜNDÜ"-

Fransa'nın büyük gazetelerinden Le Monde, Anayasa Konseyi'nin, "inkâr" yasasına karşı çıktığına dikkat çekerken anayasa uzmanlarının daha önce yasanın anayasaya aykırı olduğu uyarılarında bulunduklarını belirtti. Söz konusu yasanın 1915 yılındaki "Ermeni soykırımı"nın inkârını içerdiğine dikkat çeken gazete, yasa tasarısıyla Türkiye ile Fransa arasında bir atışmanın tetiklendiğini anımsatarak Türkiye'nin Paris Büyükelçisinin karardan "memnuniyet duyduğuna" işaret etti. Gazete, Konsey'in kararına "siyasetçiler farklı tepkiler verdi" diye yazdı.

-LE FİGARO: "KARAR 2001 YASASINI ETKİLEMİYOR"-

Muhafazakâr Le Figaro da, Anayasa Konseyi'nin "inkâr" yasasına ilişkin kararını değerlendirdiği haberinde yasanın Türkiye'de yoğun tepkilerine neden olduğunu, Fransa'da da tartışma yarattığını belirterek "tarihçilerin çoğunun da, yasamanın tarihe "müdahale" etmesine karşı çıktığını kaydetti. Gazete haberinde "Anayasa Konseyi, kararının, Ermeni soykırımın tanınmasına ilişkin 29 Ocak 2001 tarihli yasa ile ırkçı, Yahudi karşıtı veya yabancı düşmanı ifadelerini suç sayan 1990 tarihli Gayssot yasası ile bir ilgisinin bulunmadığının belirttiğini" de diye yazdı.

-LE PARİSİEN: "ANKARA YASAYI ÇOK SERT ELEŞTİRMİŞTİ"-

Anayasa Konseyi'nin ifade özgürlüğüne karşı olduğu gerekçesiyle yasayı kınadığını belirten Le Parisien ise, yasanın Ankara tarafından sert dille eleştirildiğini Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın Avrupa'da İslam karşıtlığı ve ırkçılığındaki yükselişini kınadığını anısattı. Haberde Konsey'in kararı üzerine Nicolas Sarkozy ve başkanlık yarışında başlıca rakibi sosyalist aday François Hollande'nin vazgeçmediklerini söylediklerine dikkat çekilirken Fransız Dışişleri ve Tarım Bakanları'nın ise yasaya karşı çıktığı da hatırlatıldı.

http://www.haber7.com/haber/20120229/Soykirim-yasasi-iptali-Fransiz-basininda.php



Ermeni tasarısı bu yıl meclise gelmiyor

Fransa hükümet sözcüsü Valerie Pecresse, 1915 olaylarıyla ilgili Ermeni iddialarının reddinin suç sayılmasını öngören yeni bir yasayı, parlamentonun, ''görünüşte'' bu yasama yılından önce kabul edemeyeceğini söyledi.

Bakanlar Kurulu toplantısından sonra basına konuşan Valerie Pecresse, ''Yeni bir yasa tasarısını kaleme alabilmek için Anayasa Konseyi'nin kararını inceliyoruz. Cumhurbaşkanı, bazı Ermeni derneklerini kabul edecek, ayrıca Adalet Bakanlığı da konu ile ilgili çalışmalarını sürdürecek''dedi.

Parlamentonun seçimler yüzünden yasama yılını gelecek hafta kapatacağını hatırlatan hükümet sözcüsü, ''görünüşte, bu yasama yılının sonuna kadar yeni bir yasa yapılma ihtimali gözükmüyor'' ifadesini kullandı.

İktidardaki Halk Hareketi Birliği Genel Sekreteri Jean Francois Cope, bugün yaptığı açıklamada, parlamentonun gelecek hafta kapanacak olması yüzünden yeni bir yasa tasarısı sunmak için gerekli zaman olmadığını söylemişti.

Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, Anayasa Konseyi'nin dün yasayı iptal etmesinin ardından hükümete yeni bir yasa tasarısı hazırlanması için talimat vermişti.

AA
http://www.haber7.com/haber/20120229/Ermeni-tasarisi-bu-yil-meclise-gelmiyor.php



Dışişleri Bakanlığı: Karar memnuniyet verici

Dışişleri Bakanlığı, 1915 olaylarına ilişkin Ermeni iddialarının reddini suç sayan yasanın Fransa Anayasa Konseyi tarafından iptal edilmesine ilişkin, ''Vahim bir hatanın Fransa'daki en yetkili hukuk merci tarafından düzeltilmesi memnuniyet vericidir'' değerlendirmesinde bulundu.

Dışişleri Bakanlığından yapılan yazılı açıklamada, Fransa Anayasa Konseyinin, ''Yasa tarafından tanınan soykırımların inkarının cezalandırılması''na yönelik yasa tasarısını anayasaya aykırı bularak iptal ettiği hatırlatıldı.

Söz konusu yasanın, Türkler ile Ermenilerin ortak tarihlerinin sancılı bir bölümüne ilişkin Ermeni görüşlerinin sorgulanmasını yasaklamayı hedefleyen, tek taraflı bir girişim olduğu vurgulanan açıklamada, ''Yasanın Anayasa Komisyonu tarafından iptal edilmesini, Fransa'da ifade ve araştırma özgürlüğü, hukuk devleti ve uluslararası hukuk ilkeleriyle bağdaşan; tarihin siyasallaştırılmasına karşı duran bir adım olarak görüyoruz. Vahim bir hatanın Fransa'daki en yetkili hukuk merci tarafından düzeltilmesi memnuniyet vericidir'' denildi.

İhtilaflı tarihi konularda üçüncü ülkelerin özensiz ve peşin hükümlü müdahaleler yerine, ilgili taraflar arasında diyalog ve çözümü özendirici, tarafsız bir tutum sergilemelerinin tercihe şayan bir yaklaşım olduğu belirtilen açıklamada, şunlar kaydedildi:

''Fransa'nın bundan böyle Türkiye ile Ermenistan arasında tarih konusundaki ihtilafın, adil ve bilimsel temelde ele alınması için yapıcı bir yaklaşım içinde olmasını; sorunu daha derinleştiren değil, çözümü destekleyen katkılar yapmasını ümit ediyoruz. Böyle bir yaklaşım, Türk-Fransız ilişkilerinin hak ettiği mecrada ve her alanda geliştirilmesine de katkı sağlayacaktır.''

http://www.haber7.com/haber/20120228/Disisleri-Bakanligi-Karar-memnuniyet-verici.php

Merhabalar. En kısa zamanda borcunuzu rahatlıkla ödeyebilecek bir mali yapıya kavuşmanızı temenni ederek söze başlamak istiyorum. Sorularınıza aşağıda kısa cevaplar verdim:

Alıntı YapEv ve İşyeri tespitini nasıl yapabilirler.

Bunun birçok yolu var. Bankalar gibi yoğun icra işleri yapan büyük hukuk büroları mesela bankaya rehinli olan aracın yakalanması için borçlunun sıklıkla gittiği adreslere araçlı görevliler göndererek belirlikle aralıklarla buraları kolaçan ederler ve bu görevliler arabayı gördükleri anda da bağlanması için emniyete müracaat ederler. Dolayısıyla yakın zamana kadar işletmekte olduğunuz iş yerine hacze gelme ihtimali oldukça yüksektir, evinizin bulunma ihtimali de her zaman mevcuttur.

Alıntı Yapİcra işleminin safhaları ne olacak ben ne yapmalıyım. Gerçekten ödeyemeyecek durumdayım.

Öncelikle icra takibi başlatılacak, takip kesinleştirilecek ve haciz işlemine geçilecektir. Takibin kesinleştirilmesi aşamasında süre kazanmak için ödeme emrine tebliğ tarihinden itibaren yedi günlük yasal süre içinde itiraz edebilirsiniz; ancak bu itiraz neticesinde aleyhinize yüzde kırklık icra inkar tazminatına hükmedilebilir.

Alıntı YapEvimdeki eşyaları alırlarsa çocuklarım eşim açıkta kalıcaz. Devrettiğim işyerime ulaşırlarmı ulaşırlarsa ben tamamen biterim. Çocuklarımı bile doyuramaz duruma düşerim.

İcra ve İflas Kanunu'nda haczedilemeyecek olan şeyler sayılmıştır:

HACZİ CAİZ OLMIYAN MALLAR VE HAKLAR

MADDE 82 - (Değişik: 538 - 18.2.1965 / m.46) Aşağıdaki şeyler haczolunamaz:

1. Devlet malları ile mahsus kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen mallar,

2. Borçlunun zatı ve mesleki için lüzumlu elbise ve eşyasiyle borçlu ve ailesine lüzumu olan yatak takımları ve ibadete mahsus kitap ve eşyası,

3. Vazgeçilmesi kabil olmıyan mutfak takımı ve pek lüzumlu ev eşyası,

4. Borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletleri; değilse, sanat ve mesleki için lüzumlu olan alât ve edevat ve kitapları ve arabacı, kayıkçı, hamal gibi küçük nakliye erbabının geçimlerini temin eden nakil vasıtaları,

5. Borçlu ve ailesinin idareleri için lüzumlu ise borçlunun tercih edeceği bir süt veren mandası veya ineği veyahut üç keçi veya koyunu ve bunların üç aylık yem ve yataklıkları,

6. Borçlunun ve ailesinin iki aylık yiyecek ve yakacakları ve borçlu çiftçi ise gelecek mahsül için lâzım olan tohumluğu,

7. Borçlu bağ, bahçe veya meyva veya sebze yetiştiricisi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan bağ bahçe ve bu sanat için lüzumlu bulunan alât ve edevat,

Geçimi hayvan yetiştirmeye münhasır olan borçlunun kendisi ve ailesinin maişetleri için zaruri olan miktarı ve bu hayvanların üç aylık yem ve yataklıkları,

8. Borçlar Kanunu'nun 510' uncu maddesi mucibince haczolunmamak üzere tesis edilmiş olan kaydı hayatla iratlar,

9. Memleketin ordu ve zabıta hizmetlerinde mâlûl olanlara bağlanan emeklilik maaşları ile bu hizmetlerden birinin ifası sebebiyle ailelerine bağlanan maaşlar ve ordunun hava ve denizaltı mensuplarına verilen uçuş ve dalış tazminat ve ikram yeleri,

Askerî mâlûllerle, şehit yetimlerine verilen terfi zammı ve 1485 numaralı kanun hükmüne göre verilen inhisar beyiye hisseleri,

10. Bir muavenet sandığı veya cemiyeti tarafından hastalık, zaruret ve ölüm gibi hallerde bağlanan maaşlar,

11. Vücut veya sıhhat üzerine ika edilen zararlar için tazminat olarak mutazarrırın kendisine veya ailesine toptan veya irat şeklinde verilen veya verilmesi lâzım gelen paralar,

12. Borçlunun haline münasip evi (Ancak evin kıymeti fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alınabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır.)

Medeni Kanunun 807 nci maddesi hükmü saklıdır. 2,3,4,5,7 ve 12 numaralı bendlerdeki istisna, borcun bu eşya bedelinden doğmaması haline münhasırdır.

Yukarıdaki maddede belirtilen şeylerden biri haczedilirse, bu haczin kaldırılması için yedi günlük süre içinde haczi koyan icra dairesinin bulunduğu yerdeki icra hakimliğine müracaat edebilirsiniz. Bunun dışında ülkemizdeki halihazırdaki uygulamaya bakarsak, mobilya ve eski beyaz eşyala gibi ev eşyalarının çoğunlukla muhafaza altına alınmadığını belirtebilirim. Hacizde yükte hafif ve az yer kaplayan, paha da ise ağır eşyaların her zaman için önceliği vardır. Eskiye kıyasla günümüzde etkisi ve uygulama sahası oldukça azalmış olan ev hacizleri, şu anda mecliste olan bir düzenleme yasalaşırsa, yasal açıdan da tarihe karışmış olacak. Durum özetle bu şekilde. Kolay gelsin...

Merhabalar. En kısa zamanda borcunuzu rahatlıkla ödeyebilecek bir mali yapıya kavuşmanızı temenni ederek söze başlamak istiyorum. Sorularınıza aşağıda kısa cevaplar verdim:

Alıntı Yap1 Kredi kartından dolayı evlere haciz kaldırıldımı,
2 Üzerime olan faturaları annemin üstüne geçirmem eve bağlayıcılığımı ortadan kaldırımı
3 Yeni adresimizi bir şekilde tespit ederlerse bir ceza veya haciz işlemi başlarmı

Oturduğunuz ev alacaklı bankalar tarafından tespit edilirse, elbette oturduğunuz eve haciz gelebilir. Faturaların başkasının adına kayıtlı olması haciz gelmesini önlemez.

Alıntı Yap4 Benim borçlarımdan dolayı eşimin iş yerine haciz işlemi başlata bilirlermi

Eğer bu iş yeri gerçekten de eşinize aitse, hayır, böyle bir haciz eşinizin iş yerinde yapılamaz. Ancak bu iş yerinin gerçekte size ait olduğuna dair bir takım veriler varsa (mesela sizin mesleğiniz iç mimarlıkken eşiniz ev hanımıdır ve siz bu iş yerinde çokça vakit geçiriyorsunuzdur) böyle bir durumda haciz işlemi yapılabilir.

Alıntı Yap5 Ev adresimiz ve ikametgahımız farklı oldugu için bir cezası varmı

20 Nisan 2009 tarihinde yürürlüğe giren ve gerçeğe aykırı adres beyanında bulunan ya da hiç beyanda bulunmayan kişilere idari para cezası uygulanmasını öngören Yönetmelik kapsamında evini yeni taşıyarak adres değişikliği yapan, ancak bunu 20 iş günü içerisinde Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'ne bildirmeyen vatandaşlar hakkında 2012 yılı için 390 TL idari para cezası uygulanmaktadır.

Alıntı Yap6 Ben ve kızım eşimin bağkurundan faydalana biliyormuyuz

Eşinizin Bağ-Kur'u sebebiyle siz ve kızınız sağlık hizmetlerinden yararlanabilirsiniz. Kolay gelsin...

"Türk milleti daha dindar olmalıdır, yani bütün sadeliği ile dindar olmalıdır. Dinime, bizzat hakikate nasıl inanıyorsam, buna da öyle inanıyorum."

Bu sözleri kim söylemiş olabilir? Merhum Necmettin Erbakan mı, Recep Tayyip Erdoğan mı, yoksa Süleyman Demirel mi? Hiçbiri değil. Bu sözler Cumhuriyet'in kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'e ait. Ahmet Gürbaş'ın 'Atatürk ve Din Eğitimi' adlı kitabının 32. sayfasından. Diyanet İşleri Başkanlığı yayımlamış.

Bir 'dindar nesil' tartışmasıdır gidiyor. Başbakan Erdoğan AK Parti'nin il başkanları toplantısında iki CHP milletvekilinin 'katsayı konusunu Danıştay'a götürmesi'ni eleştirirken 'dindar nesil' dedi, başta CHP olmak üzere bazı çevreler ayağa kalktı.

Erdoğan'ın sözlerini bir 'ideolojik dayatma' olarak yorumlayanlar oldu. Ne konunun gündeme geliş biçiminden 'dayatma' çıkar ne de 'dindar nesle' yapılan o vurgudan... Bir 'dindarlık, dinsizlik' ayrımı ise hiç çıkmaz. Buna rağmen konu çok farklı mecraya taşındı. Bir 'ideoloji ve dayatma' parantezine sıkıştı.

Din, bütün toplumların vazgeçilmezidir. Küçük istisnalar dışında 'dindarlık' dünyanın hiçbir yerinde engellenmez, aksine teşvik edilir. Çağdaş dünyada, başta ABD olmak üzere Avrupa ülkelerinde siyaset ve devlet adamının dinle ilişkisi sokaktaki insanın ilgi alanındadır. Sandığa giderken tercihini belirler çünkü.

Amerika başkanlarının İncil üzerine 'yemin ettiklerini' herkes bilir. Kilise ile ilişkisi olmayan bir başkan adayının seçilme şansı yok gibidir. Doların üzerinde 'Biz Allah'a güveniyoruz' diye yazar. Benzer örnekleri Avrupa'dan da verebiliriz.

Hafta sonu dünyanın efsane takımı Barcelona'yı anlatan bir program izledim. Soyunma odasının hemen yanında bir şapel vardı. Formasını giyen futbolcu isterse şapelde dua ederek sahaya çıkıyordu. Ya Türkiye'de olsaydı acaba ne olurdu? Bazı olumsuz örnekleri hatırlatmak istemiyorum.

Türkiye'de dine ve dindarlara karşı alerjisi olan etkili çevrelerin olduğu muhakkak. Bu ülkede çoğu kere 'dindarlık' horlanıyor. 'Din, kutsal, dindarlık, başörtüsü, Kur'an kursu, imam hatip okulu' dediğiniz zaman bazı kesimler hemen ayağa kalkıyor. Anında laiklikten, irticadan, gericilikten dem vuruluyor.

Sanki laiklik dindarlığın karşıtıymış gibi. Laiklik din karşıtlığı, dinle kavga değil. Tersine dinle barışık olmanın, din ve vicdan özgürlüğünün teminatı.

Bu ülkede 'Dindar bir cumhurbaşkanı' vurgusu bile rejim sorunu oldu. Sokaktaki insan 'dini önemseyen insanların' cumhurbaşkanı, başbakan olmasını isteyebilir. Ayrıca istiyor da. Bu topraklarda yaşayanların böyle bir özelliği var. Bu özelliği dikkate alanların başarılı olduğu muhakkak...

O yüzden merkez sağ, halkın karşısına 'Kur'an, ezan, bayrak' diyerek çıktı. Karşılığını da aldı. Sol siyaset dinle sağlıklı ilişki kuramadı. Sol siyaset adamları dinle barışık profil sergileyemedi. Rahmetli Bülent Ecevit, 'Dine saygılı laiklik' çıkışı yapmak zorunda kaldı.

Başbakan Erdoğan'ın 'dindar nesil' vurgusu bir ideolojik dayatma değil, bir duruş. Dayatma yönündeki eleştiriler yersiz ve anlamsız. Eğer bu yönde düşüncesi olsaydı AK Parti 10 yıldır iktidar, uygulamalarına bunu yansıtırdı. Yaptığı, dindarlığa giden yolun önündeki engelleri kaldırmaktan ibaret... Ayrıca muhafazakâr demokrat bir parti olarak böyle bir misyonu da var.

AK Parti'nin dinin, dindarlığın horlanmadığı bir iklim oluşturma çabasını ben sadece doğal olarak görmüyorum, takdirle de karşılıyorum. CHP, Kemal Kılıçdaroğlu ile katı, ideolojik yüzünü bir nebze esnetmişti, bu tartışmada tek parti dönemine uzanan o eski CHP'den kesitler sergiledi. Ne tarihin yönünü doğru okuyabildi ne de halkın nabzını kavrayabildi.

CHP 'Türk milleti daha dindar olmalıdır' diyen Atatürk'e ne diyecek acaba? Dayatmacı mı, gerici mi?

m.unal@zaman.com.tr
http://zaman.com.tr/yazar.do?yazino=1241881&title=turk-milleti-daha-dindar-olmalidir

Ağrı'nın Doğubayazıt ilçesinde 5 Şubat günü silahlı saldırıya uğrayan cumhuriyet savcısı Hakan Kılıç hayatını kaybetti.

Ankara'da tedavi gördüğü Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde birkaç kez kalbi duran Kılıç, dün saat 07.10 sularında vefat etti. Kılıç'ın cenazesi bugün Konya'da toprağa verilecek. Bu arada saldırıya ilişkin Ağrı'da yapılan operasyonda 3 kişi gözaltına alındı. Savcı Hakan Kılıç için Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nda (HSYK) tören düzenlendi. Törende konuşan Adalet Bakanı Ergin, basında çıkan 'önemli bir kaçakçılık davasına bakıyordu' haberlerinin doğruluğunu teyit eden bilgiye sahip olmadıklarını söyledi. Saldırının aydınlatılması için çalışmaların devam ettiğini belirten Ergin, "Şu an için bizdeki bilgi, yakın tarihte verilen bir mahkûmiyet kararında mahkûm olan kişinin zanlı olarak görüldüğü şeklindedir. Ancak konuşmak için erken." dedi. Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcısı Tatar da, "Savcı Bey, duruşma savcısıydı. Herhangi bir şekilde soruşturma yapmıyordu." diye konuştu. "Sabit bir bilgisi olan varsa buyursun, bize izah etsin." diyen Tatar, "Bizim bilmediğimiz bir şeyi biliyorlarsa yardımcı olsunlar. Ama biz kamuoyuna arz edilen şeyi bulamadık." ifadelerini kullandı.

Bu arada Kılıç'ın Konya'daki baba ocağında da hüzün hakim. Gözyaşları içinde taziyeleri kabul eden emekli öğretmen baba Behçet Kılıç, bir süre önce kendisi için aldığı mezarlığa oğlunu defnedeceğini söyleyerek, "Mukadderat böyle imiş. Acımızı içimize gömdük." dedi. Oğlunun, olaydan yarım saat önce kendisini aradığını ifade eden baba, "Ben oradaki savcılarla görüştüm. Olay televizyonlarda anlatıldığı gibi değil. Olay örgüt işi." diye konuştu.

EMRULLAH BAYRAK - ANKARA - CİHAN
http://zaman.com.tr/haber.do?haberno=1241772&title=silahli-saldiriya-ugrayan-savci-hayatini-kaybetti




Savcıyı eski PKK'lı vurdu İran'a kaçtı!

Sinan Aydın / Ahmet Tunç haberi

Savcı Hakan Kılıç'ı 'Senin adaletin bu mu?' diyerek öldüren zanlının bir dönem PKK'nın dağ kadrosunda bulunduktan sonra etkin pişmanlıktan yararlandığı öne sürüldü. Ağrı'nın Doğubayazıt ilçesinde alışveriş yaparken uğradığı silahlı saldırı sonucu ağır yaralanan Cumhuriyet Savcısı Hakan Kılıç (30), yoğun bakımda verdiği yaşam mücadelesini kaybetti. Kılıç, tedavi gördüğü Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde dün saat 03.30'da öldü. Savcı Kılıç'a yapılan saldırının detaylarına SABAH ulaştı. Ağrı Emniyet Müdürlüğü tarafından oluşturulan özel ekip, saldırı ile ilgili yaptığı geniş çaplı araştırmalar sonucunda zanlının kimliğini belirledi: Doğubayazıt nüfusuna kayıtlı 30 yaşındaki Barış Batur.

MÜTALAADA 10 YIL CEZA

Saldırganın kimliği, saldırının nedenini de ortaya koydu. Alınan bilgiye göre Batur, yıllar önce PKK'ya katılarak bir süre dağ kadrosunda yer aldı. Ancak örgütten kaçan zanlı, güvenlik güçlerine teslim oldu. Tutuklanıp Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılanan PKK'lı Batur, yargılama sonunda silahlı çatışmalara katılmadığı tespit edildiği için örgüt üyesi olmak suçundan 4 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Batur, yaklaşık 2 yıl hapis yattıktan sonra "etkin pişmanlık" yasasından faydalanıp serbest kaldı. Cezaevinden çıkan Batur, geçen yıl bir gasp suçuna karışıp tekrar cezaevine gönderildi. Kılıç'ın hazırlandığı mütalaa ile zanlının 20 yıla kadar hapisle cezalandırılmasını istendi. Sanık Batur'a, geçen hafta sonuçlanan davada 10 yıl hapis cezası verildi, dosya Yargıtay'a gönderildi. Cezayı çok bulan Batur'un, bundan savcı Kılıç'ı sorumlu tutarak saldırıyı gerçekleştirdiği sonucuna varıldı. Evli ve 2 çocuk babası olan, düğünlerde çalgıcılık yapan Batur'un yakalanması için başta ailesinin yaşadığı ev olmak üzere gidebileceği tüm adreslere operasyon düzenlendi. Zanlının izine rastlanmazken, arkadaşlarının da bilgisine başvuruldu. Zanlının, saldırının hemen ardından İran'a kaçtığı iddia edilirken, PKK'ya katılmış olabileceği ihtimali de değerlendiriliyor. Öte yandan savcı Kılıç'ın ölümü, başta ailesi olmak üzere Doğubayazıt Adliyesi'ndeki mesai arkadaşlarını da yasa boğdu. Kılıç'ın cenazesi bugün Konya'nın Ereğli ilçesinde toprağa verilecek.

CİĞERİMİ YAKTILAR

Kılıç'ın Konya'nın Ereğli ilçesinde yaşayan babası Behçet Kılıç "Bir süre önce kendisi için aldığı mezar yerine oğlunun defnedileceğini" söyledi. Emekli öğretmen Kılıç "Bence oğlumu örgütlü bir şekilde öldürdüler. Vuran yakalansa da ben evladımı kaybetmişim. Ciğerimiz yanıyor" dedi.

http://www.sabah.com.tr/Gundem/2012/02/08/savciyi-vuran-eski-pkkli-gaspci-cikti

O, hayatı boyunca hep yoksulu, zayıfı, kimsesizi kollamış, bu uğurda verdiği fedakârlık örnekleri de muhteşem bir misal olarak tarihin şeref levhalarına geçmiştir.

Nitekim yardım edemediği yoksulun borcunu üzerine alma gibi hiçbir yöneticide görülmeyen emsalsiz bir muhteşem örneği de siyere böyle geçmiştir. Kutlu Doğum Haftası münasebetiyle hazırladığımız 'Peygamberimizle Yaşamak' kitabından arz ediyorum bu tarihî 'mal senin, borç benim' sünnetini.

O'nun ideali insanlığa hizmet etmekti. Yoksa insanlığı kendisine hizmet ettirmek değildi. O sebeple eline geçeni yemez yedirir, içmez içirir, yönettiği insanların mutluluğuyla mutlu olur, üzüntüsüyle de üzülürdü.

'Müslümanların derdiyle dertlenemeyen bizden değildir!' sözünü de O söylemişti.

Nitekim bir müddetten beri biriktirdiği imkânını yine dağıtmak istiyordu miskin derecesindeki yoksullara. Çevresine münadiler göndermiş, sesleniyorlardı Medine sokaklarında miskin derecesindeki yoksullara:

-Resulüllah, mescidinde miskinleri beklemektedir. Acil ihtiyaç içinde olanlar gelip hisselerine düşeni alsınlar!..

Az sonra mescidin önünde en alt derecedeki yoksullar toplanmış, kasıp kavuran ihtiyaçlarını bir ölçüde karşılayacak imkâna kavuşacak olmanın sevincini yaşıyorlardı.

Nitekim düşündükleri gibi de oldu. Efendimiz gelenleri şöyle bir gözden geçirdikten sonra elindeki mevcudu da hesap ederek önünden geçenlere hisselerini verirken şefkat dolu tebessümlerle mutluluğunu açıkça belli ediyordu. Mutluydu. Çünkü en büyük sevincini yoksula yardım ederken duyuyordu. İşte o anda da ihtiyaç sahiplerinin sıkıntılarını gideriyordu. Nihayet elindeki imkân bitti, mevcut ihtiyaç sahiplerine de yetti. Demek ki hesap iyi yapılmıştı.

Ne var ki çok geçmeden koşar adımla uzaktan gelen bir bedevi görüldü. Adam ufkuna doğru bakarak gelirken nefes nefese söyleniyordu:

-Yardım dağıttığınızı duydum, onun için koştum, ama yine de yetişemedim. Zaten ben hep böyle şanssızın biriyim. Şefkat ve merhamet menbaı sordu:

-İhtiyacın çok mu fazlaydı?

Saymaya başladı ihtiyaçlarını. Hepsi de zaruri ihtiyaçtı. Ama Resulüllah'ın da imkânı bitmiş, elinde avucunda olanı tümüyle vermiş, tek dirhemi bile kalmamıştı. Efendimiz dikkatle baktı yoksul adamın üzgün yüzüne. Sonra beklenmeyen açıklamasını yaptı:

-Üzülme, ihtiyaçlarını yine alacaksın, hem de hiçbirini eksik bırakmadan!

- Nasıl olacak bu diyerek heyecanlandı yoksul adam. Efendimiz kelimelere basarak konuştu:

-Şimdi buradan dükkânların bulunduğu yere doğru yürü, ihtiyaçlarını nerelerde bulursan al, satıcılara da de ki:

- Mal benim, borç Resulüllah'ındır! Ödemeyi Resulüllah yapacaktır.

Adam önce şaşırdı. Sonra Efendimiz'in ısrarı karşısında toparlanarak sevinçle çarşının yolunu tuttu. Alacaklarının hesabını yaparak sevinçle gidiyordu..

Olayın şahidi olan Hazreti Ömer, fedakârlığın bu kadarını fazla buldu. Düşüncesini dile getirmekten kendini alamayarak dedi ki:

-Ya Resulallah! Sen gücünün yettiğiyle mükellefsin. Elinde olanı tümüyle verdin, geriye bir şey kalmadı, neden bu sefer de yardım edemediğin yoksulun borçlarını yükleniyorsun? Bu kadarı da fazla değil mi?.

Bu sözlerden hiç de memnun olmayan Resulüllah'ın yüzündeki tebessümün kaybolduğu görüldü. Halbuki o ana kadar çok mutluydu. Sanki güller açmıştı mübarek yüzünde. Tebessümü hiç eksik olmuyordu. Yoksula yardım etmenin tarif edilemez mutluluğunu yaşıyordu. Bunun üzerine oradaki masum bakışlı bir sahabe söze karıştı:

-Ya Resulallah, dedi, Sen Ömer'e bakma! Ver, ver, arşın sahibi Allah Sana yine verir, Seni boş bırakmaz!.

Bu sırada 'ver ver' sözünden o kadar memnun oldu ki, tebessümü tekrar yüzünde belirdi.

Verme konusundaki ölçüsünü de şöyle dile getirdi:

-Hiçbir şeyi olmayan, çorbasının suyunu çoğaltsın, onu da bulamayanların imdadına bir tas sulu çorba ile koşsun, yine yoksullara ilgisiz kalmasın!

1441. Kutlu Doğum yıldönümünde bu muhteşem olayı bir daha hatırlayarak diyoruz ki:

-Fa'tebirû ya ülil ebsar! (Düşünün ey basiret sahipleri!)

Yarın: Cömertle cimrinin farkları!

a.sahin@zaman.com.tr
http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=1241304


Cömert ile cimrinin farkları!.., Ahmed Şahin, Zaman

Cömert kimse, Allah'ın kendisine ihsan ettiği imkândan ikramda bulunup iyilik eden kimse demektir.

Cimri ise Allah'ın kendisine ihsan ettiği imkândan ikramda bulunmayıp hep kendi nefsini düşünen bencil kimse demektir.

İkisi arasında sadece kullar yanında değil, Allah indinde de Resûlullah yanında da büyük farklar vardır.

Efendimiz (sas) Hazretleri, cömertleri övüp cimrileri zemmettiği hadisindeki şu tarif fevkalade düşündürücüdür:

- Cömertlik kökü Cennet'te olan bir ağaçtır ki; onun dalına tutunanlar nihayetinde kökün bulunduğu Cennet'e ulaşırlar.

- Cimrilik de kökü Cehennem'de olan bir ağaçtır ki; onun dalına tutunanlar da nihayetinde kökün bulunduğu Cehennem'e ulaşırlar.

Efendimiz'in aziz torunu Hazreti Hasan (ra) da cömertlik konusunda şöyle hatırlatma yaparak der ki:

- Kul, cömertlik örneğini Allah'tan almalıdır. Allah kendisine ihsan ettikçe o da ihtiyaç sahiplerine ihsanda bulunmalı, kendisine gelen ikramı kendisi de yoksula ulaştırmayı görev bilmelidir.

Hz. Musa'nın ümmetinden olan Karun, çok zengindi. Ama çok da cimriydi. Cimriliğinin gerekçesini şöyle izah ediyordu:

- Ben bu serveti kendi kabiliyetim ve alın terimle kazandım, kimseye bir şeyler vermek zorunda değilim!.. Karun'un bu iddiasını Rabb'imiz Kur'an'ında, cimrilere örnek olarak anlattı da:

- Sakın siz de, servetiyle yerin dibine batan Karun gibi cimri olmayın, uyarısında bulunmuş oldu.

Bundan dolayı, 'Kim cimrilik ederse Karun'a benzemiş olur; kim de cömertlik ederse Hazreti Resûlullah'a tabi olmuş sayılır' sözü meşhur olmuştur.

Hacca giden bir zat, yolu üzerinde uğradığı İmam-ı Azam Hazretleri'ne bir çuval dolusu ayakkabı hediye etmişti. Ertesi gün onu çarşıda oğlu Hammad'a ayakkabı alırken görenler:

- Ya İmam dediler, daha dün size çuval dolusu ayakkabı hediye etmişlerdi, bugün oğlunuza ayakkabı alıyorsunuz?

- Hepsini de dağıttım, bir tane dahi kalmadı, dedikten sonra bu konudaki bir âdetini şöyle anlattı.

- Resûlullah Efendimiz, birine hediye verirken yanında bulunanları da mahrum bırakmaz, onlara da hediyeden hisse verirdi. Ben de o yüzden hediye verdiklerimin yanındakileri de mahrum bırakmayıp onlara da verdiğimden oğlum Hammad'a ayakkabı kalmadı.

İmam-ı Azam Hazretleri, bu âdetinin bir başka sebebini de şöyle açıklar.

- Biri bana ikramda bulunursa ben ona daha üstünüyle karşılık vermek isterim. Çünkü selam ayetinde, "Size biri selam verirse siz de o selama daha güzeliyle karşılık verin." buyrulmaktadır. Ben de bize verilen hediyelere, daha fazlasıyla karşılık vermeyi kendime âdet edindim. Bu anlayışımdan dolayı da bana verilen bende kalmaz, daha fazlasıyla başkalarına da ulaştırmaya gayret ederim.

Yoksul bir hanım, Aişe validemize hediye göndermişti. Validemiz, bu hediyeyi kabul etmeyip sahibine geri iade etti. Durumu duyan Efendimiz sordu:

- Aişe neden hediyeyi kabul etmeyip sahibine geri iade ettin?

- Gönderen benden daha muhtaçtı da ondan, dedi Aişe validemiz. Bunun üzerine Efendimiz'in yol göstermesi şöyle oldu:

- Sen önce gönderilen hediyeyi kabul et, sonra daha fazlasıyla karşılık ver, yardımda bulun, sevgi, saygını böyle göster.

Çevremize iyilik edip ikramda bulunma konusunda yapılan bir tespit de şöyle ifade edilir:

- Rabb'imiz cömerttir, cömert insanda zatına mahsus cömertlik sıfatını görünce onu sever, ona cömertliğine layık ihsanda bulunur, malının bereketini çoğaltır, kazanma meşakkatini azaltır. Cimriyi ise Rabb'imiz sevmez, çünkü cimride zatına ait sıfattan işaret göremez, malının bereketini azaltır, kazanma meşakkatini de artırır.

Bundan dolayı maneviyat büyüklerinin tavsiyeleri hep aynı olmuştur:

- Ey Allah'ın kulları! Allah sizde kendine ait cömert sıfatını görsün de sizi sevsin, sevsin de kazancınızın meşakkatini azaltsın, bereketini artırsın. Cennet'te cömertlerle birlikte olmaya layık görsün...

Bu temenniye ancak 'elf-ü elf-ü amin' denir, başka değil.

a.sahin@zaman.com.tr
http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=1241907&title=comert-ile-cimrinin-farklari

Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin internet sitesinde 27 Nisan 2007'de yayımlanan ve tartışmalara konu olan açıklamayla ilgili soruşturma başlattı.

Soruşturma kapsamında dönemin Genelkurmay Başkanı emekli Orgeneral Yaşar Büyükanıt'ın ifadesinin alınacağı öğrenildi. Büyükanıt, söz konusu bildiriyi bizzat kendisinin kaleme aldığını açıklamıştı.

Kanlı 27 Mayıs darbesiyle siyasete 'balans' ayarı vermeyi alışkanlık haline getiren Genelkurmay, aynı tavrı 11. cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde de sergiledi. Cumhurbaşkanlığı seçimleriyle ilgili 2006 yılında başlayan tartışmalar, 2007'ye gelindiğinde hakaret ve tehditlere dönüşmüştü. 27 Nisan 2007'de TBMM, 11. cumhurbaşkanını seçmek için toplandı. Seçimde tek aday Abdullah Gül'dü. CHP, DYP ve Anavatan oylamaya katılmayarak Meclis'i boykot etti. Oylamaya 361 vekil katılırken Gül, 357 oy aldı. Aynı günün gecesinde TSK'nın internet sitesinde 23.17'de bir bildiri yayınlandı. Dönemin Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt'ın daha sonra kendisinin kaleme aldığını itiraf edeceği e-muhtırada ağır ifadeler kullanılıyor, rejime dikkat çekiliyordu. Söz konusu metinde Kutlu Doğum Haftası etkinliklerinde ilahi söyleyen başörtülü öğrenciler, irtica tehdidi olarak sunulmuştu. Bildiride, "Son günlerde, cumhurbaşkanlığı seçimi sürecinde öne çıkan sorun, laikliğin tartışılması konusuna odaklanmış durumdadır. Bu durum, Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından endişe ile izlenmektedir." ifadelerine yer verildi. Hükümetin bildiriye cevabı da aynı sertlikte oldu. Hükümet adına yapılan açıklamada, "Başbakana bağlı bir kurum olan Genelkurmay'ın hükümete karşı bir ifade kullanması demokratik bir hukuk devletinde düşünülemez. Genelkurmay Başkanlığı, hükümetin emrinde, görevleri Anayasa'yla tayin edilmiş bir kurumdur. Genelkurmay başkanı, başbakana karşı sorumludur. Zamanlama manidar. Cumhurbaşkanı seçme sürecinde böyle bir metnin, hem de gece yarısı ortaya çıkması son derece dikkat çekicidir." denildi.

Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği'nin o bildiriyle ilgili soruşturma başlattığı öğrenildi. Adalet Platformu Başkanı Adem Çevik, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na 12 Eylül darbesi, 28 Şubat ve 27 Nisan açıklamasının sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunmuştu. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, 27 Nisan açıklamasıyla ilgili olarak dönemin askerî sorumluları hakkındaki suç duyurusu evrakını ayırdı. İstanbul Başsavcılığı, 'suç yeri Ankara olduğu' gerekçesiyle dosyayı 'görevsizlik' kararıyla özel yetkili Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği'ne gönderdi. Soruşturma için Ankara'da, özel yetkili Cumhuriyet Savcısı Kemal Çetin görevlendirildi.

http://zaman.com.tr/haber.do?haberno=1239396&title=o-bildiriye-5-yil-sonra-sorusturma

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, 6273 sayılı Çek Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'u onayladı.

Cumhurbaşkanlığı Basın Merkezi'nden yapılan açıklamaya göre, Gül, 6273 sayılı Çek Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'u Anayasa'nın 89. maddesinin birinci fıkrasıyla 104. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yayımlanmak üzere Başbakanlığa gönderdi.

http://zaman.com.tr/haber.do?haberno=1239765&title=gul-cek-kanununu-onayladi